Псальма 109
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Проводиреві; псальма Давидова. Боже, хвало моя, не мовчи!
1Ho Dio, mia gloro, ne silentu.
2Бо губи грішника і губи зрадливі проти мене відчинились; брехливими язиками говорять проти мене.
2Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi, Ili parolas kun mi per mensogema lango.
3Ненависними словами мене обступили, і безвинно напали на мене.
3Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis, Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.
4За любов мою ворогують на мене; а я все молюся.
4Por mia amo ili min malamas; Sed mi preĝas.
5А вони менї злом за добро, за любов ненавистю відплатили.
5Ili pagas al mi malbonon por bono Kaj malamon por mia amo.
6Пусти на него беззаконника, і сатана нехай стоїть праворуч у него.
6Metu malvirtulon super lin; Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.
7Коли на судї стане, нехай вийде виноватий, і благаннє його нехай за гріх полїчиться.
7Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa; Kaj lia preĝo estu peko.
8Нехай віку свого не звікує, а уряд його возьме инший!
8Liaj tagoj estu malmultaj; Lian oficon ricevu alia.
9Сини його будуть сиротами, а жінка його вдовою!
9Liaj infanoj estu orfoj, Kaj lia edzino estu vidvino.
10Нехай сини його, блукаючи, на жебри розійдуться, і покинувши пустки свої, хлїба просять!
10Liaj infanoj vagadu, Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.
11Лихварь нехай все, що він має, загорне, й чужі люде працю його розхоплять!
11Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas; Kaj fremduloj disrabu lian laboron.
12Нехай нїкого не має, хто постояв би в добротї до його, і нехай не буде нїкого, хто б сиріт його помилував!
12Neniu faru al li ion bonan; Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.
13Потомство його нехай згине, в другому поколїнню нехай імя його буде затерте!
13Lia idaro estu kondamnita al ekstermo; En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.
14Нехай згадаються перед Господом несправедливостї батьків його, і гріх матері його нехай не затреться!
14La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo, Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.
15Нехай гріхи їх все будуть перед Господом, а він знищить память їх на землї!
15Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo, Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.
16Тому, що не було на думцї в його, творити милість, що до смерти гнобив чоловіка нужденного і бідного і засмученого в серцї.
16Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn, Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton, Por lin mortigi.
17Любив він проклін, нехай же спаде на його! Не любив благословення, нехай же нїколи не зазнає його!
17Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin; Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.
18Прокляттєм, як одежою, зодягався, нехай же як вода просякне внутро його, і, як олїй, костї його проникне!
18Li metis sur sin malbenon, kiel veston; Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo, Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.
19Нехай буде йому одежою, котрою зодягається, і поясом, котрим все підперезується!
19Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras, Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.
20Така доля від Господа нехай буде ворогам моїм, і тим, що проти душі моєї зло говорять.
20Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj, Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.
21Ти ж, Господи, Боже, заступи мене задля імені твого! Блага бо милість твоя; спаси мене!
21Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo; Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.
22Я бо нужденний і бідний, і серце моє зранене в мене.
22Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo, Kaj mia koro estas rompita en mia interno.
23Як тїнь, що простирається, я зникаю, як сарана полохаюсь.
23Kiel ombro longiĝanta mi malaperas; Oni forskuas min kiel akridon.
24Колїна мої від посту охляли, і тїло моє змарнїло.
24Miaj genuoj senfortiĝis de fastado, Kaj mia karno perdis la grason.
25І став я сьміховиском для них; побачивши мене, головами своїми покивують.
25Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili; Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.
26Поможи менї, Господи, Боже мій! Спаси мене по милостї твоїй!
26Helpu min, ho Eternulo, mia Dio; Savu min laŭ Via boneco.
27Щоб люде знали, що се рука твоя, Господи, і твоє дїло.
27Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano; Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.
28Нехай вони проклинають мене, а ти благослови! Встануть вони, то допусти сором на них, і дай зрадуватись слузї твому!
28Ili malbenas, sed Vi benu; Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.
29Вороги мої нехай соромом покриються і ганьбою своєю, як плащом, обгорнуться.
29Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro, Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.
30Буду щиро прославляти Господа устами моїми, і серед збору хвалити його.
30Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo, Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.
31Бо він стоїть по правицї бідного, щоб спасти його від тих, що душу його судять.
31Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo, Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.