Псальма 10

Kulish and Puluj Bible (1905)

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Чому, Господи, стоїш оддалеки, ховаєшся у час тїсноти?

1Kial, ho Eternulo, Vi staras malproksime? Kial Vi kaŝas Vin en la tempo de la mizero?

2Бутою своєю лякає безбожник бідолашного; зловляться вони у підступах, що придумали їх.

2Pro la malhumileco de malbonulo suferas malriĉulo; Ili kaptiĝu per la artifikoj, kiujn ili elpensis.

3Бо чваниться безбожник ласощами душі своєї; і благословляє чоловіка захланного, він зневажає Господа.

3Ĉar malbonulo fanfaronas pri la kapricoj de sia animo; Rabanto forlasas, malŝatas la Eternulon.

4В гордостї каже безбожник: Бог не буде слїдити; в него усе думка: нема Бога!

4Malpiulo en sia malhumileco ne esploras; En ĉiuj liaj pensoj Dio ne ekzistas.

5Всякого часу стелиться йому дорога; суди твої далеко від него; всїх ворогів своїх він сьміхом збуває.

5Li ĉiam iras forte laŭ siaj vojoj; Viaj juĝoj estas tro alte super li; Ĉiujn siajn malamikojn li forspitas.

6Каже він в серцї своїм: не подамся; з роду в рід не буде для мене лиха.

6Li diris en sia koro: Mi ne ŝanceliĝos, De generacio al generacio neniam estos al mi malbone.

7Уста його повні проклону, зради і знущання; під його язиком мука і погибель.

7Lia buŝo estas plena de malbenado, trompo, kaj malico; Sub lia lango estas suferigo kaj malvero.

8Він ійде на засїдки край осель; у сховисках вбиває він невинного; він пасе очима за нещасним,

8Inside li sidas en la vilaĝoj; Kaŝe li mortigas senkulpulon; Liaj okuloj spionas malriĉulon.

9Чигає по закутках, як лев в гущавинї; чигає, щоб нужденного запопасти; хапає нещасного, й тягне в сїти свої.

9Li sidas inside en kaŝita loko, kiel leono en la kaverno; Li insidas, por kapti malriĉulon; Kaj li kaptas malriĉulon, tirante lin en sian reton.

10Він припадає ниць до землї, притаюється, і нещасні гинуть від когтїв його.

10Li insidas, alpremiĝas, Kaj la malriĉulo falas en liajn fortajn ungegojn.

11Говорить в серцї своїм: Бог забуває, закриває лице своє, не побачить нїколи!

11Li diras en sia koro: Dio forgesis, Li kovras Sian vizaĝon, Li neniam vidos.

12Встань, Господи Боже, піднеси руку твою, не забудь нужденних!

12Leviĝu, ho Eternulo; ho Dio, levu Vian manon; Ne forgesu mizerulojn.

13Чому зневажає Бога безбожник, кажучи в серцї своїм: ти не будеш доходити?

13Por kio malpiulo malŝatas Dion, Kaj diras en sia koro, ke Vi ne postulos respondon?

14Ти бачив, бо ти поглядаєш на тїсноту й муку, щоб віддати рукою твоєю; на тебе вповає нещасний, ти єси поміч сиротинї.

14Vi vidas ja, ĉar mizerojn kaj suferojn Vi rigardas, por redoni laŭ Via forto. Al Vi fordonas sin malriĉulo; Por orfo Vi estas helpanto.

15Переломи руку безбожникові, а за ледачими вчинками злюки слїди, аж поки вже нїчого не знайдеш.

15Rompu la brakon de malpiulo kaj malbonulo, Por ke eĉ serĉante lian malbonon, oni ĝin ne trovu.

16Господь царь на віки вічні; народи щезають із землї його.

16La Eternulo estas Reĝo por eterne kaj ĉiam, Pereis la idolistoj de Lia tero.

17Господи! Ти почув бажання смиренних; покріпив серце їх, і прихилив ухо твоє,

17Deziron de humiluloj Vi aŭdas, ho Eternulo; Vi fortigas ilian koron, Vi atentigas Vian orelon,

18Щоб судити правду сиротинї і пригнобленому, щоб чоловік, що із землї взявся, не лякав більше.

18Por doni juĝon al orfo kaj premato, Por ke oni ĉesu peli homon de la tero.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.