Salmos 78
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ouçam o meu ensino, meu povo. Inclinem os seus ouvidos às palavras da minha boca.
1Аскултэ, попорул меу, ынвэцэтуриле меле! Луаць аминте ла кувинтеле гурий меле!
2Abrirei a minha boca em uma parábola. Proferirei enigmas do passado,
2Ымь дескид гура ши ворбеск ын пилде, вестеск ынцелепчуня времурилор стрэвекь.
3que ouvimos e conhecemos, e que nossos pais nos contaram.
3Че ам аузит, че штим, че не-ау повестит пэринций ноштри,
4Não os esconderemos dos seus filhos, contando à geração futura os louvores do SENHOR, a sua força e as maravilhas que ele fez.
4ну вом аскунде де копиий лор, чи вом вести нямулуй де оамень каре ва вени лауделе Домнулуй, путеря Луй ши минуниле пе каре ле-а фэкут.
5Pois ele estabeleceu uma aliança em Jacó, e instituiu um ensino em Israel, o qual ordenou aos nossos pais, que o fizessem conhecido aos seus filhos;
5Ел а пус о мэртурие ын Иаков, а дат о Леӂе ын Исраел ши а порунчит пэринцилор ноштри сэ-шь ынвеце ын еа копиий,
6para que a geração futura o soubesse, até mesmo os filhos que ainda nasceriam; os quais se levantariam e o contariam aos seus filhos,
6ка сэ фие куноскутэ де чей че вор вени дупэ ей, де копиий каре се вор наште ши каре, кынд се вор фаче марь, сэ ворбяскэ деспре еа копиилор лор,
7para que pusessem a sua esperança em Deus, e não se esquecessem das obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos,
7пентру ка ачештя сэ-шь пунэ ынкредеря ын Думнезеу, сэ ну уйте лукрэриле луй Думнезеу ши сэ пэзяскэ порунчиле Луй.
8e não fossem como seus pais— uma geração teimosa e rebelde, uma geração que não manteve o seu coração leal, cujo espírito não foi fiel a Deus.
8Сэ ну фие ка пэринций лор, ун ням неаскултэтор ши рэзврэтит, ун ням каре н-авя о инимэ таре ши ал кэруй дух ну ера крединчос луй Думнезеу!
9Os filhos de Efraim, armados e carregando arcos, recuaram no dia da batalha.
9Фиий луй Ефраим, ынармаць ши трэгынд ку аркул, ау дат досул ын зиуа луптей,
10Eles não guardaram a aliança de Deus, e se recusaram a andar na sua lei.
10пентру кэ н-ау цинут легэмынтул луй Думнезеу ши н-ау воит сэ умбле ынтокмай дупэ Леӂя Луй.
11Eles se esqueceram dos seus feitos, das suas maravilhas que ele lhes havia mostrado.
11Ау дат уйтэрий лукрэриле Луй, минуниле Луй пе каре ли ле арэтасе.
12Ele fez coisas maravilhosas à vista de seus pais, na terra do Egito, no campo de Zoã.
12Ынаинтя пэринцилор лор, Ел фэкусе минунь ын цара Еӂиптулуй, ын кымпия Цоан.
13Ele dividiu o mar, e os fez passar por ele. Ele fez as águas se erguerem como um monte.
13А деспэрцит маря ши ле-а дескис ун друм прин еа, ридикынд апеле ка ун зид.
14De dia ele também os guiou com uma nuvem, e a noite toda com uma luz de fogo.
14Й-а кэлэузит зиуа ку ун нор ши тоатэ ноаптя ку лумина унуй фок стрэлучитор.
15Ele fendeu rochas no deserto, e lhes deu de beber abundantemente, como das profundezas.
15А деспикат стынчь ын пустиу ши ле-а дат сэ бя ка дин ниште валурь ку апе мулте.
16Ele também tirou correntes da rocha, e fez as águas descerem como rios.
16А фэкут сэ цышняскэ извоаре дин стынчь ши сэ кургэ апе ка ниште рыурь.
17Contudo, eles continuaram a pecar contra ele, a se rebelar contra o Altíssimo no deserto.
17Дар ей тот н-ау ынчетат сэ пэкэтуяскэ ымпотрива Луй, н-ау ынчетат сэ се рэзврэтяскэ ымпотрива Челуй Пряыналт ын пустиу.
