תְהִלִּים 104
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ברכי נפשי את יהוה יהוה אלהי גדלת מאד הוד והדר לבשת׃
1Благосиљај, душо моја, Господа! Господе, Боже мој, велик си веома, обукао си се у величанство и красоту.
2עטה אור כשלמה נוטה שמים כיריעה׃
2Обукао си светлост као хаљину, разапео небо као шатор;
3המקרה במים עליותיו השם עבים רכובו המהלך על כנפי רוח׃
3Водом си покрио дворове своје, облаке начинио си да су Ти кола, идеш не крилима ветреним.
4עשה מלאכיו רוחות משרתיו אש להט׃
4Чиниш ветрове да су Ти анђели, пламен огњени да су Ти слуге.
5יסד ארץ על מכוניה בל תמוט עולם ועד׃
5Утврдио си земљу на темељима њеним, да се не помести на век века.
6תהום כלבוש כסיתו על הרים יעמדו מים׃
6Безданом као хаљином оденуо си је; на горама стоје воде.
7מן גערתך ינוסון מן קול רעמך יחפזון׃
7Од претње Твоје беже, од громовног гласа Твог теку.
8יעלו הרים ירדו בקעות אל מקום זה יסדת להם׃
8Излазе на горе и силазе у долине, на место које си им утврдио.
9גבול שמת בל יעברון בל ישובון לכסות הארץ׃
9Поставио си међу, преко које не прелазе, и не враћају се да покрију земљу.
10המשלח מעינים בנחלים בין הרים יהלכון׃
10Извео си изворе по долинама, између гора теку воде.
11ישקו כל חיתו שדי ישברו פראים צמאם׃
11Напајају све звери пољске; дивљи магарци гасе жеђ своју.
12עליהם עוף השמים ישכון מבין עפאים יתנו קול׃
12На њима птице небеске живе; кроз гране разлеже се глас њихов.
13משקה הרים מעליותיו מפרי מעשיך תשבע הארץ׃
13Напајаш горе с висина својих, плодовима дела Твојих сити се земља.
14מצמיח חציר לבהמה ועשב לעבדת האדם להוציא לחם מן הארץ׃
14Дајеш те расте трава стоци, и зелен на корист човеку, да би извадио хлеб из земље.
15ויין ישמח לבב אנוש להצהיל פנים משמן ולחם לבב אנוש יסעד׃
15И вино весели срце човеку, и лице се светли од уља, и хлеб срце човеку крепи.
16ישבעו עצי יהוה ארזי לבנון אשר נטע׃
16Сите се дрвета Божија, кедри ливански, које си посадио.
17אשר שם צפרים יקננו חסידה ברושים ביתה׃
17На њима птице вију гнезда; станак је родин на јелама.
18הרים הגבהים ליעלים סלעים מחסה לשפנים׃
18Горе високе дивокозама, камен је уточиште зечевима.
19עשה ירח למועדים שמש ידע מבואו׃
19Створио се месец да показује времена, сунце познаје запад свој.
20תשת חשך ויהי לילה בו תרמש כל חיתו יער׃
20Стереш таму, и бива ноћ, по којој излази све зверје шумско;
21הכפירים שאגים לטרף ולבקש מאל אכלם׃
21Лавови ричу за пленом, и траже од Бога хране себи.
22תזרח השמש יאספון ואל מעונתם ירבצון׃
22Сунце гране, и они се сакривају и лежу у ложе своје.
23יצא אדם לפעלו ולעבדתו עדי ערב׃
23Излази човек на посао свој, и на рад свој до вечера.
24מה רבו מעשיך יהוה כלם בחכמה עשית מלאה הארץ קנינך׃
24Како је много дела Твојих, Господе! Све си премудро створио; пуна је земља блага Твог.
25זה הים גדול ורחב ידים שם רמש ואין מספר חיות קטנות עם גדלות׃
25Гле, море велико и широко, ту гмижу без броја, животиња мала и велика;
26שם אניות יהלכון לויתן זה יצרת לשחק בו׃
26Ту лађе плове, крокодил, ког си створио да се игра по њему.
27כלם אליך ישברון לתת אכלם בעתו׃
27Све Тебе чека, да им дајеш пићу на време.
28תתן להם ילקטון תפתח ידך ישבעון טוב׃
28Дајеш им, примају; отвориш руку своју, сите се добра.
29תסתיר פניך יבהלון תסף רוחם יגועון ואל עפרם ישובון׃
29Одвратиш лице своје, жалосте се; узмеш им дух, гину, и у прах свој враћају се.
30תשלח רוחך יבראון ותחדש פני אדמה׃
30Пошаљеш дух свој, постају, и понављаш лице земљи.
31יהי כבוד יהוה לעולם ישמח יהוה במעשיו׃
31Слава Господу увек; нек се весели Господ за дела своја!
32המביט לארץ ותרעד יגע בהרים ויעשנו׃
32Он погледа на земљу, и она се тресе; дотакне се гора, и диме се.
33אשירה ליהוה בחיי אזמרה לאלהי בעודי׃
33Певаћу Господу за живота свог; хвалићу Бога свог док сам год.
34יערב עליו שיחי אנכי אשמח ביהוה׃
34Нека Му буде мила беседа моја! Веселићу се о Господу.
35יתמו חטאים מן הארץ ורשעים עוד אינם ברכי נפשי את יהוה הללו יה׃
35Нека нестане грешника са земље, и безбожника нека не буде више! Благосиљај, душо моја, Господа! Алилуја!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.