Psalms 104
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Alleluia. Give glory to the Lord, and call upon his name: declare his deeds among the Gentiles.
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
2Sing to him, yea sing praises to him: relate all his wondrous works.
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
3Glory ye in his holy name: let the heart of them rejoice that seek the Lord.
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
4Seek ye the Lord, and be strengthened: seek his face evermore.
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
5Remember his marvellous works which he hath done; his wonders, and the judgments of his mouth.
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
6O ye seed of Abraham his servant; ye sons of Jacob his chosen.
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
7He is the Lord our God: his judgments are in all the earth.
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
8He hath remembered his covenant for ever: the word which he commanded to a thousand generations.
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
9Which he made to Abraham; and his oath to Isaac:
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
10And he appointed the same to Jacob for a law, and to Israel for an everlasting testament:
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
11Saying: To thee will I give the land of Chanaan, the lot of your inheritance.
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
12When they were but a small number: yea very few, and sojourners therein:
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
13And they passed from nation to nation, and from one kingdom to another people.
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
14He suffered no man to hurt them: and he reproved kings for their sakes.
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
15Touch ye not my anointed: and do no evil to my prophets.
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
16And he called a famine upon the land: and he broke in pieces all the support of bread.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
17He sent a man before them: Joseph, who was sold for a slave.
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
18They humbled his feet in fetters: the iron pierced his soul,
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
19Until his word came. The word of the Lord inflamed him.
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
20The king sent, and he released him: the ruler of the people, and he set him at liberty.
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
21He made him master of his house, and ruler of all his possession.
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
22That he might instruct his princes as himself, and teach his ancients wisdom.
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
23And Israel went into Egypt: and Jacob was a sojourner in the land of Cham.
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
24And he increased his people exceedingly: and strengthened them over their enemies,
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
25He turned their heart to hate his people: and to deal deceitfully with his servants.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
26He sent Moses his servant: Aaron the man whom he had chosen.
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
27He gave them power to shew his signs, and his wonders in the land of Cham.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
28He sent darkness, and made it obscure: and grieved not his words.
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
29He turned their waters into blood, and destroyed their fish.
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
30Their land brought forth frogs, in the inner chambers of their kings.
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
31He spoke, and there came divers sorts of flies and sciniphs in all their coasts.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
32He gave them hail for rain, a burning fire in the land.
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
33And he destroyed their vineyards and their fig trees: and he broke in pieces the trees of their coasts.
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
34He spoke, and the locust came, and the bruchus, of which there was no number.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
35And they devoured all the grass in their land, and consumed all the fruit of their ground.
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
36And he slew all the firstborn in their land: the firstfruits of all their labour.
no verse 36 in this text
37And he brought them out with silver and gold: and there was not among their tribes one that was feeble.
no verse 37 in this text
38Egypt was glad when they departed: for the fear of them lay upon them.
no verse 38 in this text
39He spread a cloud for their protection, and fire to give them light in the night.
no verse 39 in this text
40They asked, and the quail came: and he filled them with the bread of heaven.
no verse 40 in this text
41He opened the rock, and waters flowed: rivers ran down in the dry land.
no verse 41 in this text
42Because he remembered his holy word, which he had spoken to his servant Abraham.
no verse 42 in this text
43And he brought forth his people with joy, and his chosen with gladness.
no verse 43 in this text
44And he gave them the lands of the Gentiles: and they possessed the labours of the people:
no verse 44 in this text
45That they might observe his justifications, and seek after his law.
no verse 45 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.