18Eles tentaram a Deus em seu coração, pedindo comida de acordo com o seu desejo.
18Ау испитит пе Думнезеу ын инима лор, черынд мынкаре дупэ пофтеле лор.
19Sim, eles falaram contra Deus. Eles disseram: “Pode Deus preparar uma mesa no deserto?
19Ау ворбит ымпотрива луй Думнезеу ши ау зис: „Оаре ва путя Думнезеу сэ пунэ о масэ ын пустиу?
20Eis que ele feriu a rocha, de modo que as águas jorraram, e as correntes transbordaram. Pode ele também dar pão? Fornecerá ele carne para o seu povo?”
20Ятэ кэ Ел а ловит стынка де ау курс апе ши с-ау вэрсат широае. Дар ва путя Ел сэ дя ши пыне сау сэ факэ рост де карне попорулуй Сэу?”
21Portanto, o SENHOR ouviu, e ficou irado. Um fogo se acendeu contra Jacó, e a ira também subiu contra Israel,
21Домнул а аузит ши С-а мыният. Ун фок с-а апринс ымпотрива луй Иаков ши с-а стырнит ымпотрива луй Исраел мыния Луй,
22porque eles não creram em Deus, e não confiaram na sua salvação.
22пентру кэ н-ау крезут ын Думнезеу, пентру кэ н-ау авут ынкредере ын ажуторул Луй.
23Ainda assim, ele deu ordens aos céus acima, e abriu as portas do céu.
23Ел а порунчит норилор де сус ши а дескис порциле черурилор:
24Ele fez chover maná sobre eles para comerem, e lhes deu o alimento do céu.
24а плоуат песте ей манэ де мынкаре ши ле-а дат грыу дин чер.
25O homem comeu o pão dos anjos. Ele lhes enviou comida até se fartarem.
25Ау мынкат ку тоций пыня челор марь ши ле-а тримис мынкаре сэ се сатуре.
26Ele fez o vento leste soprar no céu. Pelo seu poder, ele guiou o vento sul.
26А пус сэ суфле ын черурь вынтул де рэсэрит ши а адус, прин путеря Луй, вынтул де мязэзи.
27Ele também fez chover carne sobre eles como o pó, aves aladas como a areia dos mares.
27А плоуат песте ей карне ка пулберя ши пэсэрь ынарипате кыт нисипул мэрий;
28Ele as deixou cair no meio do seu acampamento, ao redor de suas habitações.
28ле-а фэкут сэ кадэ ын мижлокул таберей лор, де жур ымпрежурул локуинцелор лор.
29Então eles comeram e se fartaram bem. Ele lhes deu o que eles mesmos desejavam.
29Ей ау мынкат ши с-ау сэтурат дин дестул: Думнезеу ле-а дат че дорисерэ.
30Eles não se afastaram dos seus desejos. A comida ainda estava em suas bocas,
30Дар н-апукасерэ сэ-шь астымпере бине пофта, мынкаря ле ера ынкэ ын гурэ,
31quando a ira de Deus subiu contra eles, matou alguns dos seus mais fortes, e derrubou os jovens de Israel.
31кынд с-а стырнит мыния луй Думнезеу ымпотрива лор, а ловит де моарте пе чей май тарь динтре ей ши а доборыт пе тинерий луй Исраел.
32Apesar de tudo isso, eles ainda pecaram, e não creram nas suas obras maravilhosas.
32Ку тоате ачестя, ей н-ау ынчетат сэ пэкэтуяскэ ши н-ау крезут ын минуниле Луй.
33Portanto, ele consumiu os seus dias em vaidade, e os seus anos em terror.
33Де ачея, Ел ле-а курмат зилеле ка о суфларе, ле-а курмат аний принтр-ун сфыршит нэпрасник.
34Quando ele os matava, então eles o buscavam. Eles voltavam e buscavam a Deus com fervor.
34Кынд ый ловя де моарте, ей Ыл кэутау, се ынторчяу ши се ындрептау спре Думнезеу;
35Eles se lembravam de que Deus era a sua rocha, o Deus Altíssimo, o seu redentor.
35ышь адучяу аминте кэ Думнезеу есте Стынка лор ши кэ Думнезеул Атотпутерник есте Избэвиторул лор.
