Salmi 78
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1ASCOLTA, o popol mio, la mia dottrina; Porgete gli orecchi alle parole della mia bocca.
1Atentu, ho mia popolo, mian instruon; Klinu vian orelon al la paroloj de mia buŝo.
2Io aprirò la mia bocca in sentenza; Io sgorgherò detti notevoli di cose antiche;
2Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.
3Le quali noi abbiamo udite, e sappiamo, E le quali i nostri padri ci han raccontate.
3Kion ni aŭdis kaj sciiĝis, Kion rakontis al ni niaj patroj,
4Noi non le celeremo a' lor figliuoli, alla generazione a venire; Noi racconteremo le lodi del Signore, E la sua forza, e le sue maraviglie ch'egli ha fatte.
4Tion ni ne kaŝos antaŭ iliaj infanoj, Rakontante al venonta generacio la gloron de la Eternulo, Kaj Lian potencon, kaj Liajn miraklojn, kiujn Li faris.
5Egli ha fermata la testimonianza in Giacobbe, Ed ha posta la Legge in Israele; Le quali egli comandò a' nostri padri di fare assapere a' lor figliuoli;
5Li starigis ateston en Jakob, Kaj en Izrael Li fiksis leĝon, Pri kiu Li ordonis al niaj patroj, Ke ili sciigu ĝin al siaj infanoj,
6Acciocchè la generazione a venire, i figliuoli che nascerebbero, le sapessero, E si mettessero a narrar le a' lor figliuoli;
6Por ke sciu estonta generacio, la infanoj, kiuj naskiĝos, Ili leviĝu kaj rakontu al siaj infanoj.
7E ponessero in Dio la loro speranza, E non dimenticassero le opere di Dio. Ed osservassero i suoi comandamenti;
7Ili metu sian fidon sur Dion, Kaj ili ne forgesu la farojn de Dio, Kaj ili plenumu Liajn ordonojn;
8E non fossero come i lor padri, Generazione ritrosa e ribella; Generazione che non dirizzò il cuor suo, Il cui spirito non fu leale inverso Dio.
8Kaj ili ne estu, kiel iliaj patroj, Generacio ribela kaj perfida, Generacio, kiu ne estis firma per sia koro, Nek fidela al Dio per sia spirito.
9I figliuoli di Efraim, gente di guerra, buoni arcieri, Voltarono le spalle al dì della battaglia.
9La filoj de Efraim, armitaj, portantaj pafarkon, Turniĝis malantaŭen en tago de batalo;
10Non avevano osservato il patto di Dio, Ed avevano ricusato di camminar nella sua Legge;
10Ili ne plenumis la interkonsenton de Dio, Kaj rifuzis sekvi Lian instruon;
11Ed avevano dimenticate le sue opere, E le maraviglie ch'egli aveva lor fatte vedere.
11Kaj ili forgesis Liajn farojn, Kaj Liajn miraklojn, kiujn Li aperigis al ili.
12Egli aveva fatti miracoli in presenza de' padri loro, Nel paese di Egitto, nel territorio di Soan.
12Antaŭ iliaj patroj Li faris miraklojn En la lando Egipta, sur la kampo Coan.
13Egli aveva fesso il mare, e li aveva fatti passare per mezzo; Ed aveva fermate le acque come un mucchio.
13Li fendis la maron kaj pasigis ilin, Kaj starigis la akvon kvazaŭ muron;
14E li aveva condotti di giorno colla nuvola, E tutta notte colla luce del fuoco.
14Kaj Li kondukis ilin tage en nubo Kaj la tutan nokton en la lumo de fajro;
15Egli aveva schiantate le rupi nel deserto, E li aveva copiosamente abbeverati, come di gorghi;
15Li fendis ŝtonojn en la dezerto, Kaj trinkigis ilin kvazaŭ el granda abismo;
16Ed aveva fatto uscir de' ruscelli della roccia, E colare acque, a guisa di fiumi.
16Li eligis riveretojn el roko, Kaj fluigis akvon kiel riverojn.
17Ma essi continuarono a peccar contro a lui, Provocando l'Altissimo a sdegno nel deserto;
17Sed ili plue pekis antaŭ Li, Ĉagrenis la Plejaltulon en la dezerto;
18E tentarono Iddio nel cuor loro, Chiedendo vivanda a lor voglia;
18Kaj ili incitis Dion en sia koro, Petante manĝon pro sia kaprico;
19E parlarono contro a Dio, E dissero: Potrebbe Iddio Metterci tavola nel deserto?
