Псалмул 104
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Бинекувынтязэ, суфлете, пе Домнул! Доамне Думнезеуле, Ту ешть немэрӂинит де маре! Ту ешть ымбрэкат ку стрэлучире ши мэрецие!
1BENEDICI, anima mia, il Signore; O Signore Iddio mio, tu sei sommamente grande; Tu sei vestito di gloria e di magnificenza.
2Те ынвелешть ку лумина ка ши ку о манта; ынтинзь черуриле ка ун корт.
2Egli si ammanta di luce come di una vesta; Egli tende il cielo come una cortina.
3Ку апеле Ыць ынтокмешть вырфул локуинцей Тале; дин норь Ыць фачь карул ши умбли пе арипиле вынтулуй.
3Egli fa i palchi delle sue sale nelle acque; Egli pone le nuvole per suo carro: Egli passeggia sopra le ale del vento.
4Дин вынтурь Ыць фачь соль ши дин флэкэрь де фок, служиторь.
4Egli fa i venti suoi Angeli, E il fuoco divampante suoi ministri.
5Ту ай ашезат пэмынтул пе темелииле луй ши ничодатэ ну се ва клэтина.
5Egli ha fondata la terra sulle sue basi; Giammai in perpetuo non sarà smossa.
6Ту ыл акоперисешь ку адынкул кум л-ай акопери ку о хайнэ; апеле стэтяу пе мунць,
6Tu l'avevi già coperta dell'abisso, come d'una vesta; Le acque si erano fermate sopra i monti.
7дар, ла аменинцаря Та, ау фуӂит, ла гласул тунетулуй Тэу, ау луат-о ла фугэ,
7Esse fuggirono per lo tuo sgridare; Si affrettarono per la voce del tuo tuono;
8суинду-се пе мунць ши коборынду-се ын вэй, пынэ ла локул пе каре ли-л хотэрысешь Ту.
8Erano salite sopra i monti; ma discesero nelle valli, Al luogo che tu hai loro costituito.
9Ле-ай пус о марӂине пе каре ну требуе с-о трякэ, пентру ка сэ ну се май ынтоаркэ сэ акопере пэмынтул.
9Tu hai loro posto un termine, il qual non trapasseranno; E non torneranno a coprir la terra.
10Ту фачь сэ цышняскэ извоареле ын вэй ши еле кург принтре мунць.
10Egli è quel che manda le fonti per le valli, Onde esse corrono fra i monti;
11Ту адэпь ла еле тоате фяреле кымпулуй; ын еле ышь потолеск сетя мэгарий сэлбатичь.
11Abbeverano tutte le bestie della campagna; Gli asini salvatichi spengono la lor sete con esse .
12Пэсэриле черулуй локуеск пе марӂиниле лор ши фак сэ ле рэсуне гласул принтре рамурь.
12Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo; Fanno sentir di mezzo alle frondi le lor voci.
13Дин локашул Тэу чел ыналт Ту узь мунций ши се сатурэ пэмынтул де родул лукрэрилор Тале.
13Egli adacqua i monti dalle sue stanze sovrane; La terra è saziata del frutto delle sue opere.
14Ту фачь сэ кряскэ ярба пентру вите ши вердецурь пентру невоиле омулуй, ка пэмынтул сэ дя хранэ:
14Egli fa germogliar l'erba per le bestie; E l'erbaggio per lo servigio dell'uomo, Facendo uscire della terra il pane.
15вин, каре ынвеселеште инима омулуй, унтделемн, каре-й ынфрумусецязэ фаца, ши пыне, каре-й ынтэреште инима.
15Egli rallegra il cuor dell'uomo col vino, Egli fa risplender la faccia coll'olio, E sostenta il cuor dell'uomo col pane.
16Се удэ копачий Домнулуй, чедрий дин Либан, пе каре й-а сэдит Ел.
16Gli alberi del Signore ne son saziati; I cedri del Libano ch'egli ha piantati;
17Ын ей ышь фак пэсэриле куйбурь, яр кокостыркул ышь аре локуинца ын кипарошь;
17Dove gli uccelli si annidano; Gli abeti, che son la stanza della cicogna.
