Psalmen 44
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Voor muziekbegeleiding. Van de zonen van Kore; een leerdicht. O God, wij hebben het met eigen oren gehoord, Onze vaderen hebben het ons verteld, Wat Gij gedaan hebt in hun dagen, Met eigen hand in vroeger tijd.
1MAI N Kot, je ro n er ki jalo n at, jam at oko kajokajoi o n kit er, me kom kotin wiadar ni ar anjau maj.
2Naties hebt Gij uitgeroeid om hèn te planten, Volkeren geveld, om hèn te doen groeien.
2Kom kotin pakiweier men liki kan ki lim omui, ap wilian ir di; kom kotin koko ja n wei kan, ap id katotoe ir ala.
3Neen, niet met hun zwaard namen zij bezit van het Land, Niet hun arm bracht hun zege: Maar het was uw rechterhand en uw arm En het licht van uw aanschijn, omdat Gij ze lief hadt.
3Pwe re jota kaloedier jap o ki ar kodlaj, o pa arail jota katepa o n ir, pwe pali maun omui o lim omui, o marain en jila n omui; pweki kom kotin kupura irail er.
4Gij waart het, mijn Koning en God, Die Jakob de zege verleende;
4Pwe komui Kot ai Nanmarki, me inauki o n , Iakop, en jauaja i.
5Met úw hulp sloegen wij onze vijanden neer, Door úw Naam trapten wij onze haters tegen de grond;
5Komui, me je pan kawekila at imwintiti kan; ni mar omui me je pan tiakekidi me kin palian kit.
6Neen, ik heb niet vertrouwd op mijn boog, En mijn zwaard kon de zege niet schenken.
6Pwe i jota kin kaporoporeki ai kajik katieu, o ai kodlaj jota kak dore ia la.
7Maar Gij hebt ons van onze verdrukkers verlost, En onze haters te schande gemaakt;
7Pwe komui me kin jauaja kit ja n at imwintiti kan, o kom kin kanamenokala, me kailo n kin kit.
8In God mochten we steeds blijven roemen, En uw Naam in eeuwigheid prijzen!
8Ran karoj je pan kapi n a Kot, o je pan danke o n mar omui kokolata.
9Maar nú hebt Gij ons verstoten, ons te schande gemaakt, En trekt niet meer met onze heirscharen op;
9Ari jo, kom kotin likidmalie kin kit ala, pwe jen lijela, o komui jota ia n at karij akan.
10Gij laat ons vluchten voor onze verdrukkers, En onze haters roven ons leeg!
10Kom kotin mueid o n at imwintiti, ren paki kit wei, o me kailo n kin kit, kin kulia ja n at kapwa.
11Gij levert ons als slachtvee uit, En verstrooit ons onder de naties;
11Kom kotin mueid o n ir, ren kawe kit ala dueta jip oko, o kom kotin kamueit kit paja n nan pu n en men liki kan.
12Verkoopt uw volk voor een spotprijs, En geeft het bijna voor niet!
12Kom netikila japwilim omui kan ni pwai jued, a komui ap jota kapwapwa kilar.
13Gij maakt ons tot smaad onzer buren, Tot spot en hoon voor die ons omringen;
13Kom kin kotin wiai o n kit, jen kankaurur ren men imp at, o lalaue o jarodi ren me kapil kit pena.
14Gij laat de heidenen over ons schimpen, De volkeren meewarig het hoofd over ons schudden.
14Kom kotin wia kin kit karajepa eu ren men liki kan o aramaj akan kin duedualok kin kit.
15Mijn schande staat mij altijd voor ogen, En de schaamte bedekt mijn gelaat,
15I kin jaro nin ran karoj o maj ai me dir en namenok,
16Om de praatjes van schimper en spotter, Om de blik van vijand en hater.
16Ni ai ro n ero n aramaj morjued o lalaue, o ni ai kilekila n ai imwintiti o me kin akdepuk kan.
17En dit alles trof ons, ofschoon wij U niet hebben vergeten, En uw Verbond niet hebben verbroken.
17Mepukat karoj lel do n kit er, ari jo, je jota kak monokela komui, de wia dip o n japwilim omui inau.
18Ons hart is niet afvallig geworden, Onze schreden dwaalden niet af van uw pad;
18Mo n io n at jota pupwei ja n komui, o je jota wuki wei ja n al omui.
19Toch hebt Gij ons naar het oord der jakhalzen verwezen, En ons met de schaduw des doods overdekt.
19A komui kawe kit alar ni wajan man jued, o kom kadupale kidi mot en mela.
20Of, hadden wij de Naam van onzen God soms vergeten, Onze handen naar vreemde goden geheven:
20Ma je monokela mar en at Kol, o pokada pa at o n amen kot,
21Zou God het misschien niet hebben geweten, Hij, die de hartsgeheimen doorgrondt?
21Kot jota pan kotin diarada? Pwe a kotin ma n i lol en mo n io n at.
22Neen, om Uwentwil blijft men ons wurgen, En worden wij als slachtvee behandeld!
22Pwe kit kin kalokoloke kin komui ni ran karoj, o kit rajo n jip me pan kamela.
23Sta op dan; waarom zoudt Gij slapen, o Heer! Ontwaak; blijf ons niet altijd verstoten!
23Mai n i, kom kotida! Da me kom kotin jaimokela? Kotin opada waja, o der kajapoke kit ala kolata!
24Waarom zoudt Gij uw aanschijn verbergen, Onze nood en ellende vergeten?
24Da me kom kotin karirila jila n omui, o kotin maliela at luet o at kalokolok?
25Want onze ziel ligt gebukt in het stof, En ons lichaam kleeft vast aan de grond.
25Pwe n en it poridier ni pwel par; kaped it paj o n pwel.
26Sta op, ons te hulp! Red ons om wille van uw genade!
26Kom kotida, jauaja kit, o dore kit ala pweki omui kala n an.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.