19Kaj ili parolis kontraŭ Dio, Kaj diris: Ĉu Dio povas kovri tablon en la dezerto?
20Ecco, egli percosse la roccia, e ne colarono acque, E ne traboccarono torrenti; Potrebbe egli eziandio dar del pane, O apparecchiar della carne al suo popolo?
20Jen Li frapis rokon, Kaj verŝiĝis akvo kaj ekfluis riveroj: Ĉu Li povas ankaŭ panon doni? Ĉu Li pretigos ankaŭ viandon por Sia popolo?
21Perciò, il Signore, avendoli uditi, si adirò fieramente; Ed un fuoco si accese contro a Giacobbe, Ed anche l'ira gli montò contro ad Israele;
21Tial la Eternulo, aŭdinte, flamiĝis; Kaj fajro ekbrulis kontraŭ Jakob, Kaj leviĝis kolero kontraŭ Izrael;
22Perciocchè non avevano creduto in Dio, E non si erano confidati nella sua salvazione;
22Ĉar ili ne kredis je Dio Kaj ne fidis Lian savon.
23E pure egli aveva comandato alle nuvole di sopra, Ed aveva aperte le porte del cielo;
23Kaj Li ordonis el supre al la nuboj, Kaj Li malfermis la pordojn de la ĉielo;
24Ed aveva fatta piovere sopra loro la manna da mangiare, Ed aveva loro dato del frumento del cielo.
24Kaj Li pluvigis al ili manaon, por manĝi, Kaj Li donis al ili ĉielan grenon.
25L'uomo mangiò del pane degli Angeli; Egli mandò loro della vivanda a sazietà.
25Panon de potenculoj ĉiu manĝis; Li sendis al ili manĝon satege.
26Egli fece levar nel cielo il vento orientale, E per la sua forza addusse l'Austro;
26Li kurigis tra la ĉielo venton orientan, Kaj per Sia forto Li aperigis venton sudan;
27E fece piover sopra loro della carne, a guisa di polvere; Ed uccelli, a giusa della rena del mare.
27Kaj Li pluvigis sur ilin viandon kiel polvon, Kaj flugilajn birdojn kiel apudmaran sablon;
28E li fece cadere in mezzo al lor campo, D'intorno a' lor padiglioni.
28Kaj Li faligis ĉion mezen de ilia tendaro, Ĉirkaŭe de iliaj loĝejoj.
29Ed essi mangiarono, e furono grandemente satollati; E Iddio fece lor venire ciò che desideravano.
29Kaj ili manĝis kaj tre satiĝis; Kaj Li venigis al ili tion, kion ili deziris.
30Essi non si erano ancora stolti dalla lor cupidigia; Avevano ancora il cibo loro nella bocca,
30Sed kiam ili ankoraŭ ne forlasis sian deziron Kaj ilia manĝaĵo estis ankoraŭ en ilia buŝo,
31Quando l'ira montò a Dio contro a loro, Ed uccise i più grassi di loro, Ed abbattè la scelta d'Israele.
31La kolero de Dio venis sur ilin Kaj mortigis la plej eminentajn el ili, Kaj la junulojn de Izrael ĝi faligis.
32Con tutto ciò peccarono ancora, E non credettero alle sue maraviglie.
32Malgraŭ ĉio ĉi tio ili plue ankoraŭ pekis Kaj ne kredis je Liaj mirakloj.
33Laonde egli consumò i lor giorni in vanità, E gli anni loro in ispaventi.
33Kaj Li finigis iliajn tagojn en vanteco Kaj iliajn jarojn en teruro.
34Quando egli li uccideva, essi lo richiedevano, E ricercavano di nuovo Iddio.
34Kiam Li estis mortiganta ilin, tiam ili Lin ekserĉis, Returniĝis kaj fervore vokis Dion;
35E si ricordavano che Iddio era la lor Rocca, E che l'Iddio altissimo era il lor Redentore.
35Kaj ili rememoris, ke Dio estas ilia fortikaĵo Kaj Dio la Plejalta estas ilia Liberiganto.
