תְהִלִּים

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 104
Modern Hebrew Bible
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

תְהִלִּים 104

Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ברכי נפשי את יהוה יהוה אלהי גדלת מאד הוד והדר לבשת׃
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
2עטה אור כשלמה נוטה שמים כיריעה׃
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
3המקרה במים עליותיו השם עבים רכובו המהלך על כנפי רוח׃
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
4עשה מלאכיו רוחות משרתיו אש להט׃
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
5יסד ארץ על מכוניה בל תמוט עולם ועד׃
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
6תהום כלבוש כסיתו על הרים יעמדו מים׃
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
7מן גערתך ינוסון מן קול רעמך יחפזון׃
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
8יעלו הרים ירדו בקעות אל מקום זה יסדת להם׃
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
9גבול שמת בל יעברון בל ישובון לכסות הארץ׃
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
10המשלח מעינים בנחלים בין הרים יהלכון׃
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
11ישקו כל חיתו שדי ישברו פראים צמאם׃
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
12עליהם עוף השמים ישכון מבין עפאים יתנו קול׃
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
13משקה הרים מעליותיו מפרי מעשיך תשבע הארץ׃
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
14מצמיח חציר לבהמה ועשב לעבדת האדם להוציא לחם מן הארץ׃
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
15ויין ישמח לבב אנוש להצהיל פנים משמן ולחם לבב אנוש יסעד׃
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
16ישבעו עצי יהוה ארזי לבנון אשר נטע׃
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
17אשר שם צפרים יקננו חסידה ברושים ביתה׃
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
18הרים הגבהים ליעלים סלעים מחסה לשפנים׃
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
19עשה ירח למועדים שמש ידע מבואו׃
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
20תשת חשך ויהי לילה בו תרמש כל חיתו יער׃
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
21הכפירים שאגים לטרף ולבקש מאל אכלם׃
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
22תזרח השמש יאספון ואל מעונתם ירבצון׃
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
23יצא אדם לפעלו ולעבדתו עדי ערב׃
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
24מה רבו מעשיך יהוה כלם בחכמה עשית מלאה הארץ קנינך׃
24‌ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
25זה הים גדול ורחב ידים שם רמש ואין מספר חיות קטנות עם גדלות׃
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
26שם אניות יהלכון לויתן זה יצרת לשחק בו׃
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
27כלם אליך ישברון לתת אכלם בעתו׃
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
28תתן להם ילקטון תפתח ידך ישבעון טוב׃
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
29תסתיר פניך יבהלון תסף רוחם יגועון ואל עפרם ישובון׃
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
30תשלח רוחך יבראון ותחדש פני אדמה׃
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
31יהי כבוד יהוה לעולם ישמח יהוה במעשיו׃
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
32המביט לארץ ותרעד יגע בהרים ויעשנו׃
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
33אשירה ליהוה בחיי אזמרה לאלהי בעודי׃
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
34יערב עליו שיחי אנכי אשמח ביהוה׃
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
35יתמו חטאים מן הארץ ורשעים עוד אינם ברכי נפשי את יהוה הללו יה׃
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.