Псалми 18
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Љубићу Те, Господе, крепости моја,
1O SIGNORE, mia forza, io ti amerò affettuosamente. Il Signore è la mia rocca, e la mia fortezza, e il mio liberatore, Il mio Dio, la mia rupe; io spererò in lui; Il mio scudo, e il corno della mia salute, il mio alto ricetto.
2Господе, Граде мој, Заклоне мој, који се оборити не може, Избавитељу мој, Боже мој, Камена горо, на којој се не бојим зла, Штите мој, Роже спасења мог, Уточиште моје!
2Io invocai il Signore, a cui si deve ogni lode; E fui salvato da' miei nemici.
3Призивам Господа, коме се клањати ваља, и опраштам се непријатеља својих.
3Doglie di morte mi avevano circondato, E torrenti di scellerati mi avevano spaventato.
4Обузеше ме смртне болести, и потоци неваљалих људи уплашише ме.
4Legami di sepolcro mi avevano intorniato, Lacci di morte mi avevano incontrato.
5Опколише ме болести паклене, стегоше ме замке смртне
5Nella mia distretta io invocai il Signore, E gridai all'Iddio mio; Ed egli udì la mia voce dal suo Tempio, E il mio grido pervenne davanti a lui a' suoi orecchi.
6У својој тескоби призвах Господа, и к Богу свом повиках; Он чу из двора свог глас мој, и вика моја дође Му до ушију.
6Allora la terra fu scossa, e tremò; E i fondamenti de' monti furono smossi E scrollati; perciocchè egli era acceso nell'ira.
7Затресе се и поколеба се земља, задрмаше се и померише из темеља горе, јер се Он разљути.
7Un fumo gli saliva per le nari, Ed un fuoco consumante per la bocca; Da lui procedevano brace accese.
8Подиже се дим од гнева Његовог, из уста Његових огањ, који прождире и живо угљевље одскакаше од Њега.
8Ed egli abbassò i cieli, e discese; E vi era una caligine sotto a' suoi piedi.
9Сави небеса и сиђе. Мрак беше под ногама Његовим.
9E cavalcava sopra Cherubini, e volava; Ed era portato a volo sopra l'ale del vento.
10Седе на херувима и подиже се, и полете на крилима ветреним.
10Egli aveva poste delle tenebre per suo nascondimento; Egli avea d'intorno a sè il suo padiglione, Oscurità d'acque, nubi dell'aria.
11Од мрака начини себи кров, сеницу око себе, од мрачних вода, облака ваздушних.
11Le sue nubi si dileguarono per lo splendore che scoppiava davanti a lui, Con gragnuola e brace accese.
12Од севања пред Њим кроз облаке Његове удари град и живо угљевље.
12E il Signore tuonò nel cielo, E l'Altissimo diede fuori la sua voce, Con gragnuola e brace accese.
13Загрме на небесима Господ, и Вишњи пусти глас свој, град и живо угљевље.
13Ed avventò le sue saette, e disperse coloro; Egli lanciò folgori, e li mise in rotta.
14Пусти стреле своје, и разметну их; силу муња, и расу их.
14E per lo tuo sgridare, o Signore, E per lo soffiar del vento delle tue nari, I canali delle acque apparvero, E i fondamenti del mondo furono scoperti.
15И показаше се извори водени, и открише се темељи васиљени од претње Твоје, Господе, од дихања духа гнева Твог.
15Egli da alto distese la mano e mi prese, E mi trasse, fuori di grandi acque.
16Тада пружи с висине руку, ухвати ме, извуче ме из воде велике.
16Egli mi riscosse dal mio potente nemico, E da quelli che mi odiavano; perciocchè erano più forti di me .
17Избави ме од непријатеља мог силног и од мојих ненавидника, кад беху јачи од мене.
17Essi erano venuti incontro a me nel giorno della mia calamità; Ma il Signore fu il mio sostegno;
18Усташе на ме у дан невоље моје, али ми Господ би потпора.
18E mi trasse fuori al largo; Egli mi liberò, perciocchè egli mi gradisce.
19Изведе ме на пространо место, и избави ме, јер сам Му мио.
19Il Signore mi ha fatta retribuzione secondo la mia giustizia; Egli mi ha renduto secondo la purità delle mie mani;
20Даде ми Господ по правди мојој, и за чистоту руку мојих дарива ме.
20Perciocchè io ho osservate le vie del Signore, E non mi sono empiamente rivolto dall'Iddio mio;
21Јер се држах путева Господњих, и не одметнух се Бога свог,
21Perciocchè io ho tenute davanti a me tutte le sue leggi, E non ho rimossi d'innanzi a me i suoi statuti.
22Него су сви закони Његови преда мном, и заповести Његове не уклањам од себе.
22E sono stato intiero inverso lui, E mi son guardato dalla mia iniquità.
23Бих Му веран, и чувах се од безакоња свог.
23E il Signore mi ha renduto secondo la mia giustizia, Secondo la purità delle mie mani nel suo cospetto.
24Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти руку мојих пред очима Његовим.
24Tu ti mostri pietoso inverso l' uomo pio, Intiero inverso l'uomo intiero.
