Псалми 104
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Благосиљај, душо моја, Господа! Господе, Боже мој, велик си веома, обукао си се у величанство и красоту.
1BENEDICI, anima mia, il Signore; O Signore Iddio mio, tu sei sommamente grande; Tu sei vestito di gloria e di magnificenza.
2Обукао си светлост као хаљину, разапео небо као шатор;
2Egli si ammanta di luce come di una vesta; Egli tende il cielo come una cortina.
3Водом си покрио дворове своје, облаке начинио си да су Ти кола, идеш не крилима ветреним.
3Egli fa i palchi delle sue sale nelle acque; Egli pone le nuvole per suo carro: Egli passeggia sopra le ale del vento.
4Чиниш ветрове да су Ти анђели, пламен огњени да су Ти слуге.
4Egli fa i venti suoi Angeli, E il fuoco divampante suoi ministri.
5Утврдио си земљу на темељима њеним, да се не помести на век века.
5Egli ha fondata la terra sulle sue basi; Giammai in perpetuo non sarà smossa.
6Безданом као хаљином оденуо си је; на горама стоје воде.
6Tu l'avevi già coperta dell'abisso, come d'una vesta; Le acque si erano fermate sopra i monti.
7Од претње Твоје беже, од громовног гласа Твог теку.
7Esse fuggirono per lo tuo sgridare; Si affrettarono per la voce del tuo tuono;
8Излазе на горе и силазе у долине, на место које си им утврдио.
8Erano salite sopra i monti; ma discesero nelle valli, Al luogo che tu hai loro costituito.
9Поставио си међу, преко које не прелазе, и не враћају се да покрију земљу.
9Tu hai loro posto un termine, il qual non trapasseranno; E non torneranno a coprir la terra.
10Извео си изворе по долинама, између гора теку воде.
10Egli è quel che manda le fonti per le valli, Onde esse corrono fra i monti;
11Напајају све звери пољске; дивљи магарци гасе жеђ своју.
11Abbeverano tutte le bestie della campagna; Gli asini salvatichi spengono la lor sete con esse .
12На њима птице небеске живе; кроз гране разлеже се глас њихов.
12Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo; Fanno sentir di mezzo alle frondi le lor voci.
13Напајаш горе с висина својих, плодовима дела Твојих сити се земља.
13Egli adacqua i monti dalle sue stanze sovrane; La terra è saziata del frutto delle sue opere.
14Дајеш те расте трава стоци, и зелен на корист човеку, да би извадио хлеб из земље.
14Egli fa germogliar l'erba per le bestie; E l'erbaggio per lo servigio dell'uomo, Facendo uscire della terra il pane.
15И вино весели срце човеку, и лице се светли од уља, и хлеб срце човеку крепи.
15Egli rallegra il cuor dell'uomo col vino, Egli fa risplender la faccia coll'olio, E sostenta il cuor dell'uomo col pane.
16Сите се дрвета Божија, кедри ливански, које си посадио.
16Gli alberi del Signore ne son saziati; I cedri del Libano ch'egli ha piantati;
17На њима птице вију гнезда; станак је родин на јелама.
17Dove gli uccelli si annidano; Gli abeti, che son la stanza della cicogna.
18Горе високе дивокозама, камен је уточиште зечевима.
18Gli alti monti sono per li cavriuoli; Le rocce sono il ricetto de' conigli.
19Створио се месец да показује времена, сунце познаје запад свој.
19Egli ha fatta la luna per le stagioni; Il sole conosce il suo occaso.
20Стереш таму, и бива ноћ, по којој излази све зверје шумско;
20Tu mandi le tenebre, ed e' si fa notte, Nella quale tutte le fiere delle selve vanno attorno.
21Лавови ричу за пленом, и траже од Бога хране себи.
21I leoncelli rugghiano dietro alla preda, E per chiedere a Dio il lor pasto.
22Сунце гране, и они се сакривају и лежу у ложе своје.
22Ma, tosto ch 'è levato il sole, si raccolgono, E giacciono ne' lor ricetti.
23Излази човек на посао свој, и на рад свој до вечера.
23Allora l'uomo esce alla sua opera, Ed al suo lavoro, infino alla sera.
24Како је много дела Твојих, Господе! Све си премудро створио; пуна је земља блага Твог.
24Quanto grandi sono, o Signore, le tue opere! Tu le hai tutte fatte con sapienza; La terra è piena de' tuoi beni.
25Гле, море велико и широко, ту гмижу без броја, животиња мала и велика;
25Ecco, il mar grande ed ampio: Quivi son rettili senza numero, Amimali piccoli e grandi.
26Ту лађе плове, крокодил, ког си створио да се игра по њему.
26Quivi nuotano le navi, E il Leviatan che tu hai formato per ischerzare in esso.
27Све Тебе чека, да им дајеш пићу на време.
27Tutti gli animali sperano in te, Che tu dii loro il lor cibo al suo tempo.
28Дајеш им, примају; отвориш руку своју, сите се добра.
28Se tu lo dài loro, lo ricolgono; Se tu apri la tua mano, son saziati di beni.
29Одвратиш лице своје, жалосте се; узмеш им дух, гину, и у прах свој враћају се.
29Se tu nascondi la tua faccia, sono smarriti; Se tu ritiri il fiato loro, trapassano, E ritornano nella lor polvere.
30Пошаљеш дух свој, постају, и понављаш лице земљи.
30Se tu rimandi il tuo spirito son creati; E tu rinnuovi la faccia della terra.
31Слава Господу увек; нек се весели Господ за дела своја!
31Sia la gloria del Signore in eterno; Rallegrisi il Signore nelle sue opere;
32Он погледа на земљу, и она се тресе; дотакне се гора, и диме се.
32Il quale se riguarda verso la terra, ella trema; Se tocca i monti, essi fumano.
33Певаћу Господу за живота свог; хвалићу Бога свог док сам год.
33Io canterò al Signore, mentre viverò; Io salmeggerò all'Iddio mio, tanto che io durerò.
34Нека Му буде мила беседа моја! Веселићу се о Господу.
34Il mio ragionamento gli sarà piacevole, Io mi rallegrerò nel Signore.
35Нека нестане грешника са земље, и безбожника нека не буде више! Благосиљај, душо моја, Господа! Алилуја!
35Vengano meno i peccatori d'in su la terra, E gli empi non sieno più. Anima mia, benedici il Signore. Alleluia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.