Psalms 49
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1A psalm for Asaph. The God of gods, the Lord hath spoken: and he hath called the earth. From the rising of the sun, to the going down thereof:
1ای تمامی قوم‌ها این را بشنوید! ای جمیع سکنه ربع مسکون این را گوش گیرید!
2Out of Sion the loveliness of his beauty.
2ای عوام و خواص! ای دولتمندان وفقیران جمیع!
3God shall come manifestly: our God shall come, and shall not keep silence. A fire shall burn before him: and a mighty tempest shall be round about him.
3زبانم به حکمت سخن می‌راند وتفکر دل من فطانت است.
4He shall call heaven from above, and the earth, to judge his people.
4گوش خود را به مثلی فرا می‌گیرم. معمای خویش را بر بربط می‌گشایم.
5Gather ye together his saints to him: who set his covenant before sacrifices.
5چرا در روزهای بلا ترسان باشم، چون گناه پاشنه هایم مرا احاطه می‌کند؛
6And the heavens shall declare his justice: for God is judge.
6آنانی که بر دولت خود اعتماد دارند و بر کثرت توانگری خویش فخر می‌نمایند.
7Hear, O my people, and I will speak: O Israel, and I will testify to thee: I am God, thy God.
7هیچ‌کس هرگز برای برادر خودفدیه نخواهد داد و کفاره او را به خدا نخواهد بخشید.
8I will not reprove thee for thy sacrifices: and thy burnt offerings are always in my sight.
8زیرا فدیه جان ایشان گران بهاست و ابد بدان نمی توان رسید
9I will not take calves out of thy house: nor he goats out of thy flocks.
9تا زنده بماند تا ابدالاباد وفساد را نبیند.
10For all the beasts of the woods are mine: the cattle on the hills, and the oxen.
10زیرا می‌بیند که حکیمان می‌میرند. و جاهلان و ابلهان با هم هلاک می‌گردند و دولت خود را برای دیگران ترک می‌کنند.
11I know all the fowls of the air: and with me is the beauty of the field.
11فکر دل ایشان این است که خانه های ایشان دائمی باشد و مسکنهای ایشان دوربه دور؛ و نامهای خود را بر زمینهای خود می‌نهند.
12If I should be hungry, I would not tell thee: for the world is mine, and the fulness thereof.
12لیکن انسان در حرمت باقی نمی ماند، بلکه مثل بهایم است که هلاک می‌شود.
13Shall I eat the flesh of bullocks? or shall I drink the blood of goats?
13این طریقه ایشان، جهالت ایشان است و اعقاب ایشان سخن ایشان را می‌پسندند، سلاه.
14Offer to God the sacrifice of praise: and pay thy vows to the most High.
14مثل گوسفندان درهاویه رانده می‌شوند و موت ایشان را شبانی می‌کند و صبحگاهان راستان بر ایشان حکومت خواهند کرد و جمال ایشان در هاویه پوسیده خواهد شد تا مسکنی برای آن نباشد.
15And call upon me in the day of trouble: I will deliver thee, and thou shalt glorify me.
15لیکن خدا جان مرا از دست هاویه نجات خواهد دادزیرا که مرا خواهد گرفت، سلاه.
16But to the sinner God hath said: Why dost thou declare my justices, and take my covenant in thy mouth?
16پس ترسان مباش، چون کسی دولتمندگردد و جلال خانه او افزوده شود!
17Seeing thou hast hated discipline: and hast cast my words behind thee.
17زیرا چون بمیرد چیزی از آن نخواهد برد و جلالش در عقب او فرو نخواهد رفت.
18If thou didst see a thief thou didst run with him: and with adulterers thou hast been a partaker.
18زیرا در حیات خود، خویشتن را مبارک می‌خواند. و چون بر خوداحسان می‌کنی، مردم ترا می‌ستایند.
19Thy mouth hath abounded with evil, and thy tongue framed deceits.
19لیکن به طبقه پدران خود خواهد پیوست که نور را تا به ابدنخواهند دید.
20Sitting thou didst speak against thy brother, and didst lay a scandal against thy mother’s son:
20انسانی که در حرمت است وفهم ندارد، مثل بهایم است که هلاک می‌شود.
21These things hast thou done, and I was silent. Thou thoughtest unjustly that I should be like to thee: but I will reprove thee, and set before thy face.
no verse 21 in this text
22Understand these things, you that forget God; lest he snatch you away, and there be none to deliver you.
no verse 22 in this text
23The sacrifice of praise shall glorify me: and there is the way by which I will shew him the salvation of God.
no verse 23 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.