Psalmorum
Chapter 104
Clementine Vulgate, 1598
vs Diodati Bibbia 1885
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmorum 104

Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1Alleluja. [Confitemini Domino, et invocate nomen ejus; annuntiate inter gentes opera ejus.
1BENEDICI, anima mia, il Signore; O Signore Iddio mio, tu sei sommamente grande; Tu sei vestito di gloria e di magnificenza.
2Cantate ei, et psallite ei; narrate omnia mirabilia ejus.
2Egli si ammanta di luce come di una vesta; Egli tende il cielo come una cortina.
3Laudamini in nomine sancto ejus; lætetur cor quærentium Dominum.
3Egli fa i palchi delle sue sale nelle acque; Egli pone le nuvole per suo carro: Egli passeggia sopra le ale del vento.
4Quærite Dominum, et confirmamini; quærite faciem ejus semper.
4Egli fa i venti suoi Angeli, E il fuoco divampante suoi ministri.
5Mementote mirabilium ejus quæ fecit; prodigia ejus, et judicia oris ejus:
5Egli ha fondata la terra sulle sue basi; Giammai in perpetuo non sarà smossa.
6semen Abraham servi ejus; filii Jacob electi ejus.
6Tu l'avevi già coperta dell'abisso, come d'una vesta; Le acque si erano fermate sopra i monti.
7Ipse Dominus Deus noster; in universa terra judicia ejus.
7Esse fuggirono per lo tuo sgridare; Si affrettarono per la voce del tuo tuono;
8Memor fuit in sæculum testamenti sui; verbi quod mandavit in mille generationes:
8Erano salite sopra i monti; ma discesero nelle valli, Al luogo che tu hai loro costituito.
9quod disposuit ad Abraham, et juramenti sui ad Isaac:
9Tu hai loro posto un termine, il qual non trapasseranno; E non torneranno a coprir la terra.
10et statuit illud Jacob in præceptum, et Israël in testamentum æternum,
10Egli è quel che manda le fonti per le valli, Onde esse corrono fra i monti;
11dicens: Tibi dabo terram Chanaan, funiculum hæreditatis vestræ:
11Abbeverano tutte le bestie della campagna; Gli asini salvatichi spengono la lor sete con esse .
12cum essent numero brevi, paucissimi, et incolæ ejus.
12Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo; Fanno sentir di mezzo alle frondi le lor voci.
13Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum.
13Egli adacqua i monti dalle sue stanze sovrane; La terra è saziata del frutto delle sue opere.
14Non reliquit hominem nocere eis: et corripuit pro eis reges.
14Egli fa germogliar l'erba per le bestie; E l'erbaggio per lo servigio dell'uomo, Facendo uscire della terra il pane.
15Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari.
15Egli rallegra il cuor dell'uomo col vino, Egli fa risplender la faccia coll'olio, E sostenta il cuor dell'uomo col pane.
16Et vocavit famem super terram, et omne firmamentum panis contrivit.
16Gli alberi del Signore ne son saziati; I cedri del Libano ch'egli ha piantati;
17Misit ante eos virum: in servum venundatus est, Joseph.
17Dove gli uccelli si annidano; Gli abeti, che son la stanza della cicogna.
18Humiliaverunt in compedibus pedes ejus; ferrum pertransiit animam ejus:
18Gli alti monti sono per li cavriuoli; Le rocce sono il ricetto de' conigli.
19donec veniret verbum ejus. Eloquium Domini inflammavit eum.
19Egli ha fatta la luna per le stagioni; Il sole conosce il suo occaso.
20Misit rex, et solvit eum; princeps populorum, et dimisit eum.
20Tu mandi le tenebre, ed e' si fa notte, Nella quale tutte le fiere delle selve vanno attorno.
21Constituit eum dominum domus suæ, et principem omnis possessionis suæ:
21I leoncelli rugghiano dietro alla preda, E per chiedere a Dio il lor pasto.
22ut erudiret principes ejus sicut semetipsum, et senes ejus prudentiam doceret.
22Ma, tosto ch 'è levato il sole, si raccolgono, E giacciono ne' lor ricetti.
23Et intravit Israël in Ægyptum, et Jacob accola fuit in terra Cham.
23Allora l'uomo esce alla sua opera, Ed al suo lavoro, infino alla sera.
24Et auxit populum suum vehementer, et firmavit eum super inimicos ejus.
24Quanto grandi sono, o Signore, le tue opere! Tu le hai tutte fatte con sapienza; La terra è piena de' tuoi beni.
25Convertit cor eorum, ut odirent populum ejus, et dolum facerent in servos ejus.
25Ecco, il mar grande ed ampio: Quivi son rettili senza numero, Amimali piccoli e grandi.
26Misit Moysen servum suum; Aaron quem elegit ipsum.
26Quivi nuotano le navi, E il Leviatan che tu hai formato per ischerzare in esso.
27Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in terra Cham.
27Tutti gli animali sperano in te, Che tu dii loro il lor cibo al suo tempo.
28Misit tenebras, et obscuravit; et non exacerbavit sermones suos.
28Se tu lo dài loro, lo ricolgono; Se tu apri la tua mano, son saziati di beni.
29Convertit aquas eorum in sanguinem, et occidit pisces eorum.
29Se tu nascondi la tua faccia, sono smarriti; Se tu ritiri il fiato loro, trapassano, E ritornano nella lor polvere.
30Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.
30Se tu rimandi il tuo spirito son creati; E tu rinnuovi la faccia della terra.
31Dixit, et venit cœnomyia et ciniphes in omnibus finibus eorum.
31Sia la gloria del Signore in eterno; Rallegrisi il Signore nelle sue opere;
32Posuit pluvias eorum grandinem: ignem comburentem in terra ipsorum.
32Il quale se riguarda verso la terra, ella trema; Se tocca i monti, essi fumano.
33Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum, et contrivit lignum finium eorum.
33Io canterò al Signore, mentre viverò; Io salmeggerò all'Iddio mio, tanto che io durerò.
34Dixit, et venit locusta, et bruchus cujus non erat numerus:
34Il mio ragionamento gli sarà piacevole, Io mi rallegrerò nel Signore.
35et comedit omne fœnum in terra eorum, et comedit omnem fructum terræ eorum.
35Vengano meno i peccatori d'in su la terra, E gli empi non sieno più. Anima mia, benedici il Signore. Alleluia.
36Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis laboris eorum.
no verse 36 in this text
37Et eduxit eos cum argento et auro, et non erat in tribubus eorum infirmus.
no verse 37 in this text
38Lætata est Ægyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos.
no verse 38 in this text
39Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem.
no verse 39 in this text
40Petierunt, et venit coturnix, et pane cæli saturavit eos.
no verse 40 in this text
41Dirupit petram, et fluxerunt aquæ: abierunt in sicco flumina.
no verse 41 in this text
42Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum.
no verse 42 in this text
43Et eduxit populum suum in exsultatione, et electos suos in lætitia.
no verse 43 in this text
44Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt:
no verse 44 in this text
45ut custodiant justificationes ejus, et legem ejus requirant.]
no verse 45 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.