Псалмул 42
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Кум дореште ун черб извоареле де апэ, аша Те дореште суфлетул меу пе Тине, Думнезеуле!
1COME il cervo agogna i rivi dell'acque, Così l'anima mia agogna te, o Dio.
2Суфлетул меу ынсетязэ дупэ Думнезеу, дупэ Думнезеул чел виу; кынд мэ вой дуче ши мэ вой арэта ынаинтя луй Думнезеу?
2L'anima mia è assetata di Dio, dell'Iddio vivente. Quando verrò, e comparirò io nel cospetto di Dio?
3Ку лакримь мэ хрэнеск зи ши ноапте, кынд ми се зиче фэрэ ынчетаре: „Унде есте Думнезеул тэу?”
3Le mie lagrime sono il mio cibo giorno e notte, Mentre mi è detto tuttodì: Dove è il tuo Dio?
4Мь-адук аминте ши-мь вэрс тот фокул инимий ын мине кынд мэ гындеск кум мерӂям ынконжурат де мулциме ши кум ынаинтам ын фрунтя ей спре Каса луй Думнезеу, ын мижлокул стригэтелор де букурие ши мулцумире але уней мулцимь ын сэрбэтоаре.
4Io mi verso addosso l'anima mia Quando mi riduco in memoria queste cose; Che io passava in ischiera, E camminava con essa infino alla Casa di Dio, Con voce di canto e di lode, la moltitudine facendo festa.
5Пентру че те мыхнешть, суфлете, ши ӂемь ынэунтрул меу? Нэдэждуеште ын Думнезеу, кэч ярэшь Ыл вой лэуда; Ел есте мынтуиря мя ши Думнезеул меу.
5Anima mia, perchè ti abbatti, e ti commovi in me? Aspetta Iddio; perciocchè ancora lo celebrerò; Il suo aspetto è compiuta salvezza.
6Ымь есте мыхнит суфлетул ын мине, Думнезеуле, де ачея ла Тине мэ гындеск дин цара Йорданулуй, дин Хермон ши дин мунтеле Мицеар.
6O Dio mio, l'anima mia si abbatte in me; Perciò mi ricordo di te dal paese del Giordano, E da' monti di Hermon, dal monte Misar.
7Ун вал кямэ ун алт вал ла вуетул кэдерий апелор Тале; тоате талазуриле ши валуриле Тале трек песте мине.
7Un abisso chiama l' altro abisso, al suon de' tuoi canali; Tutti i tuoi flutti e le tue onde mi son passate addosso.
8Зиуа, Домнул ымь дэдя ындураря Луй, яр ноаптя, кынтам лауделе Луй ши ынэлцам о ругэчуне Думнезеулуй веций меле.
8Il Signore di giorno manderà la sua benignità, E di notte io avrò appo me i suoi cantici, Ed orazione all'Iddio della mia vita.
9Де ачея зик луй Думнезеу, Стынка мя: „Пентру че мэ уйць? Пентру че требуе сэ умблу плин де ынтристаре суб апэсаря врэжмашулуй?”
9Io dirò a Dio, mia Rocca: Perchè mi hai tu dimenticato? Perchè vo io attorno vestito a bruno, Per l'oppression del nemico?
10Паркэ ми се сфэрымэ оаселе ку сабия кынд мэ батжокореск врэжмаший мей ши-мь зик неынчетат: „Унде есте Думнезеул тэу?”
10I miei nemici mi fanno onta, trafiggendomi fino all'ossa, Mentre mi dicono tuttodì: Dove è il tuo Dio?
11Пентру че те мыхнешть, суфлете, ши ӂемь ынэунтрул меу? Нэдэждуеште ын Думнезеу, кэч ярэшь Ыл вой лэуда; Ел есте мынтуиря мя ши Думнезеул меу.
11Anima mia, perchè ti abbatti, e perchè ti commovi in me? Aspetta Iddio; perciocchè ancora lo celebrerò; Egli è la compiuta salvezza della mia faccia, e il mio Dio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.