Псалми 69
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Помози ми, Боже, јер дође вода до душе.
1SALVAMI, o Dio; Perciocchè le acque son pervenute infino all'anima.
2Пропадам у дубоком глибу, где нема дна; тонем води у дубине, и вали ме затрпавају.
2Io sono affondato in un profondo pantano, Ove non vi è luogo da fermare il piè ; Io son giunto alle profondità dell'acqua, e la corrente m'inonda.
3Изнемогох вичући, промуче ми грло, побелеше ми очи погледајући Бога.
3Io sono stanco di gridare, io ho la gola asciutta; Gli occhi mi son venuti meno, aspettando l'Iddio mio.
4Оних који мрзе на ме низашта има више него косе на глави мојој; осилише који хоће да ме погубе, лажљиви непријатељи моји. Шта нисам отимао, ваља да вратим.
4Quelli che mi odiano senza cagione Sono in maggior numero che i capelli del mio capo; Quelli che mi disertano, e che mi sono nemici a torto, si fortificano; Ecco là, io ho renduto ciò che non aveva rapito.
5Боже! Ти знаш је ли у мени безумље, и кривице моје нису сакривене од Тебе.
5O Dio, tu conosci la mia follia; E le mie colpe non ti sono occulte.
6Немој да се постиде у мени који се уздају у Тебе, Господе, Господе над војскама! Немој да се посраме у мени који траже Тебе, Боже Израиљев!
6O Signore, Dio degli eserciti, Quelli che sperano in te non sieno confusi per cagion di me; Quelli che ti cercano non sieno svergognati per me, O Dio d'Israele.
7Јер Тебе ради подносим руг, и срамота попаде лице моје.
7Perciocchè per l'amor di te io soffro vituperio; Vergogna mi ha coperta la faccia.
8Туђин постадох браћи својој, и незнан синовима матере своје.
8Io son divenuto strano a' miei fratelli, E forestiere a' figliuoli di mia madre.
9Јер ревност за кућу Твоју једе ме и ружења оних који Тебе руже падају на ме.
9Perciocchè lo zelo della tua Casa mi ha roso; E i vituperii di quelli che ti fanno vituperio mi caggiono addosso.
10Плачем, постим се душом својом, и то ми се прима за зло;
10Io ho pianto, affliggendo l'anima mia col digiuno; Ma ciò mi è tornato in grande obbrobrio.
11Место хаљине облачим врећу, и бивам им прича.
11Ancora ho fatto d'un sacco il mio vestimento; Ma son loro stato in proverbio.
12О мени се разговарају седећи на вратима, пијући вино певају ме.
12Quelli che seggono nella porta ragionano di me; E le canzoni de' bevitori di cervogia ne parlano.
13А ја се молим Теби, Господе; време је да се смилујеш, Боже; по великој милости својој услиши ме, јер је истинито спасење Твоје.
13Ma quant'è a me, o Signore, la mia orazione s'indirizza a te; Egli vi è un tempo di benevolenza; O Dio, per la grandezza della tua benignità, E per la verità della tua salute, rispondimi.
14Извади ме из глиба, да не пропаднем; да се избавим од ненавидника и из дубоке воде;
14Tirami fuor del pantano, che io non vi affondi, E che io sia riscosso da quelli che mi hanno in odio, Dalle profondità delle acque;
15Да ме не узме вода на матицу, да ме не прождре пучина, и да не склопи јама нада мном ждрела свог.
15Che la corrente delle acque non m'inondi, E che il gorgo non mi tranghiotta, E che il pozzo non turi sopra me la sua bocca.
16Услиши ме, Господе, јер је благост Твоја милосрдна, по великој доброти својој погледај ме.
16Rispondimi, o Signore; perciocchè la tua benignità è buona; Secondo la grandezza delle tue compassioni riguarda verso me.
17Немој одвратити лице своје од слуге свог; јер ме је туга; похитај, услиши ме.
