Псальма 144

Kulish and Puluj Bible (1905)

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Давидова. Благословен Господь, скеля моя; він навчає руки мої до бою, до війни палцї мої!

1Benata estu la Eternulo, mia Roko, Kiu instruas miajn manojn batali, miajn fingrojn militi:

2Він моя милість і огорода моя, твердиня моя висока і мій спаситель; щит мій, і той, на кого я вповаю, котрий корить народ мій під мене.

2Mia bono kaj mia fortikaĵo, Mia rifuĝejo kaj mia savanto, Mia ŝildo, Li, kiun mi fidas, Kiu submetas al mi mian popolon.

3Господи, що таке чоловік, щоб тобі знати про його, той син чоловічий, щоб ти зважав на його?

3Ho Eternulo, kio estas homo, ke Vi lin konas, Kaj homido, ke Vi lin atentas?

4Чоловік, як той подих; днї його, як тїнь, що перелїтає.

4Homo estas simila al spireto; Liaj tagoj estas kiel pasanta ombro.

5Господи, прихили небо твоє, і зійди на долину! До гір торкнися, нехай задимують!

5Ho Eternulo, klinu Vian ĉielon kaj iru malsupren; Tuŝu la montojn, kaj ili ekfumiĝos.

6Блискай блискавками, і розсип їх! Пусти стріли твої, й замішай їх!

6Ekbriligu fulmon, kaj dispelu ilin; Sendu Viajn sagojn, kaj konfuzu ilin.

7Простри руку твою з висоти, вихопи мене, і вирятуй із вод великих, із руки чужинцїв.

7Etendu Vian manon el supre; Liberigu min, kaj savu min el granda akvo, El la mano de fremduloj,

8Уста їх про марне говорять, а правиця їх є правиця брехнї!

8Kies buŝo parolas malveraĵon Kaj kies dekstra mano estas mano de trompo.

9Боже, нову пісню тобі засьпіваю, на псалтирі десятострунній до похвальної піснї тобі заграю;

9Ho Dio, novan kanton mi kantos al Vi, Sur dekkorda psaltero mi muzikos al Vi,

10Тобі, що даєш спасеннє царям, ізбавляєш Давида, слугу свого, від меча смертиносного.

10Kiu donas helpon al la reĝoj, Kiu savas Sian sklavon David de danĝera glavo.

11Вихопи мене і вирятуй з руки чужинцїв, котрих уста про марне говорять, а котрих правиця є правиця брехнї!

11Liberigu min, kaj savu min el la mano de fremduloj, Kies buŝo parolas malveraĵon Kaj kies dekstra mano estas mano de trompo.

12Щоб сини наші були, як висадки, зрощені в їх молодостї; дочки наші стрункі, як тесані стовпи угольні збудованої палати;

12Niaj filoj kiel plantitaĵoj kreskas en sia juneco; Niaj filinoj estas kiel skulptitaj kolonoj, ornamoj de palaco;

13Щоб засїки наші були повні, всяким хлїбом багаті; щоб скотина наша тисячма множилась, десятки тисяч по вертепах наших;

13Niaj grenejoj estas plenaj, enhavas sufiĉe da greno de ĉiu speco; Niaj ŝafoj estas en la nombro de miloj kaj dekmiloj sur niaj paŝtejoj;

14Щоб корови наші телились; щоб не було влому, і жадного убитку, і жадної лайки на улицях наших.

14Niaj bovoj estas ŝarĝitaj; Ne ekzistas difekto, ne ekzistas perdo, ne ekzistas ploro sur niaj stratoj;

15Щасливий нарід, в котрого така доля! Щасливий нарід, котрому Господь — Бог його!

15Feliĉa estas la popolo, kiu havas tian staton; Feliĉa estas la popolo, kies Dio estas la Eternulo.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.