Псалми 109
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Боже, славо моја, немој ћутати,
1O DIO della mia lode, non tacere;
2Јер се уста безбожничка и уста лукава на ме отворише; говоре са мном језиком лажљивим.
2Perciocchè la bocca dell'empio e la bocca di frode si sono aperte contro a me; Hanno parlato meco con lingua bugiarda;
3Речима злобним са свих страна гоне ме, и оружају се на ме низашта.
3E mi hanno assediato con parole d'odio; E mi hanno fatta guerra senza cagione.
4За љубав моју устају на мене, а ја се молим.
4In vece dell'amore che ho loro portato, mi sono stati avversari; Ed io ho loro renduta preghiera.
5Враћају ми зло за добро, и мржњу за љубав моју.
5Essi mi hanno renduto male per bene, E odio per lo mio amore.
6Постави над њим старешину безбожника, и противник нека му стане с десне стране.
6Costituisci il maligno sopra lui; E fa' che Satana gli stia alla destra.
7Кад се стане судити, нека изађе крив, и молитва његова нека буде грех.
7Quando sarà giudicato, esca condannato; E la sua preghiera gli torni in peccato.
8Нека буду дани његови кратки, и власт његову нека добије други.
8Sieno i suoi giorni pochi; Un altro prenda il suo ufficio.
9Деца његова нек буду сироте, и жена његова удовица.
9Sieno i suoi figliuoli orfani, E la sua moglie vedova.
10Деца његова нек се потуцају и просе, и нека траже хлеба изван својих пустолина.
10E vadano i suoi figliuoli del continuo vagando; E mendichino, ed accattino, uscendo fuor de' lor casolari.
11Нека му узме дужник све што има, и нека разграбе туђини муку његову.
11L'usuraio tenda la rete a tutto ciò ch'egli ha; E rubino gli strani le sue fatiche.
12Нек се не нађе нико ко би га љубио, ни ко би се смиловао на сироте његове.
12Non siavi alcuno che stenda la sua benignità inverso lui; E non vi sia chi abbia pietà de' suoi orfani.
13Наслеђе његово нек се затре, у другом колену нека погине име њихово.
13Sieno distrutti i suoi discendenti; Sia cancellato il lor nome nella seconda generazione.
14Безакоње старих његових нек се спомене у Господа, и грех матере његове нек се не избрише.
14Sia ricordata l'iniquità de' suoi padri appo il Signore; E il peccato di sua madre non sia cancellato.
15Нека буду свагда пред Господом, и Он нека истреби спомен њихов на земљи;
15Sieno que' peccati del continuo nel cospetto del Signore; E stermini egli d'in su la terra la memoria di essi.
16Зато што се није сећао чинити милост, него је гонио човека ништег и убогог, и тужном у срцу тражио смрт.
16Perciocchè egli non si è ricordato d'usar benignità, Ed ha perseguitato l'uomo povero, ed afflitto, E tribolato di cuore, per uccider lo .
17Љубио је клетву, нека га и стигне; није марио за благослов, нека и отиде од њега.
17Poichè egli ha amata la maledizione, vengagli; E poichè non si è compiaciuto nella benedizione, allontanisi ella da lui.
18Нек се обуче у клетву као у хаљину, и она нек уђе у њега као вода, и као уље у кости његове.
18E sia vestito di maledizione, come del suo manto; Ed entri quella come acqua nelle sue interiora, E come olio nelle sue ossa.
19Нек му она буде као хаљина, у коју се облачи, и као појас, којим се свагда паше.
19Siagli quella a guisa di vestimento, del quale egli sia avvolto; Ed a guisa di cintura, della quale sempre sia cinto.
20Таква плата нек буде од Господа онима који ме ненавиде, и који говоре зло на душу моју.
20Tal sia, da parte del Signore, la ricompensa de' miei avversari, E di quelli che parlano male contro all'anima mia.
21А мени, Господе, Господе, учини шта приличи имену Твом. Ти си добар, милошћу својом избави ме.
21Ma tu, o Signore Iddio, opera inverso me, per amor del tuo Nome; Liberami, perciocchè la tua benignità è buona.
22Јер сам невољан и ништ, и срце је моје рањено у мени.
22Perciocchè io sono afflitto, e povero; E il mio cuore è piagato dentro di me.
23Нестаје ме као сена, кад се одмиче; терају ме као скакавце.
23Io me ne vo, come l'ombra quando dichina; Io sono agitato come una locusta.
24Колена моја изнемогоше од поста, и тело моје омрша.
24Le mie ginocchia vacillano per li miei digiuni; E la mia carne è dimagrata, e non ha più grassezza alcuna.
25Постадох подсмех њима; видећи ме машу главом својом.
25Ed anche son loro in vituperio; Quando mi veggono, scuotono la testa.
26Помози ми, Господе, Боже мој, спаси ме по милости својој.
26Aiutami, Signore Iddio mio; Salvami secondo la tua benignità.
27Нека познају да је ово Твоја рука, и Ти, Господе, да си ово учинио.
27E sappiano che questo è la tua mano, E che tu, Signore, hai fatto questo.
28Они куну, а Ти благослови; устају, али нек се постиде, и слуга се Твој обрадује.
28Essi malediranno, e tu benedirai; Si sono innalzati, ma saran confusi, Ed il tuo servitore si rallegrerà.
29Нек се противници моји обуку у срамоту, и као хаљином нек се покрију стидом својим.
29Sieno i miei avversari vestiti di vituperio, Ed avvolti della lor vergogna, come di un mantello.
30Хвалићу Господа веома устима својим, и усред многих славићу Га,
30Io celebrerò altamente il Signore colla mia bocca; E lo loderò in mezzo de' grandi.
31Јер стоји с десне стране убогоме, да би га спасао од оних који осуђују душу његову.
31Perciocchè egli sta alla destra del povero, Per salvar lo da quelli che lo condannano a morte.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.