Salmi 102
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1SIGNORE, ascolta la mia orazione, E venga il mio grido infino a te.
1Господе! Чуј молитву моју, и вика моја нек изађе преда Те.
2Non nasconder la tua faccia da me; Nel giorno che io sono in distretta, inchina a me il tuo orecchio; Nel giorno che io grido, affrettati a rispondermi.
2Немој одвратити лице своје од мене; у дан кад сам у невољи пригни к мени ухо своје, у дан кад Те призивам, похитај, услиши ме.
3Perciocchè i miei giorni son venuti meno come fumo, E le mie ossa sono arse come un tizzone.
3Јер прођоше као дим дани моји, кости моје као топионица огореше.
4Il mio cuore è stato percosso come erba, Ed è seccato; Perciocchè io ho dimenticato di mangiare il mio pane.
4Покошено је као трава и посахло срце моје, да заборавих јести хлеб свој.
5Le mie ossa sono attaccate alla mia carne, Per la voce de' miei gemiti.
5Од уздисања мог приону кост моја за месо моје.
6Io son divenuto simile al pellicano del deserto; E son come il gufo delle solitudini.
6Постадох као гем у пустињи; ја сам као сова на зидинама.
7Io vegghio, e sono Come il passero solitario sopra il tetto. I miei nemici mi fanno vituperio tuttodì;
7Не спавам, и седим као птица без друга на крову.
8Quelli che sono infuriati contro a me fanno delle esecrazioni di me.
8Сваки дан руже ме непријатељи моји, и који су се помамили на мене, мном се уклињу.
9Perciocchè io ho mangiata la cenere come pane, Ed ho temperata la mia bevanda con lagrime.
9Једем пепео као хлеб, и пиће своје растварам сузама.
10Per la tua indegnazione, e per lo tuo cruccio; Perciocchè, avendomi levato ad alto, tu mi hai gettato a basso .
10Од гнева Твог и срдње Твоје; јер подигавши ме бацио си ме.
11I miei giorni son come l'ombra che dichina; Ed io son secco come erba.
11Дани су моји као сен, који пролази, и ја као трава осуших се.
12Ma tu, Signore, dimori in eterno E la tua memoria è per ogni età.
12А Ти, Господе, остајеш довека, и спомен Твој од колена до колена.
13Tu ti leverai, tu avrai compassione di Sion; Perciocchè egli è tempo di averne pietà; Perciocchè il termine è giunto.
13Ти ћеш устати, смиловаћеш се на Сион, јер је време смиловати се на њ, јер је дошло време;
14Imperocchè i tuoi servitori hanno affezione alle pietre di essa, Ed hanno pietà della sua polvere.
14Јер слугама Твојим омиле и камење његово, и прах његов жале.
15E le genti temeranno il Nome del Signore, E tutti i re della terra la tua gloria,
15Тада ће се незнабошци бојати имена Господњег, и сви цареви земаљски славе Његове;
16Quando il Signore avrà riedificata Sion, Quando egli sarà apparito nella sua gloria,
16Јер ће Господ сазидати Сион, и јавити се у слави својој;
17Ed avrà volto lo sguardo all'orazione de' desolati, E non avrà sprezzata la lor preghiera.
17Погледаће на молитву оних који немају помоћи, и неће се оглушити молбе њихове.
18Ciò sarà scritto all'età a venire; E il popolo che sarà creato loderà il Signore.
18Написаће се ово потоњем роду, и народ наново створен хвалиће Господа.
19Perciocchè egli avrà riguardato dall'alto luogo della sua santità; Perciocchè il Signore avrà mirato dal cielo verso la terra;
19Што је приникао са свете висине своје, Господ погледао с неба на земљу.
20Per udire i gemiti de' prigioni; Per isciogliere quelli ch'erano condannati a morte;
20Да чује уздисање сужњево, и одреши синове смртне;
21Acciocchè si narri in Sion il Nome del Signore, E la sua lode in Gerusalemme.
21Да би казивали на Сиону име Господње и хвалу Његову у Јерусалиму,
22Quando i popoli e i regni saranno raunati insieme, Per servire al Signore.
22Кад се скупе народи и царства да служе Господу.
23Egli ha tra via abbattute le mie forze; Egli ha scorciati i miei giorni.
23Строшио је на путу крепост моју, скратио дане моје.
24Io dirò: O Dio mio, non farmi trapassare al mezzo de' miei dì; I tuoi anni durano per ogni età.
24Рекох: Боже мој! Немој ме узети у половини дана мојих. Твоје су године од колена до колена.
25Tu fondasti già la terra; E i cieli son l'opera delle tue mani;
25Давно си поставио земљу, и небеса су дело руку Твојих.
26Queste cose periranno, ma tu dimorerai; Ed esse invecchieranno tutte, come un vestimento; Tu le muterai come una vesta, e trapasseranno.
26То ће проћи, а Ти ћеш остати; све ће то као хаљина оветшати, као хаљину променићеш их и промениће се.
27Ma tu sei sempre lo stesso, E gli anni tuoi non finiranno giammai.
27Али Ти си тај исти и године Твоје неће истећи.
28I figliuoli de' tuoi servitori abiteranno, E la progenie loro sarà stabilita nel tuo cospetto.
28Синови ће слуга Твојих живети, и семе ће се њихово утврдити пред лицем Твојим.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.