Псалми 31
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1У Тебе се, Господе, уздам; немој ме оставити под срамотом довека, по правди својој избави ме.
1Em ti, SENHOR, eu me refugio. Que eu nunca seja envergonhado. Livra-me por tua justiça.
2Пригни к мени ухо своје, похитај, помози ми. Буди ми камени град, тврда ограда, где бих се спасао.
2Inclina para mim os teus ouvidos. Livra-me depressa. Sê para mim uma rocha forte, uma casa fortificada para me salvar.
3Јер си Ти камена гора моја и ограда моја, имена свог ради води ме и управљај мном.
3Pois tu és a minha rocha e a minha fortaleza; por isso, por amor do teu nome, conduze-me e guia-me.
4Извади ме из мреже коју ми тајно заместише; јер си Ти крепост моја.
4Tira-me da rede que armaram secretamente para mim, pois tu és o meu refúgio seguro.
5У Твоју руку предајем дух свој; избављао си ме, Господе, Боже истинити!
5Nas tuas mãos entrego o meu espírito. Tu me resgatas, SENHOR, Deus da verdade.
6Ненавидим оне који поштују пропадљиве идоле; ја се у Господа уздам.
6Eu odeio os que se apegam a vaidades enganosas, mas eu confio no SENHOR.
7Радоваћу се и веселити се о милости Твојој, кад погледаш на моју муку, познаш тугу душе моје,
7Eu me alegrarei e regozijarei no teu amor leal, pois viste a minha aflição. Conheceste a minha alma nas adversidades.
8Не даш ме у руку непријатељу, поставиш ноге моје на пространом месту.
8Não me entregaste nas mãos do inimigo. Firmaste os meus pés em um lugar espaçoso.
9Смилуј се на ме, Господе, јер ме је туга; од јада изнеможе око моје, душа моја и срце моје;
9Tem misericórdia de mim, SENHOR, pois estou em angústia. Os meus olhos, a minha alma e o meu corpo definham de tristeza.
10Ишчиле у жалости живот мој, и године моје у уздисању; ослаби од муке крепост моја, и кости моје сасахнуше.
10Pois a minha vida se consome de tristeza, e os meus anos com gemidos. A minha força falha por causa da minha iniquidade. Os meus ossos definham.
11Од мноштва непријатеља својих постадох подсмех и суседима својим, и страшило знанцима својим; који ме виде на улици беже од мене.
11Por causa de todos os meus adversários, tornei-me motivo de total desprezo para os meus vizinhos, e de pavor para os meus conhecidos. Aqueles que me viam na rua fugiam de mim.
12Заборављен сам као мртав, нема ме у срцима; ја сам као разбијен суд.
12Fui esquecido dos seus corações como um morto. Sou como um vaso quebrado.
13Јер слушам грдњу од многих, од свуда страх, кад се договарају на ме, мисле ишчупати душу моју.
13Pois ouvi a calúnia de muitos, terror por todos os lados, enquanto conspiram juntos contra mim, eles tramam tirar a minha vida.
14А ја се, Господе, у Тебе уздам и велим: Ти си Бог мој.
14Mas eu confio em ti, SENHOR. Eu disse: “Tu és o meu Deus.”
15У Твојој су руци дани моји; отми ме из руку непријатеља мојих, и од оних, који ме гоне.
15Os meus dias estão nas tuas mãos. Livra-me das mãos dos meus inimigos e daqueles que me perseguem.
16Покажи светло лице своје слузи свом; спаси ме милошћу својом.
16Faze o teu rosto resplandecer sobre o teu servo. Salva-me por teu amor leal.
17Господе! Немој ме оставити под срамотом; јер Тебе призивам. Нек се посраме безбожници, нека замукну и падну у пакао.
17Não me deixes ser envergonhado, SENHOR, pois eu clamei a ti. Que os ímpios sejam envergonhados. Que eles sejam silenciados no Seol.
18Нека онеме уста лажљива, која говоре на праведника обесно, охоло и с поругом.
18Que os lábios mentirosos fiquem mudos, pois falam contra os justos com insolência, com orgulho e desprezo.
19Како је много у Тебе добра, које чуваш за оне који Те се боје, и које дајеш онима који се у Те уздају пред синовима човечијим!
19Oh, quão grande é a tua bondade, que reservaste para aqueles que te temem, que preparaste para aqueles que se refugiam em ti, à vista dos filhos dos homens!
20Сакриваш их под кров лица свог од буна људских; склањаш их под сен од свадљивих језика.
20No abrigo da tua presença tu os esconderás das intrigas dos homens. Tu os guardarás em segredo numa habitação, longe da contenda de línguas.
21Да је благословен Господ, што ми показа дивну милост као да ме уведе у тврд град!
21Louvado seja o SENHOR, pois ele me mostrou o seu maravilhoso amor leal em uma cidade fortificada.
22Ја рекох у сметњи својој: Одбачен сам од очију Твојих; али Ти чу молитвени глас мој кад Те призвах.
22Quanto a mim, eu disse na minha precipitação: “Fui cortado de diante dos teus olhos.” No entanto, tu ouviste a voz das minhas súplicas quando clamei a ti.
23Љубите Господа сви свети Његови; Господ држи веру; и увршено враћа онима који поступају охоло.
23Oh, amem o SENHOR, todos vocês, os seus santos! O SENHOR preserva os fiéis, e retribui plenamente àquele que age com arrogância.
24Будите слободни, и нека буде јако срце ваше, сви који се у Господа уздате.
24Sejam fortes, e que o coração de vocês se encha de coragem, todos vocês que esperam no SENHOR.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.