תְהִלִּים 73
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1מזמור לאסף אך טוב לישראל אלהים לברי לבב׃
1Та добар је Бог Израиљу, онима који су чиста срца.
2ואני כמעט נטוי רגלי כאין שפכה אשרי׃
2А ноге моје умало не зађоше, умало не попузнуше стопала моја,
3כי קנאתי בהוללים שלום רשעים אראה׃
3Јер се расрдих на безумнике видећи како безбожници добро живе.
4כי אין חרצבות למותם ובריא אולם׃
4Јер не знају за невољу до саме смрти, и тело је њихово претило.
5בעמל אנוש אינמו ועם אדם לא ינגעו׃
5На пословима човечијим нема их, и не муче се с другим људима.
6לכן ענקתמו גאוה יעטף שית חמס למו׃
6Тога ради опточени су охолоћу као огрлицом, и обучени у обест као у стајаће рухо.
7יצא מחלב עינמו עברו משכיות לבב׃
7Од дебљине избуљено им је око, срце пуно клапе.
8ימיקו וידברו ברע עשק ממרום ידברו׃
8Подсмевају се, пакосно говоре о насиљу, охоло говоре.
9שתו בשמים פיהם ולשונם תהלך בארץ׃
9Уста своја дижу у небо, и земљу пролази језик њихов.
10לכן ישיב עמו הלם ומי מלא ימצו למו׃
10И зато се онамо навраћају неки из народа његовог, и пију воду из пуног извора.
11ואמרו איכה ידע אל ויש דעה בעליון׃
11И говоре: Како ће разабрати Бог? Зар Вишњи зна?
12הנה אלה רשעים ושלוי עולם השגו חיל׃
12Па ето, ови безбожници срећни на свету умножавају богатство.
13אך ריק זכיתי לבבי וארחץ בנקיון כפי׃
13Зар, дакле, узалуд чистим срце своје, и умивам безазленошћу руке своје,
14ואהי נגוע כל היום ותוכחתי לבקרים׃
14Допадам рана сваки дан, и муке свако јутро?
15אם אמרתי אספרה כמו הנה דור בניך בגדתי׃
15Кад бих казао: Говорићу као и они, изневерио бих род синова Твојих.
16ואחשבה לדעת זאת עמל היא בעיני׃
16И тако стадох размишљати да бих ово разумео; али то беше тешко у очима мојим.
17עד אבוא אל מקדשי אל אבינה לאחריתם׃
17Док најпосле не уђох у светињу Божију, и дознах крај њихов.
18אך בחלקות תשית למו הפלתם למשואות׃
18Та на клизавом месту поставио си их, и бацаш их у пропаст!
19איך היו לשמה כרגע ספו תמו מן בלהות׃
19Како зачас пропадају, гину, нестаје их од ненадне страхоте!
20כחלום מהקיץ אדני בעיר צלמם תבזה׃
20Као сан, кад се човек пробуди, тако пробудивши их, Господе, у ништа обраћаш утвару њихову.
21כי יתחמץ לבבי וכליותי אשתונן׃
21Кад кипљаше срце моје и растрзах се у себи,
22ואני בער ולא אדע בהמות הייתי עמך׃
22Тада бејах незналица и не разумевах; као живинче бијах пред Тобом.
23ואני תמיד עמך אחזת ביד ימיני׃
23Али сам свагда код Тебе, Ти ме држиш за десну руку.
24בעצתך תנחני ואחר כבוד תקחני׃
24По својој вољи водиш ме, и после ћеш ме одвести у славу.
25מי לי בשמים ועמך לא חפצתי בארץ׃
25Кога имам на небу? И с Тобом ништа нећу на земљи.
26כלה שארי ולבבי צור לבבי וחלקי אלהים לעולם׃
26Чезне за Тобом тело моје и срце моје; Бог је град срца мог и део мој довека.
27כי הנה רחקיך יאבדו הצמתה כל זונה ממך׃
27Јер ево који одступише од Тебе, гину; Ти истребљаваш сваког који чини прељубу остављајући Тебе.
28ואני קרבת אלהים לי טוב שתי באדני יהוה מחסי לספר כל מלאכותיך׃
28А мени је добро бити близу Бога. На Господа полажем надање своје, и казиваћу сва чудеса Твоја.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.