Salmi 78
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1ASCOLTA, o popol mio, la mia dottrina; Porgete gli orecchi alle parole della mia bocca.
1Аскултэ, попорул меу, ынвэцэтуриле меле! Луаць аминте ла кувинтеле гурий меле!
2Io aprirò la mia bocca in sentenza; Io sgorgherò detti notevoli di cose antiche;
2Ымь дескид гура ши ворбеск ын пилде, вестеск ынцелепчуня времурилор стрэвекь.
3Le quali noi abbiamo udite, e sappiamo, E le quali i nostri padri ci han raccontate.
3Че ам аузит, че штим, че не-ау повестит пэринций ноштри,
4Noi non le celeremo a' lor figliuoli, alla generazione a venire; Noi racconteremo le lodi del Signore, E la sua forza, e le sue maraviglie ch'egli ha fatte.
4ну вом аскунде де копиий лор, чи вом вести нямулуй де оамень каре ва вени лауделе Домнулуй, путеря Луй ши минуниле пе каре ле-а фэкут.
5Egli ha fermata la testimonianza in Giacobbe, Ed ha posta la Legge in Israele; Le quali egli comandò a' nostri padri di fare assapere a' lor figliuoli;
5Ел а пус о мэртурие ын Иаков, а дат о Леӂе ын Исраел ши а порунчит пэринцилор ноштри сэ-шь ынвеце ын еа копиий,
6Acciocchè la generazione a venire, i figliuoli che nascerebbero, le sapessero, E si mettessero a narrar le a' lor figliuoli;
6ка сэ фие куноскутэ де чей че вор вени дупэ ей, де копиий каре се вор наште ши каре, кынд се вор фаче марь, сэ ворбяскэ деспре еа копиилор лор,
7E ponessero in Dio la loro speranza, E non dimenticassero le opere di Dio. Ed osservassero i suoi comandamenti;
7пентру ка ачештя сэ-шь пунэ ынкредеря ын Думнезеу, сэ ну уйте лукрэриле луй Думнезеу ши сэ пэзяскэ порунчиле Луй.
8E non fossero come i lor padri, Generazione ritrosa e ribella; Generazione che non dirizzò il cuor suo, Il cui spirito non fu leale inverso Dio.
8Сэ ну фие ка пэринций лор, ун ням неаскултэтор ши рэзврэтит, ун ням каре н-авя о инимэ таре ши ал кэруй дух ну ера крединчос луй Думнезеу!
9I figliuoli di Efraim, gente di guerra, buoni arcieri, Voltarono le spalle al dì della battaglia.
9Фиий луй Ефраим, ынармаць ши трэгынд ку аркул, ау дат досул ын зиуа луптей,
10Non avevano osservato il patto di Dio, Ed avevano ricusato di camminar nella sua Legge;
10пентру кэ н-ау цинут легэмынтул луй Думнезеу ши н-ау воит сэ умбле ынтокмай дупэ Леӂя Луй.
11Ed avevano dimenticate le sue opere, E le maraviglie ch'egli aveva lor fatte vedere.
11Ау дат уйтэрий лукрэриле Луй, минуниле Луй пе каре ли ле арэтасе.
12Egli aveva fatti miracoli in presenza de' padri loro, Nel paese di Egitto, nel territorio di Soan.
12Ынаинтя пэринцилор лор, Ел фэкусе минунь ын цара Еӂиптулуй, ын кымпия Цоан.
13Egli aveva fesso il mare, e li aveva fatti passare per mezzo; Ed aveva fermate le acque come un mucchio.
13А деспэрцит маря ши ле-а дескис ун друм прин еа, ридикынд апеле ка ун зид.
14E li aveva condotti di giorno colla nuvola, E tutta notte colla luce del fuoco.
14Й-а кэлэузит зиуа ку ун нор ши тоатэ ноаптя ку лумина унуй фок стрэлучитор.
15Egli aveva schiantate le rupi nel deserto, E li aveva copiosamente abbeverati, come di gorghi;
15А деспикат стынчь ын пустиу ши ле-а дат сэ бя ка дин ниште валурь ку апе мулте.
16Ed aveva fatto uscir de' ruscelli della roccia, E colare acque, a guisa di fiumi.
16А фэкут сэ цышняскэ извоаре дин стынчь ши сэ кургэ апе ка ниште рыурь.
17Ma essi continuarono a peccar contro a lui, Provocando l'Altissimo a sdegno nel deserto;
17Дар ей тот н-ау ынчетат сэ пэкэтуяскэ ымпотрива Луй, н-ау ынчетат сэ се рэзврэтяскэ ымпотрива Челуй Пряыналт ын пустиу.
