Псалми 107
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Хвалите Господа, јер је добар; јер је довека милост Његова.
1CELEBRATE il Signore; perciocchè egli è buono. Perciocchè la sua benignità dura in eterno.
2Тако нека кажу које је избавио Господ, које је избавио из руке непријатељеве,
2Così dicano quelli che sono stati riscattati dal Signore, I quali egli ha riscossi di distretta.
3Скупио их из земаља, од истока и запада, од севера и мора.
3E li ha raccolti da' diversi paesi, Dal Levante e dal Ponente; dal Settentrione e dal mare.
4Луташе по пустињи где се не живи, пута граду насељеном не находише;
4Essi andavano errando per deserti, per cammini di solitudine; Non trovavano città abitata.
5Беху гладни и жедни, и душа њихова изнемагаше у њима;
5Erano affamati ed assetati; L'anima loro spasimava in loro.
6Али завикаше ка Господу у тузи својој; и избави их из невоље њихове.
6Ma, avendo gridato al Signore, mentre erano in distretta, Egli li ha tratti fuor delle loro angosce;
7И изведе их на прав пут, који иде у град насељени.
7E li ha condotti per diritto cammino, Per andare in città abitata.
8Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
8Celebrino adunque appo il Signore la sua benignità, E le sue maraviglie appo i figliuoli degli uomini.
9Јер сити душу ташту, и душу гладну пуни добра.
9Perciocchè egli ha saziata l'anima assetata, Ed ha empiuta di beni l'anima affamata.
10Седеше у тами и у сену смртном, оковани у тугу и у гвожђе;
10Così dicano quelli che dimoravano in tenebre ed in ombra di morte, Prigioni, ritenuti in afflizione, e ne' ferri.
11Јер не слушаше речи Божијих, и не марише за вољу Вишњег.
11Perciocchè erano stati ribelli alle parole del Signore, Ed avevano sprezzato il consiglio dell'Altissimo;
12Он поништи срце њихово страдањем; спотакоше се, и не беше кога да помогне.
12Onde egli aveva abbattuto il cuor loro con affanni, Ed erano caduti; e non vi era alcuno che li soccorresse.
13Али завикаше ка Господу у тузи својој, и избави их из невоље њихове;
13Ma, avendo gridato al Signore, mentre erano in distretta, Egli li ha salvati dalle loro angosce;
14Изведе их из таме и сена смртног, и раскиде окове њихове.
14E li ha tratti fuor delle tenebre, e dell'ombra della morte; Ed ha rotti i lor legami.
15Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
15Celebrino adunque appo il Signore la sua benignità, E le sue maraviglie appo i figliuoli degli uomini.
16Јер разби врата бронзана, и преворнице гвоздене сломи.
16Perciocchè egli ha rotte le porte di rame, Ed ha spezzate le sbarre di ferro.
17Безумници страдаше за неваљале путеве своје, и за неправде своје.
17Così dicano gli stolti, ch 'erano afflitti per li lor misfatti, Ne' quali camminavano, e per le loro iniquità.
18Свако се јело гадило души њиховој, и дођоше до врата смртних.
18La cui anima abbominava ogni cibo; Ed erano giunti fino alle porte della morte.
19Али завикаше ка Господу у тузи својој, и избави их из невоље њихове.
19Ma, avendo gridato al Signore, mentre erano in distretta, Egli li ha salvati dalle loro angosce.
20Посла реч своју и исцели их, и избави их из гроба њиховог.
20Egli ha mandata la sua parola, e li ha sanati, E liberati dalle lor malattie mortali.
21Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
21Celebrino adunque appo il Signore la sua benignità, E le sue maraviglie appo i figliuoli degli uomini.
22И нека принесу жртву за хвалу, и казују дела Његова у песмама!
22E sacrifichino sacrificii di lode, E raccontino le sue opere con giubilo.
23Који плове по мору на корабљима, и раде на великим водама,
23Così dicano quelli che scendono nel mare sopra navi, Che fanno traffico su per le grandi acque.
24Они су видели дела Господња, и чудеса Његова у дубини.
24Essi veggono le opere del Signore, E le sue maraviglie nel profondo mare .
25Каже, и диже се силан ветар, и устају вали на њему,
25Perciocchè, alla sua parola, egli fa levare il vento di tempesta, Il quale alza le onde di esso.
26Дижу се до небеса и спуштају до бездана: душа се њихова у невољи разлива;
26Salgono al cielo, poi scendono agli abissi; L'anima loro si strugge di male.
27Посрћу и љуљају се као пијани; све мудрости њихове нестаје.
27Saltano, e traballano come un ebbro; E perdono tutto il lor senno.
28Али завикаше ка Господу у тузи својој, и изведе их из невоље њихове.
28Ma, gridando al Signore, mentre sono in distretta, Egli li trae fuor delle loro angosce.
29Он обраћа ветар у тишину, и вали њихови умукну.
29Egli acqueta la tempesta, E le onde loro si fermano.
30Веселе се кад се стишају, и води их у пристаниште које желе.
30Ed essi si rallegrano che sono acquetate; Ed egli li conduce al porto da loro desiderato.
31Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
31Celebrino adunque appo il Signore la sua benignità, E le sue maraviglie appo i figliuoli degli uomini.
32Нека Га узвишују на сабору народном, на скупштини старешинској славе Га!
32Ed esaltinlo nella raunanza del popolo, E laudinlo nel concistoro degli anziani.
33Он претвара реке у пустињу, и изворе водене у сухоту,
33Egli riduce i fiumi in deserto, E le vene delle acque in luoghi aridi;
34Родну земљу у слану пустару за неваљалство оних који живе на њој.
34La terra fertile in salsuggine, Per la malvagità de' suoi abitanti.
35Он претвара пустињу у језера, и суву земљу у изворе водене,
35Egli riduce i deserti in guazzi d'acque. E la terra arida in vene d'acque;
36И насељава онамо гладне. Они зидају градове за живљење;
36E fa quivi abitar gli affamati, I quali vi fondano città da abitare.
37Сеју поља, саде винограде и сабирају летину.
37E seminano campi, e piantano vigne, Che producono rendita di frutto.
38Благосиља их и множе се јако, и стоке им не умањује.
38Ed egli li benedice, e moltiplicano grandemente; Ed egli non iscema i lor bestiami.
39Пре их беше мало, падаху од зла и невоље, што их стизаше.
39Poi vengono al meno, e sono abbassati Per distretta, per avversità, e per affanni.
40Он сипа срамоту на кнезове, и оставља их да лутају по пустињи где нема путева.
40Egli spande lo sprezzo sopra i nobili, E li fa andare errando per luoghi deserti, ove non vi è via alcuna.
41Он извлачи убогога из невоље, и племена множи као стадо.
41E innalza il bisognoso dalla miseria, E fa che le famiglie moltiplicano a guisa di gregge.
42Добри виде и радују се, а свако неваљалство затискује уста своја.
42Gli uomini diritti, veggendo queste cose , si rallegrano; Ma ogni iniquità si tura la bocca.
43Ко је мудар, нека запамти ово, и нека познају милости Господње.
43Chi è savio? osservi queste cose, E consideri le benignità del Signore.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.