Salmos 78
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ouçam o meu ensino, meu povo. Inclinem os seus ouvidos às palavras da minha boca.
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
2Abrirei a minha boca em uma parábola. Proferirei enigmas do passado,
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
3que ouvimos e conhecemos, e que nossos pais nos contaram.
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
4Não os esconderemos dos seus filhos, contando à geração futura os louvores do SENHOR, a sua força e as maravilhas que ele fez.
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
5Pois ele estabeleceu uma aliança em Jacó, e instituiu um ensino em Israel, o qual ordenou aos nossos pais, que o fizessem conhecido aos seus filhos;
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
6para que a geração futura o soubesse, até mesmo os filhos que ainda nasceriam; os quais se levantariam e o contariam aos seus filhos,
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
7para que pusessem a sua esperança em Deus, e não se esquecessem das obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos,
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
8e não fossem como seus pais— uma geração teimosa e rebelde, uma geração que não manteve o seu coração leal, cujo espírito não foi fiel a Deus.
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
9Os filhos de Efraim, armados e carregando arcos, recuaram no dia da batalha.
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
10Eles não guardaram a aliança de Deus, e se recusaram a andar na sua lei.
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
11Eles se esqueceram dos seus feitos, das suas maravilhas que ele lhes havia mostrado.
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
12Ele fez coisas maravilhosas à vista de seus pais, na terra do Egito, no campo de Zoã.
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
13Ele dividiu o mar, e os fez passar por ele. Ele fez as águas se erguerem como um monte.
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
14De dia ele também os guiou com uma nuvem, e a noite toda com uma luz de fogo.
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
15Ele fendeu rochas no deserto, e lhes deu de beber abundantemente, como das profundezas.
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
16Ele também tirou correntes da rocha, e fez as águas descerem como rios.
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
17Contudo, eles continuaram a pecar contra ele, a se rebelar contra o Altíssimo no deserto.
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
18Eles tentaram a Deus em seu coração, pedindo comida de acordo com o seu desejo.
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
19Sim, eles falaram contra Deus. Eles disseram: “Pode Deus preparar uma mesa no deserto?
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
20Eis que ele feriu a rocha, de modo que as águas jorraram, e as correntes transbordaram. Pode ele também dar pão? Fornecerá ele carne para o seu povo?”
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
21Portanto, o SENHOR ouviu, e ficou irado. Um fogo se acendeu contra Jacó, e a ira também subiu contra Israel,
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
22porque eles não creram em Deus, e não confiaram na sua salvação.
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
23Ainda assim, ele deu ordens aos céus acima, e abriu as portas do céu.
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
24Ele fez chover maná sobre eles para comerem, e lhes deu o alimento do céu.
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
25O homem comeu o pão dos anjos. Ele lhes enviou comida até se fartarem.
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
26Ele fez o vento leste soprar no céu. Pelo seu poder, ele guiou o vento sul.
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
27Ele também fez chover carne sobre eles como o pó, aves aladas como a areia dos mares.
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
28Ele as deixou cair no meio do seu acampamento, ao redor de suas habitações.
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
29Então eles comeram e se fartaram bem. Ele lhes deu o que eles mesmos desejavam.
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
30Eles não se afastaram dos seus desejos. A comida ainda estava em suas bocas,
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
31quando a ira de Deus subiu contra eles, matou alguns dos seus mais fortes, e derrubou os jovens de Israel.
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
32Apesar de tudo isso, eles ainda pecaram, e não creram nas suas obras maravilhosas.
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
33Portanto, ele consumiu os seus dias em vaidade, e os seus anos em terror.
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
34Quando ele os matava, então eles o buscavam. Eles voltavam e buscavam a Deus com fervor.
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
35Eles se lembravam de que Deus era a sua rocha, o Deus Altíssimo, o seu redentor.
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
36Mas eles o lisonjeavam com a sua boca, e mentiam para ele com a sua língua.
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
37Pois o coração deles não era reto para com ele, nem foram fiéis na sua aliança.
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
38Mas ele, sendo misericordioso, perdoou a iniquidade, e não os destruiu. Sim, muitas vezes ele desviou a sua ira, e não despertou todo o seu furor.
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
39Ele se lembrou de que eles eram apenas carne, um vento que passa e não volta mais.
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
40Quantas vezes eles se rebelaram contra ele no deserto, e o entristeceram no ermo!
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
41Eles voltaram a tentar a Deus, e provocaram o Santo de Israel.
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
42Eles não se lembraram da sua mão, nem do dia em que ele os redimiu do adversário;
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
43de como ele estabeleceu os seus sinais no Egito, as suas maravilhas no campo de Zoã,
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
44ele transformou os seus rios em sangue, e as suas correntes, para que não pudessem beber.
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
45Ele enviou entre eles enxames de moscas, que os devoraram; e rãs, que os destruíram.
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
46Ele também entregou as suas colheitas à lagarta, e o seu trabalho ao gafanhoto.
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
47Ele destruiu as suas videiras com granizo, as suas figueiras bravas com geada.
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
48Ele também entregou o seu gado ao granizo, e os seus rebanhos aos raios ardentes.
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
49Ele lançou sobre eles o furor da sua ira, fúria, indignação e angústia, e um bando de anjos do mal.
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
50Ele abriu um caminho para a sua ira. Ele não poupou a alma deles da morte, mas entregou a vida deles à pestilência,
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
51e feriu todos os primogênitos no Egito, as primícias da sua força nas tendas de Cam.
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
52Mas ele conduziu o seu próprio povo como ovelhas, e os guiou no deserto como um rebanho.
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
53Ele os guiou em segurança, de modo que não tiveram medo, mas o mar encobriu os seus inimigos.
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
54Ele os trouxe até a fronteira do seu santuário, a este monte, que a sua mão direita havia conquistado.
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
55Ele também expulsou as nações de diante deles, distribuiu-lhes uma herança por medida, e fez as tribos de Israel habitarem em suas tendas.
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
56Contudo, eles tentaram e se rebelaram contra o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos,
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
57mas voltaram atrás, e agiram traiçoeiramente como os seus pais. Eles se desviaram como um arco enganoso.
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
58Pois eles o provocaram à ira com os seus altos, e o moveram a ciúmes com as suas imagens esculpidas.
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
59Quando Deus ouviu isso, ele ficou irado, e abominou grandemente a Israel,
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
60de modo que ele abandonou a tenda de Siló, a tenda que ele armou entre os homens,
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
61e entregou a sua força ao cativeiro, a sua glória nas mãos do adversário.
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
62Ele também entregou o seu povo à espada, e ficou irado com a sua herança.
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
63O fogo devorou os seus jovens. As suas virgens não tiveram canção de casamento.
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
64Os seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não puderam chorar.
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
65Então o Senhor despertou como quem sai do sono, como um valente que grita por causa do vinho.
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
66Ele feriu os seus adversários, fazendo-os recuar. Ele os submeteu a uma vergonha perpétua.
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
67Além disso, ele rejeitou a tenda de José, e não escolheu a tribo de Efraim,
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
68Mas escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, o qual ele amava.
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
69Ele construiu o seu santuário como as alturas, como a terra que ele estabeleceu para sempre.
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
70Ele também escolheu Davi, seu servo, e o tirou dos apriscos das ovelhas;
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
71de seguir as ovelhas que amamentam as suas crias, ele o trouxe para ser o pastor de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
72Assim, ele foi o pastor deles segundo a integridade do seu coração, e os guiou com a habilidade das suas mãos.
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.