18E tentarono Iddio nel cuor loro, Chiedendo vivanda a lor voglia;
18Ау испитит пе Думнезеу ын инима лор, черынд мынкаре дупэ пофтеле лор.
19E parlarono contro a Dio, E dissero: Potrebbe Iddio Metterci tavola nel deserto?
19Ау ворбит ымпотрива луй Думнезеу ши ау зис: „Оаре ва путя Думнезеу сэ пунэ о масэ ын пустиу?
20Ecco, egli percosse la roccia, e ne colarono acque, E ne traboccarono torrenti; Potrebbe egli eziandio dar del pane, O apparecchiar della carne al suo popolo?
20Ятэ кэ Ел а ловит стынка де ау курс апе ши с-ау вэрсат широае. Дар ва путя Ел сэ дя ши пыне сау сэ факэ рост де карне попорулуй Сэу?”
21Perciò, il Signore, avendoli uditi, si adirò fieramente; Ed un fuoco si accese contro a Giacobbe, Ed anche l'ira gli montò contro ad Israele;
21Домнул а аузит ши С-а мыният. Ун фок с-а апринс ымпотрива луй Иаков ши с-а стырнит ымпотрива луй Исраел мыния Луй,
22Perciocchè non avevano creduto in Dio, E non si erano confidati nella sua salvazione;
22пентру кэ н-ау крезут ын Думнезеу, пентру кэ н-ау авут ынкредере ын ажуторул Луй.
23E pure egli aveva comandato alle nuvole di sopra, Ed aveva aperte le porte del cielo;
23Ел а порунчит норилор де сус ши а дескис порциле черурилор:
24Ed aveva fatta piovere sopra loro la manna da mangiare, Ed aveva loro dato del frumento del cielo.
24а плоуат песте ей манэ де мынкаре ши ле-а дат грыу дин чер.
25L'uomo mangiò del pane degli Angeli; Egli mandò loro della vivanda a sazietà.
25Ау мынкат ку тоций пыня челор марь ши ле-а тримис мынкаре сэ се сатуре.
26Egli fece levar nel cielo il vento orientale, E per la sua forza addusse l'Austro;
26А пус сэ суфле ын черурь вынтул де рэсэрит ши а адус, прин путеря Луй, вынтул де мязэзи.
27E fece piover sopra loro della carne, a guisa di polvere; Ed uccelli, a giusa della rena del mare.
27А плоуат песте ей карне ка пулберя ши пэсэрь ынарипате кыт нисипул мэрий;
28E li fece cadere in mezzo al lor campo, D'intorno a' lor padiglioni.
28ле-а фэкут сэ кадэ ын мижлокул таберей лор, де жур ымпрежурул локуинцелор лор.
29Ed essi mangiarono, e furono grandemente satollati; E Iddio fece lor venire ciò che desideravano.
29Ей ау мынкат ши с-ау сэтурат дин дестул: Думнезеу ле-а дат че дорисерэ.
30Essi non si erano ancora stolti dalla lor cupidigia; Avevano ancora il cibo loro nella bocca,
30Дар н-апукасерэ сэ-шь астымпере бине пофта, мынкаря ле ера ынкэ ын гурэ,
31Quando l'ira montò a Dio contro a loro, Ed uccise i più grassi di loro, Ed abbattè la scelta d'Israele.
31кынд с-а стырнит мыния луй Думнезеу ымпотрива лор, а ловит де моарте пе чей май тарь динтре ей ши а доборыт пе тинерий луй Исраел.
32Con tutto ciò peccarono ancora, E non credettero alle sue maraviglie.
32Ку тоате ачестя, ей н-ау ынчетат сэ пэкэтуяскэ ши н-ау крезут ын минуниле Луй.
33Laonde egli consumò i lor giorni in vanità, E gli anni loro in ispaventi.
33Де ачея, Ел ле-а курмат зилеле ка о суфларе, ле-а курмат аний принтр-ун сфыршит нэпрасник.
34Quando egli li uccideva, essi lo richiedevano, E ricercavano di nuovo Iddio.
34Кынд ый ловя де моарте, ей Ыл кэутау, се ынторчяу ши се ындрептау спре Думнезеу;
35E si ricordavano che Iddio era la lor Rocca, E che l'Iddio altissimo era il lor Redentore.
35ышь адучяу аминте кэ Думнезеу есте Стынка лор ши кэ Думнезеул Атотпутерник есте Избэвиторул лор.
