Псалми 88

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)

1Господе Боже, Спаситељу мој, дању вичем и ноћу пред Тобом.

1SENHOR, o Deus da minha salvação, eu tenho clamado dia e noite diante de ti.

2Нек изађе преда Те молитва моја, пригни ухо своје к јауку мом;

2Que a minha oração chegue à tua presença. Inclina os teus ouvidos ao meu clamor.

3Јер је душа моја пуна јада, и живот се мој примаче паклу.

3Pois a minha alma está cheia de aflições. A minha vida se aproxima do Seol.

4Изједначих се с онима који у гроб одлазе, постадох као човек без силе,

4Sou contado entre os que descem à cova. Sou como um homem sem amparo,

5Као међу мртве бачен, као убијени, који леже у гробу, којих се више не сећаш, и који су од руке Твоје далеко.

5separado entre os mortos, como os abatidos que jazem na sepultura, dos quais já não te lembras. Eles foram cortados da tua mão.

6Метнуо си ме у јаму најдоњу, у таму, у бездану.

6Tu me puseste na cova mais profunda, nas profundezas mais escuras.

7Отежа ми гнев Твој, и свима валима својим удараш ме.

7A tua ira pesa sobre mim. Tu me afligiste com todas as tuas ondas. Selá.

8Удаљио си од мене познанике моје, њима си ме омразио; затворен сам, и не могу изаћи.

8Afastaste de mim os meus amigos. Tu me tornaste uma abominação para eles. Estou preso, e não consigo escapar.

9Око моје усахну од јада, вичем Те, Господе, сав дан, пружам к Теби руке своје.

9Os meus olhos estão fracos de tristeza. Eu tenho clamado a ti diariamente, SENHOR. Eu tenho estendido as minhas mãos para ti.

10Еда ли ћеш на мртвима чинити чудеса? Или ће мртви устати и Тебе славити?

10Acaso mostras maravilhas aos mortos? Acaso os espíritos dos mortos se levantam e te louvam? Selá.

11Еда ли ће се у гробу приповедати милост Твоја, и истина Твоја у труљењу?

11Será o teu amor leal declarado na sepultura? Ou a tua fidelidade na Destruição?

12Еда ли ће у тами познати чудеса Твоја, и правду Твоју где се све заборавља?

12São as tuas maravilhas conhecidas na escuridão? Ou a tua justiça na terra do esquecimento?

13Али ја, Господе, к Теби вичем, и јутром молитва моја срета Те.

13Mas a ti, SENHOR, eu tenho clamado. Pela manhã, a minha oração chega diante de ti.

14Зашто, Господе, одбацујеш душу моју, и одвраћаш лице своје од мене?

14SENHOR, por que rejeitas a minha alma? Por que escondes de mim o teu rosto?

15Мучим се и издишем од удараца, подносим страхоте Твоје, без надања сам.

15Estou aflito e prestes a morrer desde a minha juventude. Enquanto sofro os teus terrores, fico desorientado.

16Гнев Твој стиже ме, страхоте Твоје раздиру ме.

16A tua ira ardente passou sobre mim. Os teus terrores me destruíram.

17Оптечу ме сваки дан као вода, стежу ме одсвуда.

17Eles me cercaram como água o dia todo. Eles me envolveram completamente.

18Удаљио си од мене друга и пријатеља; познаници моји сакрили су се у мрак.

18Afastaste de mim o amado e o amigo, e puseste os meus amigos nas trevas. ```usfm

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.