18мунций чей ыналць сунт пентру цапий сэлбатичь, яр стынчиле сунт адэпост пентру епурь.
18Gli alti monti sono per li cavriuoli; Le rocce sono il ricetto de' conigli.
19Ел а фэкут луна ка сэ арате времуриле; соареле штие кынд требуе сэ апунэ.
19Egli ha fatta la luna per le stagioni; Il sole conosce il suo occaso.
20Ту адучь ынтунерикул ши се фаче ноапте: атунч тоате фяреле пэдурилор се пун ын мишкаре,
20Tu mandi le tenebre, ed e' si fa notte, Nella quale tutte le fiere delle selve vanno attorno.
21пуий де лей муӂеск дупэ прадэ ши ышь чер храна де ла Думнезеу.
21I leoncelli rugghiano dietro alla preda, E per chiedere a Dio il lor pasto.
22Кынд рэсаре соареле, еле фуг ынапой ши се кулкэ ын визуиниле лор.
22Ma, tosto ch 'è levato il sole, si raccolgono, E giacciono ne' lor ricetti.
23Дар омул есе ла лукрул сэу ши ла мунка луй пынэ сяра.
23Allora l'uomo esce alla sua opera, Ed al suo lavoro, infino alla sera.
24Кыт де мулте сунт лукрэриле Тале, Доамне! Ту пе тоате ле-ай фэкут ку ынцелепчуне ши пэмынтул есте плин де фэптуриле Тале.
24Quanto grandi sono, o Signore, le tue opere! Tu le hai tutte fatte con sapienza; La terra è piena de' tuoi beni.
25Ятэ маря чя ынтинсэ ши маре: ын еа се мишкэ ненумэрате вецуитоаре мичь ши марь.
25Ecco, il mar grande ed ampio: Quivi son rettili senza numero, Amimali piccoli e grandi.
26Аколо, пе еа, умблэ корэбииле ши ын еа есте левиатанул ачела пе каре л-ай фэкут сэ се жоаче ын валуриле ей.
26Quivi nuotano le navi, E il Leviatan che tu hai formato per ischerzare in esso.
27Тоате ачесте вецуитоаре Те аштяптэ, ка сэ ле дай храна ла време.
27Tutti gli animali sperano in te, Che tu dii loro il lor cibo al suo tempo.
28Ле-о дай Ту, еле о примеск; Ыць дескизь Ту мына, еле се сатурэ де бунэтэциле Тале.
28Se tu lo dài loro, lo ricolgono; Se tu apri la tua mano, son saziati di beni.
29Ыць аскунзь Ту Фаца, еле тремурэ; ле ей Ту суфларя, еле мор ши се ынторк ын цэрына лор.
29Se tu nascondi la tua faccia, sono smarriti; Se tu ritiri il fiato loro, trapassano, E ritornano nella lor polvere.
30Ыць тримиць Ту суфларя: еле сунт зидите ши ынноешть астфел фаца пэмынтулуй.
30Se tu rimandi il tuo spirito son creati; E tu rinnuovi la faccia della terra.
31Ын вечь сэ цинэ слава Домнулуй! Сэ Се букуре Домнул де лукрэриле Луй!
31Sia la gloria del Signore in eterno; Rallegrisi il Signore nelle sue opere;
32Ел привеште пэмынтул, ши пэмынтул се кутремурэ; атинӂе мунций, ши ей фумегэ.
32Il quale se riguarda verso la terra, ella trema; Se tocca i monti, essi fumano.
33Вой кынта Домнулуй кыт вой трэи, вой лэуда пе Думнезеул меу кыт вой фи.
33Io canterò al Signore, mentre viverò; Io salmeggerò all'Iddio mio, tanto che io durerò.
34Фие плэкуте Луй кувинтеле меле! Мэ букур де Домнул.
34Il mio ragionamento gli sarà piacevole, Io mi rallegrerò nel Signore.
35Сэ пярэ пэкэтоший де пе пэмынт ши чей рэй сэ ну май фие! Бинекувынтязэ, суфлете, пе Домнул! Лэудаць пе Домнул!
35Vengano meno i peccatori d'in su la terra, E gli empi non sieno più. Anima mia, benedici il Signore. Alleluia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.