17E non nascondere il tuo volto dal tuo servo; Perciocchè io son distretto; affrettati, rispondimi.
18Приближи се души мојој, избави је; насупрот непријатељима мојим избави ме.
18Accostati all'anima mia, riscattala; Riscuotimi, per cagion de' miei nemici.
19Ти знаш под каквим сам ругом, стидом и срамотом; пред Тобом су сви непријатељи моји.
19Tu conosci il vituperio, l'onta, e la vergogna che mi è fatta; Tutti i miei nemici son davanti a te.
20Срамота сатре срце моје, изнемогох; чекам хоће ли се коме сажалити, али нема никога; хоће ли ме ко потешити, али не налазим.
20Il vituperio mi ha rotto il cuore, e io son tutto dolente; Ed ho aspettato che alcuno si condolesse meco, ma non vi è stato alcuno; Ed ho aspettati de' consolatori, ma non ne ho trovati.
21Дају ми жуч да једем, и у жеђи мојој поје ме оцтом.
21Hanno, oltre a ciò, messo del veleno nella mia vivanda; E, nella mia sete, mi hanno dato a bere dell'aceto.
22Трпеза њихова нека им буде мрежа и замка, то нека им буде плата.
22Sia la lor mensa un laccio teso davanti a loro; E le lor prosperità sieno loro una trappola.
23Нека им потамне очи њихове, да не виде, и њихове бедре раслаби засвагда.
23Gli occhi loro sieno oscurati, sì che non possano vedere; E fa' loro del continuo vacillare i lombi.
24Излиј на њих јарост своју, и пламен гнева Твог нека их обузме!
24Spandi l'ira tua sopra loro, E colgali l'ardor del tuo cruccio.
25Стан њихов нека опусти, и у њиховим шаторима нека не буде никога да живи.
25Sieno desolati i lor palazzi; Ne' lor tabernacoli non vi sia alcuno abitatore.
26Јер кога си Ти поразио, они гоне, и умножавају јаде онима које си Ти ранио.
26Perciocchè hanno perseguitato colui che tu hai percosso, E fatte le lor favole del dolore di coloro che tu hai feriti.
27Мећи на њих кривицу за кривицом, да не дођу до правде Твоје.
27Aggiugni loro iniquità sopra iniquità; E non abbiano giammai entrata alla tua giustizia.
28Нека се избришу из књиге живих, и с праведницима нек не буду записани.
28Sieno cancellati dal libro della vita; E non sieno scritti co' giusti.
29А ја сам ништ и болан; помоћ Твоја, Боже, нек ме заклони.
29Ora, quant'è a me, io sono afflitto e addolorato; La tua salute, o Dio, mi levi ad alto.
30Славићу име Божије у песми, величаћу Га у хвали.
30Io loderò il Nome di Dio con cantici, E lo magnificherò con lode.
31То је Богу милије од вола, од телета с роговима и с папцима.
31E ciò sarà più accettevole al Signore, che bue, Che giovenco con corna ed unghie.
32Видеће ништи и радоваће се. Који тражите Бога, оживеће срце ваше.
32I mansueti, vedendo ciò , si rallegreranno; Ed il cuor vostro viverà, o voi che cercate Iddio.
33Јер Бог чује убоге, и сужања својих не оглуша се.
33Perciocchè il Signore esaudisce i bisognosi, E non isprezza i suoi prigioni.
34Нека Га хвале небеса и земља, мора и све што се у њима миче!
34Lodinlo i cieli e la terra; I mari, e tutto ciò che in essi guizza.
35Јер ће Бог спасти Сион, сазидаће градове Јудине; и људи ће се онде населити и наследиће га.
35Perciocchè Iddio salverà Sion, ed edificherà le città di Giuda; E coloro vi abiteranno, e possederanno Sion per eredità.
36И наслеђе ће се слуга Његових утврдити у њему и који љубе име Његово наставаће на њему.
36E la progenie de' suoi servitori l'erederà; E quelli che amano il suo Nome abiteranno in essa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.