Salmi 104
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Clementine Vulgate, 1598
1BENEDICI, anima mia, il Signore; O Signore Iddio mio, tu sei sommamente grande; Tu sei vestito di gloria e di magnificenza.
1Alleluja. [Confitemini Domino, et invocate nomen ejus; annuntiate inter gentes opera ejus.
2Egli si ammanta di luce come di una vesta; Egli tende il cielo come una cortina.
2Cantate ei, et psallite ei; narrate omnia mirabilia ejus.
3Egli fa i palchi delle sue sale nelle acque; Egli pone le nuvole per suo carro: Egli passeggia sopra le ale del vento.
3Laudamini in nomine sancto ejus; lætetur cor quærentium Dominum.
4Egli fa i venti suoi Angeli, E il fuoco divampante suoi ministri.
4Quærite Dominum, et confirmamini; quærite faciem ejus semper.
5Egli ha fondata la terra sulle sue basi; Giammai in perpetuo non sarà smossa.
5Mementote mirabilium ejus quæ fecit; prodigia ejus, et judicia oris ejus:
6Tu l'avevi già coperta dell'abisso, come d'una vesta; Le acque si erano fermate sopra i monti.
6semen Abraham servi ejus; filii Jacob electi ejus.
7Esse fuggirono per lo tuo sgridare; Si affrettarono per la voce del tuo tuono;
7Ipse Dominus Deus noster; in universa terra judicia ejus.
8Erano salite sopra i monti; ma discesero nelle valli, Al luogo che tu hai loro costituito.
8Memor fuit in sæculum testamenti sui; verbi quod mandavit in mille generationes:
9Tu hai loro posto un termine, il qual non trapasseranno; E non torneranno a coprir la terra.
9quod disposuit ad Abraham, et juramenti sui ad Isaac:
10Egli è quel che manda le fonti per le valli, Onde esse corrono fra i monti;
10et statuit illud Jacob in præceptum, et Israël in testamentum æternum,
11Abbeverano tutte le bestie della campagna; Gli asini salvatichi spengono la lor sete con esse .
11dicens: Tibi dabo terram Chanaan, funiculum hæreditatis vestræ:
12Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo; Fanno sentir di mezzo alle frondi le lor voci.
12cum essent numero brevi, paucissimi, et incolæ ejus.
13Egli adacqua i monti dalle sue stanze sovrane; La terra è saziata del frutto delle sue opere.
13Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum.
14Egli fa germogliar l'erba per le bestie; E l'erbaggio per lo servigio dell'uomo, Facendo uscire della terra il pane.
14Non reliquit hominem nocere eis: et corripuit pro eis reges.
15Egli rallegra il cuor dell'uomo col vino, Egli fa risplender la faccia coll'olio, E sostenta il cuor dell'uomo col pane.
15Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari.
16Gli alberi del Signore ne son saziati; I cedri del Libano ch'egli ha piantati;
16Et vocavit famem super terram, et omne firmamentum panis contrivit.
17Dove gli uccelli si annidano; Gli abeti, che son la stanza della cicogna.
17Misit ante eos virum: in servum venundatus est, Joseph.
18Gli alti monti sono per li cavriuoli; Le rocce sono il ricetto de' conigli.
18Humiliaverunt in compedibus pedes ejus; ferrum pertransiit animam ejus:
19Egli ha fatta la luna per le stagioni; Il sole conosce il suo occaso.
19donec veniret verbum ejus. Eloquium Domini inflammavit eum.
20Tu mandi le tenebre, ed e' si fa notte, Nella quale tutte le fiere delle selve vanno attorno.
20Misit rex, et solvit eum; princeps populorum, et dimisit eum.
21I leoncelli rugghiano dietro alla preda, E per chiedere a Dio il lor pasto.
21Constituit eum dominum domus suæ, et principem omnis possessionis suæ:
22Ma, tosto ch 'è levato il sole, si raccolgono, E giacciono ne' lor ricetti.
22ut erudiret principes ejus sicut semetipsum, et senes ejus prudentiam doceret.
23Allora l'uomo esce alla sua opera, Ed al suo lavoro, infino alla sera.
23Et intravit Israël in Ægyptum, et Jacob accola fuit in terra Cham.
24Quanto grandi sono, o Signore, le tue opere! Tu le hai tutte fatte con sapienza; La terra è piena de' tuoi beni.
24Et auxit populum suum vehementer, et firmavit eum super inimicos ejus.
25Ecco, il mar grande ed ampio: Quivi son rettili senza numero, Amimali piccoli e grandi.
25Convertit cor eorum, ut odirent populum ejus, et dolum facerent in servos ejus.
26Quivi nuotano le navi, E il Leviatan che tu hai formato per ischerzare in esso.
26Misit Moysen servum suum; Aaron quem elegit ipsum.
27Tutti gli animali sperano in te, Che tu dii loro il lor cibo al suo tempo.
27Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in terra Cham.
28Se tu lo dài loro, lo ricolgono; Se tu apri la tua mano, son saziati di beni.
28Misit tenebras, et obscuravit; et non exacerbavit sermones suos.
29Se tu nascondi la tua faccia, sono smarriti; Se tu ritiri il fiato loro, trapassano, E ritornano nella lor polvere.
29Convertit aquas eorum in sanguinem, et occidit pisces eorum.
30Se tu rimandi il tuo spirito son creati; E tu rinnuovi la faccia della terra.
30Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.
31Sia la gloria del Signore in eterno; Rallegrisi il Signore nelle sue opere;
31Dixit, et venit cœnomyia et ciniphes in omnibus finibus eorum.
32Il quale se riguarda verso la terra, ella trema; Se tocca i monti, essi fumano.
32Posuit pluvias eorum grandinem: ignem comburentem in terra ipsorum.
33Io canterò al Signore, mentre viverò; Io salmeggerò all'Iddio mio, tanto che io durerò.
33Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum, et contrivit lignum finium eorum.
34Il mio ragionamento gli sarà piacevole, Io mi rallegrerò nel Signore.
34Dixit, et venit locusta, et bruchus cujus non erat numerus:
35Vengano meno i peccatori d'in su la terra, E gli empi non sieno più. Anima mia, benedici il Signore. Alleluia.
35et comedit omne fœnum in terra eorum, et comedit omnem fructum terræ eorum.
no verse 36 in this text
36Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis laboris eorum.
no verse 37 in this text
37Et eduxit eos cum argento et auro, et non erat in tribubus eorum infirmus.
no verse 38 in this text
38Lætata est Ægyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos.
no verse 39 in this text
39Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem.
no verse 40 in this text
40Petierunt, et venit coturnix, et pane cæli saturavit eos.
no verse 41 in this text
41Dirupit petram, et fluxerunt aquæ: abierunt in sicco flumina.
no verse 42 in this text
42Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum.
no verse 43 in this text
43Et eduxit populum suum in exsultatione, et electos suos in lætitia.
no verse 44 in this text
44Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt:
no verse 45 in this text
45ut custodiant justificationes ejus, et legem ejus requirant.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.