36Mas eles o lisonjeavam com a sua boca, e mentiam para ele com a sua língua.
36Дар Ыл ыншелау ку гура ши-Л минцяу ку лимба.
37Pois o coração deles não era reto para com ele, nem foram fiéis na sua aliança.
37Инима ну ле ера таре фацэ де Ел ши ну ерау крединчошь легэмынтулуй Сэу.
38Mas ele, sendo misericordioso, perdoou a iniquidade, e não os destruiu. Sim, muitas vezes ele desviou a sua ira, e não despertou todo o seu furor.
38Тотушь, ын ындураря Луй, Ел яртэ нелеӂюиря ши ну нимичеште; Ышь опреште де мулте орь мыния ши ну дэ друмул ынтреӂий Луй урӂий.
39Ele se lembrou de que eles eram apenas carne, um vento que passa e não volta mais.
39Ел Шь-а адус деч аминте кэ ей ну ерау декыт карне, о суфларе каре трече ши ну се май ынтоарче.
40Quantas vezes eles se rebelaram contra ele no deserto, e o entristeceram no ermo!
40Де кыте орь с-ау рэзврэтит ей ымпотрива Луй ын пустиу! Де кыте орь Л-ау мыният ей ын пустиетате!
41Eles voltaram a tentar a Deus, e provocaram o Santo de Israel.
41Да, н-ау ынчетат сэ испитяскэ пе Думнезеу ши сэ ынтэрыте пе Сфынтул луй Исраел.
42Eles não se lembraram da sua mão, nem do dia em que ele os redimiu do adversário;
42Ну шь-ау май адус аминте де путеря Луй, де зиуа кынд й-а избэвит де врэжмаш,
43de como ele estabeleceu os seus sinais no Egito, as suas maravilhas no campo de Zoã,
43де минуниле пе каре ле-а фэкут ын Еӂипт ши де семнеле Луй минунате дин кымпия Цоан.
44ele transformou os seus rios em sangue, e as suas correntes, para que não pudessem beber.
44Кум ле-а префэкут рыуриле ын сынӂе ши н-ау путут сэ бя дин апеле лор.
45Ele enviou entre eles enxames de moscas, que os devoraram; e rãs, que os destruíram.
45Кум а тримис ымпотрива лор ниште муште отрэвитоаре каре й-ау мынкат ши броаште каре й-ау нимичит.
46Ele também entregou as suas colheitas à lagarta, e o seu trabalho ao gafanhoto.
46Кум ле-а дат холделе прадэ омизилор, родул мунчий лор, прадэ лэкустелор.
47Ele destruiu as suas videiras com granizo, as suas figueiras bravas com geada.
47Кум ле-а прэпэдит вииле, бэтынду-ле ку пятрэ, ши смокиний дин Еӂипт ку гриндинэ.
48Ele também entregou o seu gado ao granizo, e os seus rebanhos aos raios ardentes.
48Кум ле-а лэсат вителе прадэ гриндиней ши турмеле, прадэ фокулуй черулуй.
49Ele lançou sobre eles o furor da sua ira, fúria, indignação e angústia, e um bando de anjos do mal.
49Ел Шь-а арункат ымпотрива лор мыния Луй апринсэ, урӂия, юцимя ши неказул: о дроайе де ынӂерь адукэторь де ненорочирь.
50Ele abriu um caminho para a sua ira. Ele não poupou a alma deles da morte, mas entregou a vida deles à pestilência,
50Кум Шь-а дат друм слобод мынией, ну ле-а скэпат суфлетул де ла моарте ши ле-а дат вяца прадэ молимей;
51e feriu todos os primogênitos no Egito, as primícias da sua força nas tendas de Cam.
51кум а ловит пе тоць ынтыий нэскуць дин Еӂипт, пырга путерий ын кортуриле луй Хам.
52Mas ele conduziu o seu próprio povo como ovelhas, e os guiou no deserto como um rebanho.
52Кум а порнит пе попорул Сэу ка пе ниште ой ши й-а повэцуит ка пе о турмэ ын пустиу.
53Ele os guiou em segurança, de modo que não tiveram medo, mas o mar encobriu os seus inimigos.
53Кум й-а дус фэрэ ничо грижэ, ка сэ ну ле фие фрикэ, яр маря а акоперит пе врэжмаший лор.