36Ma lo lusingavano colla lor bocca, E gli mentivano colla lor lingua;
36Sed ili flatis al Li per sia buŝo, Kaj per sia lango ili mensogis al Li;
37E il cuor loro non era diritto inverso lui, E non erano leali nel suo patto.
37Ĉar ilia koro ne estis firma al Li, Kaj ili ne estis fidelaj en Lia interligo.
38E pure egli, che è pietoso, purgò la loro iniquità, e non li distrusse; E più e più volte racquetò l'ira sua, e non commosse tutto il suo cruccio;
38Tamen Li, favorkora, pardonas pekon, kaj Li ne pereigas, Kaj Li ofte forklinis Sian koleron, Kaj Li ne eligis Sian tutan furiozon.
39E si ricordò ch'erano carne; Un fiato che passa, e non ritorna.
39Kaj Li rememoris, ke ili estas karno, Vento, kiu iras kaj ne revenas.
40Quante volte lo provocarono essi a sdegno nel deserto, E lo contristarono nella solitudine!
40Kiom da fojoj ili ĉagrenis Lin en la dezerto Kaj indignigis Lin en la stepo!
41E tornarono a tentare Iddio, E limitarono il Santo d'Israele.
41Ripete ili incitadis Dion Kaj provokis la Sanktulon de Izrael.
42Essi non si erano ricordati della sua mano, Nè del giorno nel quale li aveva riscossi dal nemico.
42Ili ne rememoris Lian manon, La tagon, en kiu Li liberigis ilin de premanto,
43(Come egli aveva eseguiti i suoi segni in Egitto, E i suoi miracoli nel territorio di Soan.
43Kiam Li faris en Egiptujo Siajn signojn Kaj Siajn miraklojn sur la kampo Coan;
44Ed aveva cangiati i fiumi, e i rivi degli Egizi in sangue, Talchè essi non ne potevano bere.
44Kiam Li ŝanĝis en sangon iliajn riverojn kaj torentojn, Ke ili ne povis trinki.
45Ed aveva mandata contro a loro una mischia d'insetti che li mangiarono; E rane, che li distrussero.
45Li sendis sur ilin insektojn, kiuj ilin manĝis, Kaj ranojn, kiuj ilin pereigis;
46Ed aveva dati i lor frutti a' bruchi, E le lor fatiche alle locuste.
46Iliajn produktojn de la tero Li fordonis al vermoj Kaj ilian laboron al akridoj;
47Ed aveva guastate le lor vigne colla gragnuola, E i lor sicomori colla tempesta.
47Per hajlo Li batis iliajn vinberojn, Kaj iliajn sikomorojn per frosto;
48Ed aveva dati alla grandine i lor bestiami, E le lor gregge a' folgori.
48Li elmetis al hajlo iliajn brutojn, Kaj iliajn paŝtatarojn al fulmo;
49Ed aveva mandato sopra loro l'ardore della sua ira, Indegnazione, cruccio e distretta; Una mandata d'angeli maligni.
49Li sendis sur ilin Sian flamantan koleron, Furiozon, malbenon, kaj mizeron, Taĉmenton da malbonaj anĝeloj.
50Ed aveva appianato il sentiero alla sua ira, E non aveva scampata l'anima loro dalla morte, Ed aveva dato il lor bestiame alla mortalità.
50Li donis liberan vojon al Sia kolero, Ne ŝirmis kontraŭ la morto ilian animon, Kaj ilian vivon Li transdonis al pesto;
51Ed aveva percossi tutti i primogeniti in Egitto, E le primizie della forza ne' tabernacoli di Cam.
51Li mortigis ĉiun unuenaskiton en Egiptujo, La komencajn fortojn en la tendoj de Ĥam.
52E ne aveva fatto partire il suo popolo, a guisa di pecore; E l'aveva condotto per lo deserto, come una mandra.
52Kaj Li kondukis kiel ŝafojn Sian popolon, Kaj Li kondukis ilin kiel paŝtataron tra la dezerto;
53E l'aveva guidato sicuramente, senza spavento; E il mare aveva coperti i lor nemici.
53Li kondukis ilin en sendanĝereco, kaj ili ne timis, Kaj iliajn malamikojn kovris la maro;
54Ed egli li aveva introdotti nella contrada della sua santità, Nel monte che la sua destra ha conquistato.
