Psalmen 73
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Psalm van Asaf. Waarachtig; God is goed voor den rechtvaardige, Jahweh voor de reinen van hart!
1MELEL, Kot kompoke pan men Ijrael, irail me makelekel nan monion arail.
2Toch waren haast mijn voeten gestruikeld, Mijn schreden bijna uitgegleden!
2A n ai, ekij ta, a na i kat pan lodi, o I koren io n krijedi ni ai kakakawei.
3Want ik was jaloers op de bozen, Omdat ik de voorspoed der zondaars zag;
3Pwe I juedeki me aklapalap akan, ni ai kila n er en me japu n akn ar pwaidar.
4Voor hen toch bestaat er geen lijden, Gezond en vol kracht is hun lijf.
4Pwe jota apwal kot lel o n irail ni ar pan mela, re kin kelail o war arail wilar melel.
5Ze hebben geen zorgen als andere mensen, Worden niet als anderen geplaagd;
5Jota ar apwal kot dueta aramaj tei kan, o re jota pan kalokolok dueta aramaj tei kan.
6Daarom hangen ze hoogmoed om als een keten, Bedekt hen geweld als een mantel.
6Ari aklapalap, iei kapwat en tapin wor arail, o arail likau, iei arail tiak weit.
7De misdaad puilt uit hun vet, Hun hart loopt over van slechte gedachten;
7Por en maj arail tikitik o jued kilar ar wilar, o re kin wiada, me re ino n io n .
8Ze honen en lasteren, En dreigen op hoge toon met geweld.
8Re kin mamaleki meakaroj, o re kin lokelokaia me jued, o re kin lalaue o lokaia ni ar aklapalap.
9Ze zetten een mond op tegen de hemel, En hun tong gaat zich tegen de aarde te buiten.
9Dene arail lokaia tapi ja n nanla n , o me irail indinda, dene I eta me pu n ni jappa.
10Daarom lopen de dwazen achter hen aan, En slurpen begerig hun woorden op.
10I me aramaj akan lokididi o n irail; o pil totoia re kin nimala.
11Ze zeggen: “Hoe zou God er iets van weten, De Allerhoogste er kennis van hebben?”
11Re kin inda: Iaduen, Kot pan kotin injenoki irail? O menda ren me aklapalap irail?
12Zie, zo gaat het de zondaars: Ze zijn altijd gelukkig, en hopen zich rijkdommen op!
12Kila n , iduen me doo ja n Kot akan; irail meid pai nin jappa, o re pan kapwapwala.
13Heb ik dan mijn hart vergeefs in reinheid bewaard, En mijn handen in onschuld gewassen:
13Iaduen, likamata jota katopa ai kamakelekeladar mo n io n i o kaminela pa i kat ni me pu n ?
14De ganse dag word ik geplaagd, Iedere morgen opnieuw geslagen!
14Pwe ran karoj i pan kalokolok, o ni manjan karoj ai kamekam mia.
15Dacht ik: Zo wil ik spreken! Dan brak ik de trouw van het geslacht uwer kinderen;
15Koren io n i pil pan indinda dueta irail, a jo, pwe i de pan juedeki japwilim omui jeri kan karoj ja n maj kokodo lel met.
16Maar als ik ging peinzen, om het te vatten, Dan bleef het een raadsel in mijn oog.
16I ap madamadaua duen mepukat, pwen dedeki, a i jota kak o n .
17Totdat ik in Gods raadsbesluiten drong, En op hun einde ging letten:
17N ai lao pedelo n o n mon mol en Kot jaraui o kila n er imwin mo doo ja n Kot akan.
18Ja, Gij hebt ze op een glibberige bodem gezet, Ze gestort in hun eigen verderf!
18Melel kom kotin pwili kin irail edi waja likakerij; kom kotin kapup irail edi o n nani pwel.
19Hoe zijn ze in een oogwenk vernietigd, Verdwenen, in verschrikkelijke rampen vergaan:
19Iaduen arail mada n joredier. Irail lokidokila, o imwila ’rail meid kamajapwek.
20Heer, als een droom, die bij het ontwaken vervliegt, Wiens beeld we bij het opstaan verachten!
20Mai n Ieowa, kom kin kotin kawela mom arail nan kanim o dueta auramen.
21Als dus mijn hart nog verbitterd zou zijn, En mijn nieren bleven geprikkeld,
21Ni ai madak nan mo n io n i, o waiwairok nan ai mudilik kan,
22Dan was ik een dwaas en een zot, Een stuk vee in uw oog.
22I ap diaradar, me n ai ol pweipwei men, me jota aja meakot; dueta man amen mo omui.
23Want ik blijf altijd bij U, Gij houdt mij bij de rechterhand;
23Ari jo, i pan mimieta re omui kokolata, pwe komui kotin kolekol eta pa i pali maun.
24Gij leidt mij naar uw raadsbesluit, En herstelt mij in ere!
24Komui kin kalua ia duen kupur omui, o kom pan kotin kajamo ia nan li n an omui.
25Wat heb ik toch in de hemel; Ook op aarde verlang ik niets buiten U!
25Ma komui ta ai Kot, i jota pan anane meakot nanla n de jappa.
26Al bezwijken mijn vlees en mijn hart, God is voor eeuwig de Rots van mijn hart en mijn erfdeel.
26Ma pali war ai o n en i pan dupokala, pil menda, pwe komui Mai n Kot kamait pa i o pwaij ai kokolata.
27Maar die U verlaten, gaan zeker te gronde, Gij vernietigt wie van U afvalt;
27Pwe kom kotin ma n i irail, me muei ja n komui pan lokidokila; Kom pan kotin kajapokela karoj, me wuki wei ja n komui.
28Doch mij is het goed, in Gods nabijheid te blijven, En mijn vertrouwen te stellen op Jahweh, mijn Heer!
28A iet ai peren, i en te n ete n o n Kot, o i en kaporoporeki Kot leowa, pwen kalok jili omui wia wia kan karoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.