Psalmorum 90
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1Laus cantici David. [Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei cæli commorabitur.
1O SIGNORE, tu ci sei stato un abitacolo In ogni età.
2Dicet Domino: Susceptor meus es tu, et refugium meum; Deus meus, sperabo in eum.
2Avanti che i monti fosser nati, E che tu avessi formata la terra ed il mondo; Anzi ab eterno in eterno tu sei Dio.
3Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, et a verbo aspero.
3Tu fai ritornar l'uomo in polvere, E dici: Ritornate, o figliuoli degli uomini.
4Scapulis suis obumbrabit tibi, et sub pennis ejus sperabis.
4Perciocchè mille anni sono appo te Come il giorno d'ieri, quando è passato; O come una vegghia nella notte.
5Scuto circumdabit te veritas ejus: non timebis a timore nocturno;
5Tu porti via gli uomini , come per una piena d'acque; Essi non sono altro che un sogno; Son come l'erba che si rinnovella la mattina.
6a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, ab incursu, et dæmonio meridiano.
6La mattina ella fiorisce e si rinnovella; E la sera è segata e si secca.
7Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis; ad te autem non appropinquabit.
7Perciocchè noi veniam meno per la tua ira; E siam conturbati per lo tuo cruccio.
8Verumtamen oculis tuis considerabis, et retributionem peccatorum videbis.
8Tu metti davanti a te le nostre iniquità, E i nostri peccati occulti alla luce della tua faccia.
9Quoniam tu es, Domine, spes mea; Altissimum posuisti refugium tuum.
9Conciossiachè tutti i nostri giorni dichinino per la tua ira; Noi abbiam forniti gli anni nostri così presto come una parola.
10Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo.
10I giorni de' nostri anni, in alcuni non sono che settant'anni; E in altri , se ve ne sono di maggiori forze, che ottant'anni; Ed anche il fiore di quelli non è altro che travaglio e vanità; Perciocchè di subito è riciso, e noi ce ne voliam via.
11Quoniam angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus viis tuis.
11Chi conosce la forza della tua ira, E la tua indegnazione, secondo che devi esser temuto?
12In manibus portabunt te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.
12Insegna ci adunque a contare i nostri dì; Acciocchè acquistiamo un cuor savio.
13Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem.
13Rivolgiti, Signore; infino a quando? E sii rappacificato inverso i tuoi servitori.
14Quoniam in me speravit, liberabo eum; protegam eum, quoniam cognovit nomen meum.
14Saziaci ogni mattina della tua benignità; Acciocchè giubiliamo, e ci rallegriamo tutti i dì nostri.
15Clamabit ad me, et ego exaudiam eum; cum ipso sum in tribulatione: eripiam eum, et glorificabo eum.
15Rallegraci, al par de' giorni che tu ci hai affliti; Degli anni che abbiamo sentito il male.
16Longitudine dierum replebo eum, et ostendam illi salutare meum.]
16Apparisca l'opera tua verso i tuoi servitori, E la tua gloria verso i lor figliuoli.
no verse 17 in this text
17E sia il piacevole sguardo del Signore Iddio nostro sopra noi; E addirizza, o Signore , sopra noi l'opera delle nostre mani.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.