36Ma lo lusingavano colla lor bocca, E gli mentivano colla lor lingua;
36Дар Ыл ыншелау ку гура ши-Л минцяу ку лимба.
37E il cuor loro non era diritto inverso lui, E non erano leali nel suo patto.
37Инима ну ле ера таре фацэ де Ел ши ну ерау крединчошь легэмынтулуй Сэу.
38E pure egli, che è pietoso, purgò la loro iniquità, e non li distrusse; E più e più volte racquetò l'ira sua, e non commosse tutto il suo cruccio;
38Тотушь, ын ындураря Луй, Ел яртэ нелеӂюиря ши ну нимичеште; Ышь опреште де мулте орь мыния ши ну дэ друмул ынтреӂий Луй урӂий.
39E si ricordò ch'erano carne; Un fiato che passa, e non ritorna.
39Ел Шь-а адус деч аминте кэ ей ну ерау декыт карне, о суфларе каре трече ши ну се май ынтоарче.
40Quante volte lo provocarono essi a sdegno nel deserto, E lo contristarono nella solitudine!
40Де кыте орь с-ау рэзврэтит ей ымпотрива Луй ын пустиу! Де кыте орь Л-ау мыният ей ын пустиетате!
41E tornarono a tentare Iddio, E limitarono il Santo d'Israele.
41Да, н-ау ынчетат сэ испитяскэ пе Думнезеу ши сэ ынтэрыте пе Сфынтул луй Исраел.
42Essi non si erano ricordati della sua mano, Nè del giorno nel quale li aveva riscossi dal nemico.
42Ну шь-ау май адус аминте де путеря Луй, де зиуа кынд й-а избэвит де врэжмаш,
43(Come egli aveva eseguiti i suoi segni in Egitto, E i suoi miracoli nel territorio di Soan.
43де минуниле пе каре ле-а фэкут ын Еӂипт ши де семнеле Луй минунате дин кымпия Цоан.
44Ed aveva cangiati i fiumi, e i rivi degli Egizi in sangue, Talchè essi non ne potevano bere.
44Кум ле-а префэкут рыуриле ын сынӂе ши н-ау путут сэ бя дин апеле лор.
45Ed aveva mandata contro a loro una mischia d'insetti che li mangiarono; E rane, che li distrussero.
45Кум а тримис ымпотрива лор ниште муште отрэвитоаре каре й-ау мынкат ши броаште каре й-ау нимичит.
46Ed aveva dati i lor frutti a' bruchi, E le lor fatiche alle locuste.
46Кум ле-а дат холделе прадэ омизилор, родул мунчий лор, прадэ лэкустелор.
47Ed aveva guastate le lor vigne colla gragnuola, E i lor sicomori colla tempesta.
47Кум ле-а прэпэдит вииле, бэтынду-ле ку пятрэ, ши смокиний дин Еӂипт ку гриндинэ.
48Ed aveva dati alla grandine i lor bestiami, E le lor gregge a' folgori.
48Кум ле-а лэсат вителе прадэ гриндиней ши турмеле, прадэ фокулуй черулуй.
49Ed aveva mandato sopra loro l'ardore della sua ira, Indegnazione, cruccio e distretta; Una mandata d'angeli maligni.
49Ел Шь-а арункат ымпотрива лор мыния Луй апринсэ, урӂия, юцимя ши неказул: о дроайе де ынӂерь адукэторь де ненорочирь.
50Ed aveva appianato il sentiero alla sua ira, E non aveva scampata l'anima loro dalla morte, Ed aveva dato il lor bestiame alla mortalità.
50Кум Шь-а дат друм слобод мынией, ну ле-а скэпат суфлетул де ла моарте ши ле-а дат вяца прадэ молимей;
51Ed aveva percossi tutti i primogeniti in Egitto, E le primizie della forza ne' tabernacoli di Cam.
51кум а ловит пе тоць ынтыий нэскуць дин Еӂипт, пырга путерий ын кортуриле луй Хам.
52E ne aveva fatto partire il suo popolo, a guisa di pecore; E l'aveva condotto per lo deserto, come una mandra.
52Кум а порнит пе попорул Сэу ка пе ниште ой ши й-а повэцуит ка пе о турмэ ын пустиу.
53E l'aveva guidato sicuramente, senza spavento; E il mare aveva coperti i lor nemici.
53Кум й-а дус фэрэ ничо грижэ, ка сэ ну ле фие фрикэ, яр маря а акоперит пе врэжмаший лор.
54Ed egli li aveva introdotti nella contrada della sua santità, Nel monte che la sua destra ha conquistato.