54Kaj Li venigis ilin al Sia sankta limo, Al tiu monto, kiun akiris Lia dekstra mano;
55Ed aveva scacciate le nazioni d'innanzi a loro, E le aveva fatte loro scadere in sorte di eredità, Ed aveva stanziate le tribù d'Israele nelle loro stanze.)
55Li forpelis antaŭ ili popolojn, Lote disdonis ilian heredon, Kaj loĝigis en iliaj tendoj la tribojn de Izrael.
56Ed avevano tentato, e provocato a sdegno l'Iddio altissimo, E non avevano osservate le sue testimonianze.
56Sed ili incitis kaj ĉagrenis Dion la Plejaltan, Kaj Liajn leĝojn ili ne observis;
57Anzi si erano tratti indietro, E si erano portati dislealmente, Come i lor padri; E si erano rivolti come un arco fallace;
57Ili defalis kaj perfidiĝis, kiel iliaj patroj, Returniĝis, kiel malfidinda pafarko;
58E l'avevano provocato ad ira co' loro alti luoghi, E commosso a gelosia colle loro sculture.
58Ili kolerigis Lin per siaj altaĵoj, Kaj per siaj idoloj ili Lin incitis.
59Iddio aveva udite queste cose , e se n'era gravemente adirato, Ed aveva grandemente disdegnato Israele.
59Dio aŭdis kaj flamiĝis, Kaj forte ekindignis kontraŭ Izrael;
60Ed aveva abbandonato il tabernacolo di Silo; Il padiglione ch'egli aveva piantato per sua stanza fra gli uomini.
60Li forlasis Sian loĝejon en Ŝilo, La tendon, en kiu Li loĝis inter la homoj;
61Ed aveva abbandonata la sua forza, ad esser menata in cattività, E la sua gloria in man del nemico.
61Kaj Li fordonis en malliberecon Sian forton, Kaj Sian majeston en la manon de malamiko;
62Ed aveva dato il suo popolo alla spada, E si era gravemente adirato contro alla sua eredità.
62Kaj Li elmetis al glavo Sian popolon, Kaj kontraŭ Sia heredo Li flamiĝis.
63Il fuoco aveva consumati i suoi giovani; E le sue vergini non erano state lodate.
63Ĝiajn junulojn formanĝis fajro, Kaj ĝiaj junulinoj ne estis prikantataj;
64I suoi sacerdoti erano caduti per la spada; E le sue vedove non avevano pianto.
64Ĝiaj pastroj falis de glavo, Kaj ĝiaj vidvinoj ne ploris.
65Poi il Signore si risvegliò, Come uno che fosse stato addormentato; Come un uomo prode, che dà gridi dopo il vino.
65Sed mia Sinjoro vekiĝis kiel dormanto, Kiel fortulo, vigligita de vino.
66E percosse i suoi nemici da tergo, E mise loro addosso un eterno vituperio.
66Kaj Li batis ĝiajn malamikojn malantaŭen: Eternan malhonoron Li donis al ili.
67Ed avendo riprovato il tabernacolo di Giuseppe, E non avendo eletta la tribù di Efraim;
67Kaj Li malŝatis la tendon de Jozef, Kaj la tribon de Efraim Li ne elektis;
68Egli elesse la tribù di Giuda; Il monte di Sion, il quale egli ama.
68Sed Li elektis la tribon de Jehuda, La monton Cion, kiun Li ekamis;
69Ed edificò il suo santuario, a guisa di palazzi eccelsi; Come la terra ch 'egli ha fondata in perpetuo.
69Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton, Kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam.
70Ed elesse Davide, suo servitore, E lo prese dalle mandre delle pecore.
70Kaj Li elektis Davidon, Sian sklavon, Kaj Li prenis lin el la staloj de ŝafoj.
71Di dietro alle bestie allattanti Egli lo condusse a pascer Giacobbe, suo popolo; Ed Israele sua eredità.
71De apud la ŝafinoj Li venigis lin, Por paŝti Lian popolon Jakob kaj Lian heredon Izrael.
72Ed egli li pasturò, secondo l'integrità del suo cuore; E li guidò, secondo il gran senno delle sue mani.
72Kaj li paŝtis ilin laŭ la fideleco de sia koro, Kaj per lertaj manoj li ilin kondukis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.