Псалми 73
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Та добар је Бог Израиљу, онима који су чиста срца.
1هرآینه خدا برای اسرائیل نیکوست، یعنی برای آنانی که پاک دل هستند.
2А ноге моје умало не зађоше, умало не попузнуше стопала моја,
2واما من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود ونزدیک بود که قدمهایم بلغزد.
3Јер се расрдих на безумнике видећи како безбожници добро живе.
3زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتی شریران را دیدم.
4Јер не знају за невољу до саме смрти, и тело је њихово претило.
4زیراکه در موت ایشان قیدها نیست و قوت ایشان مستحکم است.
5На пословима човечијим нема их, и не муче се с другим људима.
5مثل مردم در زحمت نیستند ومثل آدمیان مبتلا نمی باشند.
6Тога ради опточени су охолоћу као огрлицом, и обучени у обест као у стајаће рухо.
6بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است وظلم مثل لباس ایشان را می‌پوشاند.
7Од дебљине избуљено им је око, срце пуно клапе.
7چشمان ایشان از فربهی بدر‌آمده است و از خیالات دل خود تجاوز می‌کنند.
8Подсмевају се, пакосно говоре о насиљу, охоло говоре.
8استهزا می‌کنند و حرفهای بد می‌زنند و سخنان ظلم آمیز را از جای بلندمی گویند.
9Уста своја дижу у небо, и земљу пролази језик њихов.
9دهان خود را بر آسمانها گذارده‌اند وزبان ایشان در جهان گردش می‌کند.
10И зато се онамо навраћају неки из народа његовог, и пију воду из пуног извора.
10پس قوم او بدینجا برمی گردند و آبهای فراوان، بدیشان نوشانیده می‌شود.
11И говоре: Како ће разабрати Бог? Зар Вишњи зна?
11و ایشان می‌گویند: «خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد؟»
12Па ето, ови безбожници срећни на свету умножавају богатство.
12اینک اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده، در دولتمندی افزوده می‌شوند.
13Зар, дакле, узалуд чистим срце своје, и умивам безазленошћу руке своје,
13یقین من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود رابه پاکی شسته‌ام.
14Допадам рана сваки дан, и муке свако јутро?
14و من تمامی روز مبتلامی شوم و تادیب من هر بامداد حاضر است.
15Кад бих казао: Говорићу као и они, изневерио бих род синова Твојих.
15اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه برطبقه فرزندان تو خیانت می‌کردم.
16И тако стадох размишљати да бих ово разумео; али то беше тешко у очима мојим.
16چون تفکرکردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.
17Док најпосле не уђох у светињу Божију, и дознах крај њихов.
17تابه قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تامل کردم.
18Та на клизавом месту поставио си их, и бацаш их у пропаст!
18هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذارده‌ای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.
19Како зачас пропадају, гину, нестаје их од ненадне страхоте!
19چگونه بغته به هلاکت رسیده‌اند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیده‌اند.
20Као сан, кад се човек пробуди, тако пробудивши их, Господе, у ништа обраћаш утвару њихову.
20مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خداوندهمچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیزخواهی شمرد.
21Кад кипљаше срце моје и растрзах се у себи,
21لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.
22Тада бејах незналица и не разумевах; као живинче бијах пред Тобом.
22و من وحشی بودم ومعرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.
23Али сам свагда код Тебе, Ти ме држиш за десну руку.
23ولی من دائم با تو هستم. تو دست راست مراتایید کرده‌ای.
24По својој вољи водиш ме, и после ћеш ме одвести у славу.
24موافق رای خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید.
25Кога имам на небу? И с Тобом ништа нећу на земљи.
25کیست برای من در آسمان؟ و غیر ازتو هیچ‌چیز را در زمین نمی خواهم.
26Чезне за Тобом тело моје и срце моје; Бог је град срца мог и део мој довека.
26اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.
27Јер ево који одступише од Тебе, гину; Ти истребљаваш сваког који чини прељубу остављајући Тебе.
27زیرا آنانی که ازتو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از توزنا می‌کنند، نابود خواهی ساخت.
28А мени је добро бити близу Бога. На Господа полажем надање своје, и казиваћу сва чудеса Твоја.
28و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کرده‌ام تا همه کارهای تو را بیان کنم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.