תְהִלִּים 74
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1משכיל לאסף למה אלהים זנחת לנצח יעשן אפך בצאן מרעיתך׃
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
2זכר עדתך קנית קדם גאלת שבט נחלתך הר ציון זה שכנת בו׃
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
3הרימה פעמיך למשאות נצח כל הרע אויב בקדש׃
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
4שאגו צרריך בקרב מועדך שמו אותתם אתות׃
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
5יודע כמביא למעלה בסבך עץ קרדמות׃
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
6ועת פתוחיה יחד בכשיל וכילפת יהלמון׃
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
7שלחו באש מקדשך לארץ חללו משכן שמך׃
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
8אמרו בלבם נינם יחד שרפו כל מועדי אל בארץ׃
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
9אותתינו לא ראינו אין עוד נביא ולא אתנו ידע עד מה׃
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
10עד מתי אלהים יחרף צר ינאץ אויב שמך לנצח׃
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
11למה תשיב ידך וימינך מקרב חוקך כלה׃
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
12ואלהים מלכי מקדם פעל ישועות בקרב הארץ׃
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
13אתה פוררת בעזך ים שברת ראשי תנינים על המים׃
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
14אתה רצצת ראשי לויתן תתננו מאכל לעם לציים׃
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
15אתה בקעת מעין ונחל אתה הובשת נהרות איתן׃
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
16לך יום אף לך לילה אתה הכינות מאור ושמש׃
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
17אתה הצבת כל גבולות ארץ קיץ וחרף אתה יצרתם׃
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
18זכר זאת אויב חרף יהוה ועם נבל נאצו שמך׃
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
19אל תתן לחית נפש תורך חית ענייך אל תשכח לנצח׃
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
20הבט לברית כי מלאו מחשכי ארץ נאות חמס׃
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
21אל ישב דך נכלם עני ואביון יהללו שמך׃
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
22קומה אלהים ריבה ריבך זכר חרפתך מני נבל כל היום׃
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
23אל תשכח קול צרריך שאון קמיך עלה תמיד׃
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.