54Кум й-а адус спре хотарул Луй чел сфынт, спре мунтеле ачеста, пе каре дряпта Луй л-а кыштигат.
55Ed aveva scacciate le nazioni d'innanzi a loro, E le aveva fatte loro scadere in sorte di eredità, Ed aveva stanziate le tribù d'Israele nelle loro stanze.)
55Кум а изгонит нямуриле динаинтя лор, ле-а ымпэрцит цара ын пэрць де моштенире ши а пус семинцииле луй Исраел сэ локуяскэ ын кортуриле лор.
56Ed avevano tentato, e provocato a sdegno l'Iddio altissimo, E non avevano osservate le sue testimonianze.
56Дар ей ау испитит пе Думнезеул Пряыналт, с-ау рэзврэтит ымпотрива Луй ши н-ау цинут порунчиле Луй,
57Anzi si erano tratti indietro, E si erano portati dislealmente, Come i lor padri; E si erano rivolti come un arco fallace;
57чи с-ау депэртат ши ау фост некрединчошь, ка ши пэринций лор, с-ау абэтут ла о парте, ка ун арк ыншелэтор,
58E l'avevano provocato ad ira co' loro alti luoghi, E commosso a gelosia colle loro sculture.
58Л-ау супэрат прин ынэлцимиле лор ши Й-ау стырнит ӂелозия ку идолий лор.
59Iddio aveva udite queste cose , e se n'era gravemente adirato, Ed aveva grandemente disdegnato Israele.
59Думнезеу а аузит ши С-а мыният ши а урӂисит рэу де тот пе Исраел.
60Ed aveva abbandonato il tabernacolo di Silo; Il padiglione ch'egli aveva piantato per sua stanza fra gli uomini.
60А пэрэсит локуинца Луй дин Сило, кортул ын каре локуя ынтре оамень.
61Ed aveva abbandonata la sua forza, ad esser menata in cattività, E la sua gloria in man del nemico.
61Шь-а дат слава прадэ робией ши мэреция Луй, ын мыниле врэжмашулуй.
62Ed aveva dato il suo popolo alla spada, E si era gravemente adirato contro alla sua eredità.
62А дат прадэ сабией пе попорул Луй ши С-а мыният пе моштениря Луй.
63Il fuoco aveva consumati i suoi giovani; E le sue vergini non erano state lodate.
63Пе тинерий луй й-а арс фокул ши фечоареле луй н-ау май фост сэрбэторите ку кынтэрь де нунтэ.
64I suoi sacerdoti erano caduti per la spada; E le sue vedove non avevano pianto.
64Преоций сэй ау кэзут учишь де сабие, ши вэдувеле луй ну с-ау бочит.
65Poi il Signore si risvegliò, Come uno che fosse stato addormentato; Come un uomo prode, che dà gridi dopo il vino.
65Атунч, Домнул С-а трезит, ка унул каре а дормит, ка ун витяз ымбэрбэтат де вин,
66E percosse i suoi nemici da tergo, E mise loro addosso un eterno vituperio.
66ши а ловит пе потривничий Луй каре фуӂяу, акоперинду-й ку вешникэ окарэ.
67Ed avendo riprovato il tabernacolo di Giuseppe, E non avendo eletta la tribù di Efraim;
67Ынсэ а лепэдат кортул луй Иосиф ши н-а алес семинция луй Ефраим,
68Egli elesse la tribù di Giuda; Il monte di Sion, il quale egli ama.
68чи а алес семинция луй Иуда, мунтеле Сионулуй, пе каре-л юбеште.
69Ed edificò il suo santuario, a guisa di palazzi eccelsi; Come la terra ch 'egli ha fondata in perpetuo.
69Шь-а зидит Сфынтул Локаш ка черуриле де ыналт ши таре ка пэмынтул пе каре л-а ынтемеят пе вечь.
70Ed elesse Davide, suo servitore, E lo prese dalle mandre delle pecore.
70А алес пе робул Сэу Давид ши л-а луат де ла стаулеле де ой.
71Di dietro alle bestie allattanti Egli lo condusse a pascer Giacobbe, suo popolo; Ed Israele sua eredità.
71Л-а луат диндэрэтул оилор каре алэптау, ка сэ паскэ пе попорул Сэу Иаков ши пе моштениря Са Исраел.
72Ed egli li pasturò, secondo l'integrità del suo cuore; E li guidò, secondo il gran senno delle sue mani.
72Ши Давид й-а кырмуит ку о инимэ неприхэнитэ ши й-а повэцуит ку мынь причепуте.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.