54Ele os trouxe até a fronteira do seu santuário, a este monte, que a sua mão direita havia conquistado.
54Кум й-а адус спре хотарул Луй чел сфынт, спре мунтеле ачеста, пе каре дряпта Луй л-а кыштигат.
55Ele também expulsou as nações de diante deles, distribuiu-lhes uma herança por medida, e fez as tribos de Israel habitarem em suas tendas.
55Кум а изгонит нямуриле динаинтя лор, ле-а ымпэрцит цара ын пэрць де моштенире ши а пус семинцииле луй Исраел сэ локуяскэ ын кортуриле лор.
56Contudo, eles tentaram e se rebelaram contra o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos,
56Дар ей ау испитит пе Думнезеул Пряыналт, с-ау рэзврэтит ымпотрива Луй ши н-ау цинут порунчиле Луй,
57mas voltaram atrás, e agiram traiçoeiramente como os seus pais. Eles se desviaram como um arco enganoso.
57чи с-ау депэртат ши ау фост некрединчошь, ка ши пэринций лор, с-ау абэтут ла о парте, ка ун арк ыншелэтор,
58Pois eles o provocaram à ira com os seus altos, e o moveram a ciúmes com as suas imagens esculpidas.
58Л-ау супэрат прин ынэлцимиле лор ши Й-ау стырнит ӂелозия ку идолий лор.
59Quando Deus ouviu isso, ele ficou irado, e abominou grandemente a Israel,
59Думнезеу а аузит ши С-а мыният ши а урӂисит рэу де тот пе Исраел.
60de modo que ele abandonou a tenda de Siló, a tenda que ele armou entre os homens,
60А пэрэсит локуинца Луй дин Сило, кортул ын каре локуя ынтре оамень.
61e entregou a sua força ao cativeiro, a sua glória nas mãos do adversário.
61Шь-а дат слава прадэ робией ши мэреция Луй, ын мыниле врэжмашулуй.
62Ele também entregou o seu povo à espada, e ficou irado com a sua herança.
62А дат прадэ сабией пе попорул Луй ши С-а мыният пе моштениря Луй.
63O fogo devorou os seus jovens. As suas virgens não tiveram canção de casamento.
63Пе тинерий луй й-а арс фокул ши фечоареле луй н-ау май фост сэрбэторите ку кынтэрь де нунтэ.
64Os seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não puderam chorar.
64Преоций сэй ау кэзут учишь де сабие, ши вэдувеле луй ну с-ау бочит.
65Então o Senhor despertou como quem sai do sono, como um valente que grita por causa do vinho.
65Атунч, Домнул С-а трезит, ка унул каре а дормит, ка ун витяз ымбэрбэтат де вин,
66Ele feriu os seus adversários, fazendo-os recuar. Ele os submeteu a uma vergonha perpétua.
66ши а ловит пе потривничий Луй каре фуӂяу, акоперинду-й ку вешникэ окарэ.
67Além disso, ele rejeitou a tenda de José, e não escolheu a tribo de Efraim,
67Ынсэ а лепэдат кортул луй Иосиф ши н-а алес семинция луй Ефраим,
68Mas escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, o qual ele amava.
68чи а алес семинция луй Иуда, мунтеле Сионулуй, пе каре-л юбеште.
69Ele construiu o seu santuário como as alturas, como a terra que ele estabeleceu para sempre.
69Шь-а зидит Сфынтул Локаш ка черуриле де ыналт ши таре ка пэмынтул пе каре л-а ынтемеят пе вечь.
70Ele também escolheu Davi, seu servo, e o tirou dos apriscos das ovelhas;
70А алес пе робул Сэу Давид ши л-а луат де ла стаулеле де ой.
71de seguir as ovelhas que amamentam as suas crias, ele o trouxe para ser o pastor de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.
71Л-а луат диндэрэтул оилор каре алэптау, ка сэ паскэ пе попорул Сэу Иаков ши пе моштениря Са Исраел.
72Assim, ele foi o pastor deles segundo a integridade do seu coração, e os guiou com a habilidade das suas mãos.
72Ши Давид й-а кырмуит ку о инимэ неприхэнитэ ши й-а повэцуит ку мынь причепуте.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.