Псалми 139
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Господе! Ти ме кушаш и знаш.
1SIGNORE, tu mi hai investigato, e tu mi conosci.
2Ти знаш кад седам и кад устанем; Ти знаш помисли моје издалека;
2Tu vedi quando mi seggo, e quando mi alzo; Tu intendi da lungi il mio pensiero.
3Кад ходим и кад се одмарам, Ти си око мене, и све путеве моје видиш.
3Tu aggiri i miei sentieri e il mio ricetto; E sei usato a tutte le mie vie.
4Још нема речи на језику мом, а Ти, Господе, гле, већ све знаш.
4Perciocchè non essendo ancora la parola sopra la mia lingua, Ecco, Signore, tu sai già il tutto.
5Састраг и спред Ти си ме заклонио, и ставио на ме руку своју.
5Tu mi strigni dietro e davanti; E mi metti la mano addosso.
6Чудно је за ме знање Твоје, високо, не могу да га докучим.
6La tua conoscenza è tanto maravigliosa che io non posso sottrarmene; E tanto eccelsa, che appo lei non posso nulla.
7Куда бих отишао од духа Твог, и од лица Твог куда бих побегао?
7Dove me ne andrò d'innanzi al tuo Spirito? E dove me ne fuggirò dal tuo cospetto?
8Да изађем на небо, Ти си онде. Да сиђем у пакао, онде си.
8Se io salgo in cielo, tu vi sei ; E se mi metto a giacere ne' luoghi bassi sotterra, eccoviti.
9Да се дигнем на крилима од зоре, и преселим се на крај мора:
9Se prendo le ale dell'alba, E vo a dimorar nell'estremità del mare;
10И онде ће ме рука Твоја водити, и држати ме десница Твоја.
10Anche quivi mi condurrà la tua mano, E la tua destra mi prenderà.
11Да кажем: Да ако ме мрак сакрије; али је и ноћ као видело око мене.
11E se dico: Certo, le tenebre mi appiatteranno, La notte sarà luce d'intorno a me.
12Ни мрак неће замрачити од Тебе, и ноћ је светла као дан: мрак је као видело.
12Le tenebre stesse non possono oscurarti nulla; Anzi la notte ti risplende come il giorno; E le tenebre e la luce ti son tutt'uno.
13Јер си Ти створио шта је у мени, саставио си ме у утроби матере моје.
13Conciossiachè tu possegga le mie reni; Tu mi hai composto nel seno di mia madre.
14Хвалим Те, што сам дивно саздан. Дивна су дела Твоја, и душа моја то зна добро.
14Io ti celebrerò; perciocchè io sono stato maravigliosamente formato In maniere stupende; Le tue opere son maravigliose, E l'anima mia lo sa molto bene.
15Ниједна се кост моја није сакрила од Тебе, ако и јесам саздан тајно, откан у дубини земаљској.
15La fabbrica delle mie ossa non ti fu celata, Quando io fui fatto in occulto, E lavorato nelle basse parti delle terra.
16Заметак мој видеше очи Твоје, у књизи је Твојој све то записано, и дани забележени, кад их још није било ниједног.
16I tuoi occhi videro la massa informe del mio corpo; E tutte queste cose erano scritte nel tuo libro, Nel tempo che si formavano, Quando niuna di esse era ancora .
17Како су ми недокучиве помисли Твоје, Боже! Како им је велик број!
17Oh! quanto mi sono, o Dio, preziosi i tuoi pensamenti! Quanto son grandi le somme di essi!
18Да их бројим, више их је него песка. Кад се пробудим, још сам с Тобом.
18Se io li voglio annoverare, sono in maggior numero che la rena; Quando io mi risveglio, io sono ancora teco.
19Да хоћеш, Боже, убити безбожника! Крвопије, идите од мене.
19Certo, o Dio, tu ucciderai l'empio; Perciò, uomini di sangue, dipartitevi da me.
20Они говоре ружно на Тебе; узимају име Твоје узалуд непријатељи Твоји.
20Perciocchè i tuoi nemici ti hanno nominato a scelleratezza; Hanno preso in bocca il tuo Nome in vano.
21Зар да не мрзим на оне, који на Те мрзе, Господе, и да се не гадим на оне који устају на Тебе?
21O Signore, non odio io quelli che t'odiano? E non mi accuoro io per quelli che si levano contro a te?
22Пуном мрзошћу мрзим на њих; непријатељи су ми.
22Io li odio d'un odio perfetto; Io li ho per nemici.
23Окушај ме, Боже, и познај срце моје, испитај ме, и познај помисли моје.
23O Dio, investigami, e conosci il mio cuore; Provami, e conosci i miei pensieri;
24И види јесам ли на злом путу, и води ме на пут вечни.
24E vedi se vi è in me alcuna via iniqua; E giudami per la via del mondo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.