Псалми 35
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Господе! Буди супарник супарницима мојим; удри оне који ударају на ме.
1Contende, SENHOR, com os que contendem comigo. Luta contra os que lutam contra mim.
2Узми оружје и штит, и дигни се мени у помоћ.
2Toma o escudo e o broquel, e levanta-te para me ajudar.
3Потегни копље, и пресеци пут онима који ме гоне, реци души мојој: Ја сам спасење твоје.
3Empunha a lança e bloqueia o caminho dos que me perseguem. Dize à minha alma: “Eu sou a sua salvação.”
4Нека се постиде и посраме који траже душу моју; нека се одбију натраг и постиде који ми зло хоће.
4Sejam envergonhados e desonrados os que buscam a minha alma. Recuem e sejam confundidos os que tramam a minha ruína.
5Нека буду као прах пред ветром, и анђео Господњи нека их прогони.
5Sejam como a palha diante do vento, o anjo do SENHOR os afugentando.
6Нека буде пут њихов таман и клизав, и анђео Господњи нека их тера.
6Seja o caminho deles escuro e escorregadio, o anjo do SENHOR os perseguindo.
7Јер низашта застреше мрежом јаму за мене, низашта ископаше јаму души мојој.
7Pois sem causa esconderam a sua rede numa cova para mim. Sem causa cavaram uma cova para a minha alma.
8Нека дође на њега погибао ненадна, и мрежа коју је наместио нека улови њега, нека он у њу падне на погибао.
8Venha sobre ele a destruição de surpresa. Que a rede que ele escondeu o prenda. Que ele caia nessa mesma destruição.
9А душа ће се моја радовати о Господу, и веселиће се за помоћ Његову.
9A minha alma se alegrará no SENHOR. Ela se regozijará na sua salvação.
10Све ће кости моје рећи: Господе! Ко је као Ти, који избављаш страдалца од оног који му досађује, и ништега и убогога од оног који га упропашћује?
10Todos os meus ossos dirão: “SENHOR, quem é como tu, que livras o pobre daquele que é forte demais para ele; sim, o pobre e o necessitado daquele que o rouba?”
11Усташе на ме лажни сведоци; шта не знам, за оно ме питају.
11Testemunhas injustas se levantam. Elas me interrogam sobre coisas das quais nada sei.
12Плаћају ми зло за добро, и сиротовање души мојој.
12Elas me retribuem o mal pelo bem, trazendo desolação à minha alma.
13Ја се у болести њиховој облачих у врећу, мучих постом душу своју, и молитва се моја враћаше у прсима мојим.
13Mas, quanto a mim, quando estavam doentes, a minha roupa era pano de saco. Eu afligi a minha alma com jejum. A minha oração retornava ao meu próprio peito.
14Као пријатељ, као брат поступах; бејах сетан и с обореном главом као онај који за матером жали.
14Eu me portei como se fosse meu amigo ou meu irmão. Curvei-me de luto, como quem chora por sua mãe.
15А они се радују кад се ја спотакнем, и купе се, купе се на ме, задају ране, не знам зашто, чупају и не престају.
15Mas na minha adversidade, eles se alegraram e se reuniram. Os agressores se reuniram contra mim, sem que eu o soubesse. Eles me dilaceraram, e não cessaram.
16С неваљалим и подругљивим беспосличарима шкргућу на ме зубима својим.
16Como os zombadores profanos em festas, eles rangeram os dentes contra mim.
17Господе! Хоћеш ли дуго гледати? Отми душу моју од нападања њиховог, од ових лавова јединицу моју.
17Senhor, até quando ficarás observando? Resgata a minha alma da destruição deles, a minha vida preciosa dos leões.
18Признаћу Те у сабору великом, усред многог народа хвалићу Те.
18Eu te darei graças na grande assembleia. Eu te louvarei entre muitos povos.
19Да ми се не би светили који ми злобе неправедно, и намигивали очима који мрзе на ме низашта.
19Não deixes que os meus inimigos se alegrem injustamente sobre mim; nem deixes que aqueles que me odeiam sem causa pisquem os olhos.
20Јер они не говоре о миру, него на мирне на земљи измишљају лажне ствари.
20Pois eles não falam de paz, mas inventam palavras enganosas contra os pacíficos da terra.
21Разваљују на ме уста своја, и говоре: Добро! Добро! Види око наше.
21Sim, eles escancararam a boca contra mim. Eles disseram: “Ahá! Ahá! Os nossos olhos viram isso!”
22Видиш, Господе! Немој ћутати; Господе! Немој одступити од мене.
22Tu o viste, SENHOR. Não fiques calado. Senhor, não te afastes de mim.
23Пробуди се, устани на суд мој, Боже мој и Господе, и на парницу моју.
23Desperta! Levanta-te para me defender, meu Deus! Meu Senhor, contende por mim!
24Суди ми по правди својој, Господе, Боже мој, да ми се не свете.
24Faze-me justiça, SENHOR meu Deus, segundo a tua justiça. Não permitas que exultem sobre mim.
25Не дај да говоре у срцу свом: Добро! То смо хтели! Не дај да говоре: Прождресмо га.
25Não deixes que digam em seu coração: “Ahá! É assim que queríamos!” Não deixes que digam: “Nós o engolimos!”
26Нек се постиде и посраме сви који се радују злу мом, нек се обуку у стид и у срам који се размећу нада мном.
26Sejam envergonhados e confundidos todos juntos os que se alegram com a minha calamidade. Vistam-se de vergonha e desonra os que se engrandecem contra mim.
27Нека се радују и веселе који ми желе правду, и говоре једнако: Велик Господ, који жели мира слузи свом!
27Cantem de alegria e regozijem-se os que favorecem a minha justa causa. Sim, digam eles continuamente: “Engrandecido seja o SENHOR, que tem prazer na prosperidade do seu servo!”
28И мој ће језик казивати правду Твоју, и хвалу Теби сваки дан.
28A minha língua falará da tua justiça e do teu louvor o dia todo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.