Псалми 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Зашто, Господе, стојиш далеко, кријеш се кад је невоља?
1O SIGNORE, perchè te ne stai lontano? Perchè ti nascondi a' tempi che siamo in distretta?
2С охолости безбожникове мучи се убоги; хватају се убоги преваром коју измишљају безбожници.
2L'empio colla sua superbia persegue il povero afflitto; Ma saranno presi nelle macchinazioni che hanno fatte.
3Јер се безбожник дичи жељом душе своје, грабљивца похваљује.
3Perciocchè l'empio si gloria de' desiderii dell'anima sua; E benedice l'avaro, e dispetta il Signore.
4Безбожник у обести својој не мари за Господа: „Он не види”. Нема Бога у мислима његовим.
4L'empio, secondo l'alterezza del suo volto, non si cura di nulla ; Tutti i suoi pensieri sono, che non vi è Dio.
5Свагда су путеви његови криви; за судове Твоје не зна; на непријатеље своје неће ни да гледа.
5Le sue vie son profane in ogni tempo; I tuoi giudicii gli sono una cosa troppo alta, per averli davanti a sè; Egli soffia contro a tutti i suoi nemici.
6У срцу свом каже: Нећу посрнути; зло неће доћи никад.
6Egli dice nel suo cuore: Io non sarò giammai smosso; Egli dice , che in veruna età non caderà in alcun male.
7Уста су му пуна неваљалих речи, преваре и увреде, под језиком је његовим мука и погибао.
7La sua bocca è piena di esecrazione, e di frodi, e d'inganno; Sotto la lingua sua vi è perversità ed iniquità.
8Седи у заседи иза куће; у потаји убија правога; очи његове вребају убогога.
8Egli sta negli agguati per le ville; Egli uccide l'innocente in luoghi nascosti; I suoi occhi spiano il povero.
9Седи у потаји као лав у пећини; седи у заседи да ухвати убогога; хвата убогога увукавши га у мрежу своју.
9Egli insidia il povero nel suo nascondimento, Come il leone nella sua spelonca; Egli l'insidia per predarlo; Egli preda il povero, traendolo nella sua rete.
10Притаји се, прилегне, и убоги падају у јаке нокте његове.
10Egli se ne sta quatto e chino; E molti poveri caggiono nelle sue unghie.
11Каже у срцу свом: „Бог је заборавио, окренуо је лице своје, неће видети никад.”
11Egli dice nel cuor suo: Iddio l'ha dimenticato; Egli ha nascosta la sua faccia, egli giammai non lo vedrà.
12Устани Господе! Дигни руку своју, не заборави невољних.
12Levati, Signore; o Dio, alza la tua mano; Non dimenticare i poveri afflitti.
13Зашто безбожник да не мари за Бога говорећи у срцу свом да Ти нећеш видети?
13Perchè l'empio dispetta egli Iddio? Perchè dice egli nel cuor suo, che tu non ne ridomanderai ragione?
14Ти видиш; јер гледаш увреде и муке и пишеш их на руци. Теби предаје себе убоги; сироти Ти си помоћник.
14Tu l 'hai pur veduto; perciocchè tu riguardi l'oltraggio e il dispetto, Per prendere il fatto in mano. Il povero si rimette in te; Tu sei l'aiutatore dell'orfano.
15Сатри мишицу безбожном и злом, да се тражи и не нађе безбожност његова.
15Fiacca il braccio dell'empio; E poi, se tu ricerchi l'empietà del malvagio, non la troverai più .
16Господ је цар свагда, довека, нестаће незнабожаца са земље његове.
16Il Signore è re in sempiterno; Le genti son perite dalla sua terra.
17Господе! Ти чујеш жеље ништих; утврди срце њихово; отвори ухо своје,
17O Signore, tu esaudisci il desiderio degli umili; Tu raffermi il cuor loro, le tue orecchie sono attente a loro;
18Да даш суд сироти и невољнику, да престану гонити човека са земље.
18Per far ragione all'orfano e al povero; Acciocchè l'uomo di terra non continui più ad usar violenza.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.