תְהִלִּים 78
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1משכיל לאסף האזינה עמי תורתי הטו אזנכם לאמרי פי׃
1Чуј, народе мој, наук мој, пригни ухо своје к речима уста мојих.
2אפתחה במשל פי אביעה חידות מני קדם׃
2Отварам за причу уста своја, казаћу старе приповетке.
3אשר שמענו ונדעם ואבותינו ספרו לנו׃
3Шта слушасмо и дознасмо, и што нам казиваше оци наши,
4לא נכחד מבניהם לדור אחרון מספרים תהלות יהוה ועזוזו ונפלאותיו אשר עשה׃
4Нећемо затајити од деце њихове, нараштају позном јавићемо славу Господњу и силу Његову и чудеса која је учинио.
5ויקם עדות ביעקב ותורה שם בישראל אשר צוה את אבותינו להודיעם לבניהם׃
5Сведочанство подиже у Јакову, и у Израиљу постави закон, који даде оцима нашим да га предаду деци својој;
6למען ידעו דור אחרון בנים יולדו יקמו ויספרו לבניהם׃
6Да би знао потоњи нараштај, деца која ће се родити, па и они да би казивали својој деци.
7וישימו באלהים כסלם ולא ישכחו מעללי אל ומצותיו ינצרו׃
7Да полажу на Бога надање своје, и не заборављају дела Божијих, и заповести Његове да држе;
8ולא יהיו כאבותם דור סורר ומרה דור לא הכין לבו ולא נאמנה את אל רוחו׃
8И да не буду као оци њихови, род неваљао и упоран, род који не беше чврст срцем својим, нити веран Богу духом својим.
9בני אפרים נושקי רומי קשת הפכו ביום קרב׃
9Синови Јефремови наоружани, који стрељају из лука, вратише се натраг, кад беше бој.
10לא שמרו ברית אלהים ובתורתו מאנו ללכת׃
10Не сачуваше завет Божји, и по закону Његовом не хтеше ходити.
11וישכחו עלילותיו ונפלאותיו אשר הראם׃
11Заборавише дела Његова, и чудеса, која им је показао,
12נגד אבותם עשה פלא בארץ מצרים שדה צען׃
12Како пред очима њиховим учини чудеса у земљи мисирској, на пољу Соану;
13בקע ים ויעבירם ויצב מים כמו נד׃
13Раздвоји море, и проведе их, од воде начини зид;
14וינחם בענן יומם וכל הלילה באור אש׃
14И води их дању облаком, и сву ноћ светлим огњем;
15יבקע צרים במדבר וישק כתהמות רבה׃
15Раскида стене у пустињи, и поји их као из велике бездане;
16ויוצא נוזלים מסלע ויורד כנהרות מים׃
16Изводи потоке из камена, и води воду рекама.
17ויוסיפו עוד לחטא לו למרות עליון בציה׃
17Али они још једнако грешише Њему, и гневише Вишњег у пустињи.
18וינסו אל בלבבם לשאל אכל לנפשם׃
18И кушаше Бога у срцу свом, иштући јела по вољи својој,
19וידברו באלהים אמרו היוכל אל לערך שלחן במדבר׃
19И викаше на Бога, и рекоше: „Може ли Бог зготовити трпезу у пустињи?”
20הן הכה צור ויזובו מים ונחלים ישטפו הגם לחם יוכל תת אם יכין שאר לעמו׃
20Ево! Он удари у камен, и потече вода, и реке устадоше; може ли и хлеба дати? Хоће ли и меса поставити народу свом?
21לכן שמע יהוה ויתעבר ואש נשקה ביעקב וגם אף עלה בישראל׃
21Господ чу и разљути се, и огањ се разгоре на Јакова, и гнев се подиже на Израиља.
22כי לא האמינו באלהים ולא בטחו בישועתו׃
22Јер не вероваше Богу и не уздаше се у помоћ Његову.
23ויצו שחקים ממעל ודלתי שמים פתח׃
23Тада заповеди облацима одозго, и отвори врата небеска,
24וימטר עליהם מן לאכל ודגן שמים נתן למו׃
24И пусти, те им подажде мана за јело, и хлеб небески даде им.
25לחם אבירים אכל איש צידה שלח להם לשבע׃
25Хлеб анђеоски јеђаше човек; посла им јела до ситости.
26יסע קדים בשמים וינהג בעזו תימן׃
26Пусти небом устоку, и наведе силом својом југ;
27וימטר עליהם כעפר שאר וכחול ימים עוף כנף׃
27И као прахом засу их месом, и као песком морским птицама крилатим;
28ויפל בקרב מחנהו סביב למשכנתיו׃
28Побаца их сред логора њиховог, око шатора њихових.
29ויאכלו וישבעו מאד ותאותם יבא להם׃
29И наједоше се и даде им шта су желели.
30לא זרו מתאותם עוד אכלם בפיהם׃
30Али их још и не прође жеља, још беше јело у устима њиховим,
31ואף אלהים עלה בהם ויהרג במשמניהם ובחורי ישראל הכריע׃
31Гнев се Божји подиже на њих и помори најјаче међу њима, и младиће у Израиљу поби.
32בכל זאת חטאו עוד ולא האמינו בנפלאותיו׃
32Преко свега тога још грешише, и не вероваше чудесима Његовим.
33ויכל בהבל ימיהם ושנותם בבהלה׃
33И пусти, те дани њихови пролазише узалуд, и године њихове у страху.
34אם הרגם ודרשוהו ושבו ושחרו אל׃
34Кад их убијаше, онда притецаху к Њему, и обраћаху се и искаху Бога;
35ויזכרו כי אלהים צורם ואל עליון גאלם׃
35И помињаху да је Бог одбрана њихова, и Вишњи Избавитељ њихов.
