Psalmen 44
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Voor muziekbegeleiding. Van de zonen van Kore; een leerdicht. O God, wij hebben het met eigen oren gehoord, Onze vaderen hebben het ons verteld, Wat Gij gedaan hebt in hun dagen, Met eigen hand in vroeger tijd.
1Nós ouvimos com os nossos ouvidos, ó Deus; nossos pais nos contaram a obra que você fez nos dias deles, nos tempos antigos.
2Naties hebt Gij uitgeroeid om hèn te planten, Volkeren geveld, om hèn te doen groeien.
2Você expulsou as nações com a sua mão, mas os plantou. Você afligiu os povos, mas os fez se expandir.
3Neen, niet met hun zwaard namen zij bezit van het Land, Niet hun arm bracht hun zege: Maar het was uw rechterhand en uw arm En het licht van uw aanschijn, omdat Gij ze lief hadt.
3Pois eles não tomaram posse da terra pela sua própria espada, nem o seu próprio braço os salvou; mas a sua destra, o seu braço e a luz do seu rosto, porque você lhes foi favorável.
4Gij waart het, mijn Koning en God, Die Jakob de zege verleende;
4Ó Deus, você é o meu Rei. Ordene vitórias para Jacó!
5Met úw hulp sloegen wij onze vijanden neer, Door úw Naam trapten wij onze haters tegen de grond;
5Por meio de você, derrubaremos os nossos adversários. Pelo seu nome, pisaremos aqueles que se levantam contra nós.
6Neen, ik heb niet vertrouwd op mijn boog, En mijn zwaard kon de zege niet schenken.
6Pois eu não confiarei no meu arco, nem a minha espada me salvará.
7Maar Gij hebt ons van onze verdrukkers verlost, En onze haters te schande gemaakt;
7Mas você nos salvou dos nossos adversários, e envergonhou aqueles que nos odeiam.
8In God mochten we steeds blijven roemen, En uw Naam in eeuwigheid prijzen!
8Em Deus nós nos gloriamos o dia todo. Nós daremos graças ao seu nome para sempre. Selá.
9Maar nú hebt Gij ons verstoten, ons te schande gemaakt, En trekt niet meer met onze heirscharen op;
9Mas agora você nos rejeitou e nos trouxe desonra, e não sai mais com os nossos exércitos.
10Gij laat ons vluchten voor onze verdrukkers, En onze haters roven ons leeg!
10Você nos faz recuar diante do adversário. Aqueles que nos odeiam tomam despojos para si mesmos.
11Gij levert ons als slachtvee uit, En verstrooit ons onder de naties;
11Você nos fez como ovelhas para servir de alimento, e nos espalhou entre as nações.
12Verkoopt uw volk voor een spotprijs, En geeft het bijna voor niet!
12Você vende o seu povo por nada, e não lucrou nada com a venda deles.
13Gij maakt ons tot smaad onzer buren, Tot spot en hoon voor die ons omringen;
13Você nos faz motivo de vergonha para os nossos vizinhos, de zombaria e escárnio para aqueles que estão ao nosso redor.
14Gij laat de heidenen over ons schimpen, De volkeren meewarig het hoofd over ons schudden.
14Você nos faz um provérbio entre as nações, um meneio de cabeça entre os povos.
15Mijn schande staat mij altijd voor ogen, En de schaamte bedekt mijn gelaat,
15O dia todo a minha desonra está diante de mim, e a vergonha cobre o meu rosto,
16Om de praatjes van schimper en spotter, Om de blik van vijand en hater.
16diante da zombaria daquele que afronta e injuria, por causa do inimigo e do vingador.
17En dit alles trof ons, ofschoon wij U niet hebben vergeten, En uw Verbond niet hebben verbroken.
17Tudo isso veio sobre nós, contudo não nos esquecemos de você. Não fomos falsos com a sua aliança.
18Ons hart is niet afvallig geworden, Onze schreden dwaalden niet af van uw pad;
18O nosso coração não voltou atrás, nem os nossos passos se desviaram do seu caminho,
19Toch hebt Gij ons naar het oord der jakhalzen verwezen, En ons met de schaduw des doods overdekt.
19embora você nos tenha esmagado no covil dos chacais, e nos coberto com a sombra da morte.
20Of, hadden wij de Naam van onzen God soms vergeten, Onze handen naar vreemde goden geheven:
20Se tivéssemos esquecido o nome do nosso Deus, ou estendido as nossas mãos a um deus estranho,
21Zou God het misschien niet hebben geweten, Hij, die de hartsgeheimen doorgrondt?
21Deus não descobriria isso? Pois ele conhece os segredos do coração.
22Neen, om Uwentwil blijft men ons wurgen, En worden wij als slachtvee behandeld!
22Sim, por sua causa somos mortos o dia todo. Somos considerados como ovelhas para o matadouro.
23Sta op dan; waarom zoudt Gij slapen, o Heer! Ontwaak; blijf ons niet altijd verstoten!
23Desperte! Por que você dorme, Senhor? Levante-se! Não nos rejeite para sempre.
24Waarom zoudt Gij uw aanschijn verbergen, Onze nood en ellende vergeten?
24Por que você esconde o seu rosto, e se esquece da nossa aflição e da nossa opressão?
25Want onze ziel ligt gebukt in het stof, En ons lichaam kleeft vast aan de grond.
25Pois a nossa alma está abatida até o pó. O nosso corpo se apega ao chão.
26Sta op, ons te hulp! Red ons om wille van uw genade!
26Levante-se para nos ajudar. Redima-nos por causa do seu amor leal.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.