25Са светима поступаш свето, с човеком верним верно,
25Tu ti mostri puro col puro, E procedi ritrosamente col perverso;
26С чистим чисто, а с неваљалим насупрот њему.
26Perciocchè tu sei quel che salvi la gente afflitta, Ed abbassi gli occhi altieri;
27Јер Ти помажеш људима невољним, а очи поносите понижаваш.
27Perciocchè tu sei quel che fai risplendere la mia lampana; Il Signore Iddio mio allumina le mie tenebre;
28Ти распаљујеш видело моје; Господ мој просветљује таму моју.
28Perciocchè per la tua virtù io rompo tutta una schiera; E per la virtù dell'Iddio mio salgo sopra il muro.
29С Тобом разбијам војску, и с Богом својим скачем преко зида.
29La via di Dio è intiera; La parola del Signore è purgata col fuoco; Egli è lo scudo di tutti coloro che sperano in lui.
30Пут је Господњи веран, реч Господња чиста. Он је штит свима који се у Њ уздају.
30Perciocchè chi è Dio, fuor che il Signore? E chi è Rocca, fuor che l'Iddio nostro?
31Јер ко је Бог осим Господа, и ко је одбрана осим Бога нашег?
31Iddio è quel che mi cinge di prodezza, E che ha appianata la mia via.
32Овај Бог опасује ме снагом, и чини ми веран пут.
32Egli rende i miei piedi simili a quelli delle cerve, E mi fa star ritto in su i miei alti luoghi.
33Даје ми ноге као у јелена, и на висине ставља ме.
33Egli ammaestra le mie mani alla battaglia; E colle mie braccia un arco di rame è rotto.
34Учи руке моје боју, и мишице моје чини да су лук од бронзе.
34Tu mi hai ancora dato lo scudo della tua salvezza; E la tua destra mi ha sostenuto, E la tua benignità mi ha accresciuto.
35Ти ми дајеш штит спасења свог; десница Твоја држи ме, и милост Твоја чини ме велика.
35Tu hai allargati i miei passi sotto di me; E le mie calcagna non son vacillate.
36Ти шириш корак мој, те се не спотичу ноге моје.
36Io ho perseguitati i miei nemici, e li ho aggiunti; E non me ne son tornato indietro , finchè non li abbia distrutti.
37Терам непријатеље своје и стижем их, и не враћам се док их не истребим.
37Io li ho rotti, e non son potuti risorgere; Mi son caduti sotto i piedi.
38Обарам их, и не могу устати, падају под ноге моје.
38E tu mi hai cinto di prodezza per la guerra; Ed hai abbattuti sotto di me quelli che si levavano contro a me.
39Јер ме Ти опасујеш снагом за бој, и који устану на ме, обараш их преда мном.
39Ed hai fatto voltar le spalle a' miei nemici davanti a me; Ed io ho distrutti quelli che mi odiavano.
40Непријатеља мојих плећи Ти ми обраћаш, и потирем ненавиднике своје.
40Essi gridarono, ma non vi fu chi li salvasse; Gridarono al Signore, ma egli non rispose loro.
41Они вичу, али немају помагача, ка Господу, али их Он не слуша.
41Ed io li ho tritati, come polvere esposta al vento; Io li ho spazzati via, come il fango delle strade.
42Расипам их као прах по ветру, као блато по улицама газим их.
42Tu mi hai scampato dalle brighe del popolo; Tu mi hai costituito capo di nazioni; Il popolo che io non conosceva mi è stato sottoposto.
43Ти ме избављаш од буне народне, постављаш ме да сам глава туђим племенима; народ ког не познавах, служи ми.
43Al solo udir degli orecchi si son ridotti sotto la mia ubbidienza; Gli stranieri si sono infinti inverso me.
44По самом чувењу слушају ме, туђини покорни су ми.
44Gli stranieri son divenuti fiacchi, Ed hanno tremato di paura, fin dentro a' lor ripari.
45Туђини бледе, дрхћу у градовима својим.
45Viva il Signore, e benedetta sia la mia Rocca; E sia esaltato l'Iddio della mia salute;
46Жив је Господ, и да је благословен бранич мој! Да се узвиси Бог спасења мог,
46Iddio che mi dà il modo di far le mie vendette, E che mi sottomette i popoli.
47Бог, који ми даје освету, и покорава ми народе,
47Che mi scampa da' miei nemici, Ed anche mi solleva d'infra quelli che mi assaltano, E mi riscuote dall'uomo violento.
48Који ме избавља од непријатеља, подиже ме над оне који устају на ме и од човека жестоког избавља ме!
48Perciò, o Signore, io ti celebrerò fra le genti, E salmeggerò al tuo Nome;
49Тога ради хвалим Те, Господе, пред народима, и певам имену Твом,
49Il quale rende magnifiche le vittorie del suo re, Ed usa benignità inverso Davide suo unto, E inverso la sua progenie in perpetuo.
50Који славно избављаш цара свог, и чиниш милост помазанику свом Давиду и наслеђу његовом довека.
no verse 50 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.