Psalms 49
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1A psalm for Asaph. The God of gods, the Lord hath spoken: and he hath called the earth. From the rising of the sun, to the going down thereof:
1Met sopraanstemmen; Voor muziekbegeleiding. Van de zonen van Kore; een psalm. Volkeren, hoort dit allen aan, Luistert allen, bewoners der aarde;
2Out of Sion the loveliness of his beauty.
2Kinderen uit het volk en edelgeborenen, Rijken en armen, allen te zamen!
3God shall come manifestly: our God shall come, and shall not keep silence. A fire shall burn before him: and a mighty tempest shall be round about him.
3Mijn mond gaat diepe wijsheid verkonden, Mijn hart verstandige dingen bepeinzen;
4He shall call heaven from above, and the earth, to judge his people.
4Ik spits mijn oren voor een moeilijk probleem, En bij snarenspel los ik mijn raadsel op. De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
5Gather ye together his saints to him: who set his covenant before sacrifices.
5Waarom zou ik de dagen der bozen benijden, En de levenskracht van mijn belagers, die mij omringen;
6And the heavens shall declare his justice: for God is judge.
6Van allen, die op hun schatten vertrouwen, En op hun grote rijkdommen pochen?
7Hear, O my people, and I will speak: O Israel, and I will testify to thee: I am God, thy God.
7Ach, er is niemand, die zich vrij kan kopen, Of aan God zijn losgeld betalen:
8I will not reprove thee for thy sacrifices: and thy burnt offerings are always in my sight.
8Te hoog is de prijs van zijn leven, Ontoereikend voor eeuwig. De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
9I will not take calves out of thy house: nor he goats out of thy flocks.
9Of zou hij eeuwig blijven leven, En zijn graf niet aanschouwen?
10For all the beasts of the woods are mine: the cattle on the hills, and the oxen.
10Neen, men ziet de wijzen sterven, Den dwaas met den domoor vergaan;
11I know all the fowls of the air: and with me is the beauty of the field.
11Hun graf is voor altijd hun woning, Hun verblijf van geslacht tot geslacht; En al hebben ze hele landen hun eigen genoemd, Toch laten ze hun schatten voor anderen achter.
12If I should be hungry, I would not tell thee: for the world is mine, and the fulness thereof.
12De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
13Shall I eat the flesh of bullocks? or shall I drink the blood of goats?
13Dit is het lot van wie daarop bouwen, Het einde van die daarover snoeven:
14Offer to God the sacrifice of praise: and pay thy vows to the most High.
14Als schapen worden ze het graf ingejaagd, Het is de dood, die ze weidt; Regelrecht zinken ze neer in de kuil, En hun gestalte gaat over tot de ontbinding van de dood.
15And call upon me in the day of trouble: I will deliver thee, and thou shalt glorify me.
15Neen, God alleen kan de prijs voor mijn leven betalen. Hij alleen mij uit de macht van het dodenrijk redden! De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
16But to the sinner God hath said: Why dost thou declare my justices, and take my covenant in thy mouth?
16Dus wees niet afgunstig, als iemand rijkdommen krijgt, En de schat van zijn huis zich vermeerdert;
17Seeing thou hast hated discipline: and hast cast my words behind thee.
17Want niets van dit alles neemt hij mee bij zijn dood, En de schat volgt hem niet in het graf.
18If thou didst see a thief thou didst run with him: and with adulterers thou hast been a partaker.
18Al prijst hij zich bij zijn leven gelukkig, En roemt zich, omdat het hem goed gaat:
19Thy mouth hath abounded with evil, and thy tongue framed deceits.
19Toch komt hij in het verblijf van zijn vaderen, En nooit meer aanschouwt hij het licht.
20Sitting thou didst speak against thy brother, and didst lay a scandal against thy mother’s son:
20De mens in weelde, die het niet wil begrijpen, Lijkt op vee, dat geslacht wordt.
21These things hast thou done, and I was silent. Thou thoughtest unjustly that I should be like to thee: but I will reprove thee, and set before thy face.
no verse 21 in this text
22Understand these things, you that forget God; lest he snatch you away, and there be none to deliver you.
no verse 22 in this text
23The sacrifice of praise shall glorify me: and there is the way by which I will shew him the salvation of God.
no verse 23 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.