Псалми 88

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

Diodati Bibbia 1885

1Господе Боже, Спаситељу мој, дању вичем и ноћу пред Тобом.

1O SIGNORE Iddio della mia salute, Io grido di giorno e di notte, nel tuo cospetto.

2Нек изађе преда Те молитва моја, пригни ухо своје к јауку мом;

2Venga la mia orazione in tua presenza; Inchina il tuo orecchio al mio grido.

3Јер је душа моја пуна јада, и живот се мој примаче паклу.

3Perciocchè l'anima mia è sazia di mali; E la mia vita è giunta infino al sepolcro.

4Изједначих се с онима који у гроб одлазе, постадох као човек без силе,

4Io son reputato del numero di quelli che scendono nella fossa; Io son simile ad un uomo che non ha più forza alcuna.

5Као међу мртве бачен, као убијени, који леже у гробу, којих се више не сећаш, и који су од руке Твоје далеко.

5Io sono spacciato fra i morti, Come gli uccisi che giacciono nella sepoltura, De' quali tu non ti ricordi più; E che son ricisi dalla tua mano.

6Метнуо си ме у јаму најдоњу, у таму, у бездану.

6Tu mi hai posto in una fossa bassissima, In tenebre, in luoghi profondi.

7Отежа ми гнев Твој, и свима валима својим удараш ме.

7L'ira tua si è posata sopra me, E tu mi hai abbattuto con tutti i tuoi flutti. (Sela.)

8Удаљио си од мене познанике моје, њима си ме омразио; затворен сам, и не могу изаћи.

8Tu hai allontanati da me i miei conoscenti, Tu mi hai renduto loro grandemente abbominevole; Io son serrato, e non posso uscire.

9Око моје усахну од јада, вичем Те, Господе, сав дан, пружам к Теби руке своје.

9L'occhio mio è doglioso d'afflizione; O Signore, io grido a te tuttodì, Io spiego a te le palme delle mie mani.

10Еда ли ћеш на мртвима чинити чудеса? Или ће мртви устати и Тебе славити?

10Opererai tu alcuna maraviglia inverso i morti? I trapassati risorgeranno essi, per celebrarti? (Sela.)

11Еда ли ће се у гробу приповедати милост Твоја, и истина Твоја у труљењу?

11La tua benignità si narrerà ella nel sepolcro? E la tua verità nel luogo del la perdizione?

12Еда ли ће у тами познати чудеса Твоја, и правду Твоју где се све заборавља?

12Le tue maraviglie si conosceranno esse nelle tenebre? E la tua giustizia nella terra dell'obblio?

13Али ја, Господе, к Теби вичем, и јутром молитва моја срета Те.

13Ora quant'è a me, o Signore, io grido a te; E la mia orazione ti si fa incontro la mattina.

14Зашто, Господе, одбацујеш душу моју, и одвраћаш лице своје од мене?

14Perchè scacci, o Signore, l'anima mia? Perchè nascondi il tuo volto da me?

15Мучим се и издишем од удараца, подносим страхоте Твоје, без надања сам.

15Io son povero, e vengo meno fin dalla mia giovanezza; Io porto i tuoi spaventi, e ne sto in forse.

16Гнев Твој стиже ме, страхоте Твоје раздиру ме.

16Le tue ire mi son passate addosso; I tuoi terrori mi hanno deserto;

17Оптечу ме сваки дан као вода, стежу ме одсвуда.

17Mi han circondato come acque tuttodì; Tutti quanti mi hanno intorniato.

18Удаљио си од мене друга и пријатеља; познаници моји сакрили су се у мрак.

18Tu hai allontanati da me amici e compagni; I miei conoscenti son nascosti nelle tenebre.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.