36ויפתוהו בפיהם ובלשונם יכזבו לו׃
36Ласкаху Му устима својим, и језиком својим лагаху Му.
37ולבם לא נכון עמו ולא נאמנו בבריתו׃
37А срце њихово не беше Њему верно, и не беху тврди у завету Његовом.
38והוא רחום יכפר עון ולא ישחית והרבה להשיב אפו ולא יעיר כל חמתו׃
38Али Он беше милостив, и покриваше грех, и не помори их, често заустављаше гнев свој, и не подизаше све јарости своје.
39ויזכר כי בשר המה רוח הולך ולא ישוב׃
39Опомињаше се да су тело, ветар, који пролази и не враћа се.
40כמה ימרוהו במדבר יעציבוהו בישימון׃
40Колико Га пута расрдише у пустињи, и увредише у земљи где се не живи!
41וישובו וינסו אל וקדוש ישראל התוו׃
41Све наново кушаше Бога, и Свеца Израиљевог дражише.
42לא זכרו את ידו יום אשר פדם מני צר׃
42Не сећаше се руке Његове и дана, у који их избави из невоље,
43אשר שם במצרים אתותיו ומופתיו בשדה צען׃
43У који учини у Мисиру знаке своје и чудеса своја на пољу Соану;
44ויהפך לדם יאריהם ונזליהם בל ישתיון׃
44И проврже у крв реке њихове и потоке њихове, да не могоше пити.
45ישלח בהם ערב ויאכלם וצפרדע ותשחיתם׃
45Посла на њих бубине да их кољу, и жабе да их море.
46ויתן לחסיל יבולם ויגיעם לארבה׃
46Летину њихову даде црву, и муку њихову скакавцима.
47יהרג בברד גפנם ושקמותם בחנמל׃
47Винограде њихове поби градом, и смокве њихове сланом.
48ויסגר לברד בעירם ומקניהם לרשפים׃
48Граду предаде стоку њихову, и стада њихова муњи.
49ישלח בם חרון אפו עברה וזעם וצרה משלחת מלאכי רעים׃
49Посла на њих огњени гнев свој, јарост, срдњу и мржњу, чету злих анђела.
50יפלס נתיב לאפו לא חשך ממות נפשם וחיתם לדבר הסגיר׃
50Равни стазу гневу свом, не чува душе њихове од смрти, и живот њихов предаде помору.
51ויך כל בכור במצרים ראשית אונים באהלי חם׃
51Поби све првенце у Мисиру, први пород по колибама Хамовим.
52ויסע כצאן עמו וינהגם כעדר במדבר׃
52И поведе народ свој као овце, и води их као стадо преко пустиње.
53וינחם לבטח ולא פחדו ואת אויביהם כסה הים׃
53Води их поуздано, и они се не бојаше, а непријатеље њихове затрпа море.
54ויביאם אל גבול קדשו הר זה קנתה ימינו׃
54И доведе их на место светиње своје, на ову гору, коју задоби десница Његова.
55ויגרש מפניהם גוים ויפילם בחבל נחלה וישכן באהליהם שבטי ישראל׃
55Одагна испред лица њиховог народе; жребом раздели њихово достојање, и по шаторима њиховим насели колена Израиљева.
56וינסו וימרו את אלהים עליון ועדותיו לא שמרו׃
56Али они кушаше и срдише Бога Вишњег и уредбе Његове не сачуваше.
57ויסגו ויבגדו כאבותם נהפכו כקשת רמיה׃
57Одусташе и одвргоше се, као и оци њихови, слагаше као рђав лук.
58ויכעיסוהו בבמותם ובפסיליהם יקניאוהו׃
58Увредише Га висинама својим, и идолима својим раздражише Га.
59שמע אלהים ויתעבר וימאס מאד בישראל׃
59Бог чу и разгневи се и расрди се на Израиља веома.
60ויטש משכן שלו אהל שכן באדם׃
60Остави насеље своје у Силому, шатор, у коме живљаше с људима.
61ויתן לשבי עזו ותפארתו ביד צר׃
61И оправи у ропство славу своју и красоту своју у руке непријатељеве.
62ויסגר לחרב עמו ובנחלתו התעבר׃
62И предаде мачу народ свој, и на достојање своје запламте се.
63בחוריו אכלה אש ובתולתיו לא הוללו׃
63Младиће његове једе огањ, и девојкама његовим не певаше сватовских песама;
64כהניו בחרב נפלו ואלמנתיו לא תבכינה׃
64Свештеници његови падаше од мача, и удовице његове не плакаше.
65ויקץ כישן אדני כגבור מתרונן מיין׃
65Најпосле, као иза сна пробуди се Господ, прену се као јунак кад се напије вина.
66ויך צריו אחור חרפת עולם נתן למו׃
66И поби непријатеље своје с леђа, вечној срамоти предаде их.
67וימאס באהל יוסף ובשבט אפרים לא בחר׃
67И не хте шатор Јосифов, и колено Јефремово не изабра.
68ויבחר את שבט יהודה את הר ציון אשר אהב׃
68Него изабра колено Јудино, гору Сион, која Му омиле.
69ויבן כמו רמים מקדשו כארץ יסדה לעולם׃
69И сагради светињу своју као горње своје станове, и као земљу утврди је довека.
70ויבחר בדוד עבדו ויקחהו ממכלאת צאן׃
70И изабра Давида, слугу свог, и узе га од торова овчијих,
71מאחר עלות הביאו לרעות ביעקב עמו ובישראל נחלתו׃
71И од дојилица доведе га да пасе народ Његов, Јакова, и наследство Његово, Израиља.
72וירעם כתם לבבו ובתבונות כפיו ינחם׃
72И он их пасе чистим срцем, и води их мудрим рукама.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.