Salmi 104
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1BENEDICI, anima mia, il Signore; O Signore Iddio mio, tu sei sommamente grande; Tu sei vestito di gloria e di magnificenza.
1Благосиљај, душо моја, Господа! Господе, Боже мој, велик си веома, обукао си се у величанство и красоту.
2Egli si ammanta di luce come di una vesta; Egli tende il cielo come una cortina.
2Обукао си светлост као хаљину, разапео небо као шатор;
3Egli fa i palchi delle sue sale nelle acque; Egli pone le nuvole per suo carro: Egli passeggia sopra le ale del vento.
3Водом си покрио дворове своје, облаке начинио си да су Ти кола, идеш не крилима ветреним.
4Egli fa i venti suoi Angeli, E il fuoco divampante suoi ministri.
4Чиниш ветрове да су Ти анђели, пламен огњени да су Ти слуге.
5Egli ha fondata la terra sulle sue basi; Giammai in perpetuo non sarà smossa.
5Утврдио си земљу на темељима њеним, да се не помести на век века.
6Tu l'avevi già coperta dell'abisso, come d'una vesta; Le acque si erano fermate sopra i monti.
6Безданом као хаљином оденуо си је; на горама стоје воде.
7Esse fuggirono per lo tuo sgridare; Si affrettarono per la voce del tuo tuono;
7Од претње Твоје беже, од громовног гласа Твог теку.
8Erano salite sopra i monti; ma discesero nelle valli, Al luogo che tu hai loro costituito.
8Излазе на горе и силазе у долине, на место које си им утврдио.
9Tu hai loro posto un termine, il qual non trapasseranno; E non torneranno a coprir la terra.
9Поставио си међу, преко које не прелазе, и не враћају се да покрију земљу.
10Egli è quel che manda le fonti per le valli, Onde esse corrono fra i monti;
10Извео си изворе по долинама, између гора теку воде.
11Abbeverano tutte le bestie della campagna; Gli asini salvatichi spengono la lor sete con esse .
11Напајају све звери пољске; дивљи магарци гасе жеђ своју.
12Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo; Fanno sentir di mezzo alle frondi le lor voci.
12На њима птице небеске живе; кроз гране разлеже се глас њихов.
13Egli adacqua i monti dalle sue stanze sovrane; La terra è saziata del frutto delle sue opere.
13Напајаш горе с висина својих, плодовима дела Твојих сити се земља.
14Egli fa germogliar l'erba per le bestie; E l'erbaggio per lo servigio dell'uomo, Facendo uscire della terra il pane.
14Дајеш те расте трава стоци, и зелен на корист човеку, да би извадио хлеб из земље.
15Egli rallegra il cuor dell'uomo col vino, Egli fa risplender la faccia coll'olio, E sostenta il cuor dell'uomo col pane.
15И вино весели срце човеку, и лице се светли од уља, и хлеб срце човеку крепи.
16Gli alberi del Signore ne son saziati; I cedri del Libano ch'egli ha piantati;
16Сите се дрвета Божија, кедри ливански, које си посадио.
17Dove gli uccelli si annidano; Gli abeti, che son la stanza della cicogna.
17На њима птице вију гнезда; станак је родин на јелама.
18Gli alti monti sono per li cavriuoli; Le rocce sono il ricetto de' conigli.
18Горе високе дивокозама, камен је уточиште зечевима.
19Egli ha fatta la luna per le stagioni; Il sole conosce il suo occaso.
19Створио се месец да показује времена, сунце познаје запад свој.
20Tu mandi le tenebre, ed e' si fa notte, Nella quale tutte le fiere delle selve vanno attorno.
20Стереш таму, и бива ноћ, по којој излази све зверје шумско;
21I leoncelli rugghiano dietro alla preda, E per chiedere a Dio il lor pasto.
21Лавови ричу за пленом, и траже од Бога хране себи.
22Ma, tosto ch 'è levato il sole, si raccolgono, E giacciono ne' lor ricetti.
22Сунце гране, и они се сакривају и лежу у ложе своје.
23Allora l'uomo esce alla sua opera, Ed al suo lavoro, infino alla sera.
23Излази човек на посао свој, и на рад свој до вечера.
24Quanto grandi sono, o Signore, le tue opere! Tu le hai tutte fatte con sapienza; La terra è piena de' tuoi beni.
24Како је много дела Твојих, Господе! Све си премудро створио; пуна је земља блага Твог.
25Ecco, il mar grande ed ampio: Quivi son rettili senza numero, Amimali piccoli e grandi.
25Гле, море велико и широко, ту гмижу без броја, животиња мала и велика;
26Quivi nuotano le navi, E il Leviatan che tu hai formato per ischerzare in esso.
26Ту лађе плове, крокодил, ког си створио да се игра по њему.
27Tutti gli animali sperano in te, Che tu dii loro il lor cibo al suo tempo.
27Све Тебе чека, да им дајеш пићу на време.
28Se tu lo dài loro, lo ricolgono; Se tu apri la tua mano, son saziati di beni.
28Дајеш им, примају; отвориш руку своју, сите се добра.
29Se tu nascondi la tua faccia, sono smarriti; Se tu ritiri il fiato loro, trapassano, E ritornano nella lor polvere.
29Одвратиш лице своје, жалосте се; узмеш им дух, гину, и у прах свој враћају се.
30Se tu rimandi il tuo spirito son creati; E tu rinnuovi la faccia della terra.
30Пошаљеш дух свој, постају, и понављаш лице земљи.
31Sia la gloria del Signore in eterno; Rallegrisi il Signore nelle sue opere;
31Слава Господу увек; нек се весели Господ за дела своја!
32Il quale se riguarda verso la terra, ella trema; Se tocca i monti, essi fumano.
32Он погледа на земљу, и она се тресе; дотакне се гора, и диме се.
33Io canterò al Signore, mentre viverò; Io salmeggerò all'Iddio mio, tanto che io durerò.
33Певаћу Господу за живота свог; хвалићу Бога свог док сам год.
34Il mio ragionamento gli sarà piacevole, Io mi rallegrerò nel Signore.
34Нека Му буде мила беседа моја! Веселићу се о Господу.
35Vengano meno i peccatori d'in su la terra, E gli empi non sieno più. Anima mia, benedici il Signore. Alleluia.
35Нека нестане грешника са земље, и безбожника нека не буде више! Благосиљај, душо моја, Господа! Алилуја!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.