Псалми 39
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Рекох: Чуваћу се на путевима својим да не згрешим језиком својим; зауздаваћу уста своја, док је безбожник преда мном.
1Eu disse: “Vigiarei os meus caminhos, para não pecar com a minha língua. Guardarei a minha boca com um freio enquanto o ímpio estiver diante de mim.”
2Бејах нем и глас не пустих; ћутах и о добру. Али се туга моја подиже,
2Fiquei mudo, em silêncio. Calei-me até mesmo sobre o que é bom. Mas a minha dor se agravou.
3Запали се срце моје у мени, у мислима мојим разгоре се огањ; проговорих језиком својим:
3Meu coração ardia dentro de mim. Enquanto eu meditava, o fogo se acendeu. Então falei com a minha língua:
4Кажи ми, Господе, крај мој, и докле ће трајати дани моји? Да знам како сам ништа.
4“SENHOR, mostra-me o meu fim, e qual é a medida dos meus dias. Faze-me saber quão frágil eu sou.
5Ево с педи дао си ми дане, и век је мој као ништа пред Тобом. Баш је ништа сваки човек жив.
5Eis que fizeste os meus dias da largura de palmos. O tempo da minha vida é como nada diante de ti. Certamente todo homem não passa de um sopro.” Selá.
6Баш ходи човек као утвара; баш се узалуд кида, сабира, а не зна коме ће допасти.
6“Certamente todo homem anda como uma sombra. Certamente em vão eles se agitam. Ele amontoa riquezas, e não sabe quem as recolherá.
7Па шта да чекам, Господе? Нада је моја у Теби.
7Agora, Senhor, o que eu espero? A minha esperança está em ti.
8Из свега безакоња мог избави ме, не дај ме безумноме на подсмех.
8Livra-me de todas as minhas transgressões. Não me faças o alvo da zombaria dos tolos.
9Нем сам, нећу отворити уста својих; јер си ме Ти ударио.
9Fiquei mudo. Não abri a minha boca, porque tu o fizeste.
10Олакшај ми ударац свој, силна рука Твоја уби ме.
10Remove de mim o teu flagelo. Estou consumido pelo golpe da tua mão.
11Ако ћеш карати човека за преступе, расточиће се као од мољаца красота његова. Баш је ништа сваки човек.
11Quando repreendes e corriges o homem por causa da iniquidade, tu consomes a sua riqueza como a traça. Certamente todo homem não passa de um sopro.” Selá.
12Слушај молитву моју, Господе, и чуј јаук мој. Гледајући сузе моје немој ћутати. Јер сам гост у Тебе и дошљак као и сви стари моји.
12“Ouve a minha oração, SENHOR, e dá ouvidos ao meu clamor. Não fiques em silêncio diante das minhas lágrimas. Pois sou um estrangeiro contigo, um peregrino, como todos os meus antepassados foram.
13Немој ме више гневно гледати, па ћу одахнути пре него отидем и више ме не буде.
13Oh, poupa-me, para que eu recupere as forças, antes que eu me vá e não exista mais.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.