Psalmen 73
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Psalm van Asaf. Waarachtig; God is goed voor den rechtvaardige, Jahweh voor de reinen van hart!
1Thinko aka caih Israel taengah Pathen tah then taktak.
2Toch waren haast mijn voeten gestruikeld, Mijn schreden bijna uitgegleden!
2Tedae kai tah ka kho he bet bung khaw bung bangla, ka khokan paloe khaw paloe pawt bangla ka om.
3Want ik was jaloers op de bozen, Omdat ik de voorspoed der zondaars zag;
3Halang rhoek loh ngaimongnah neh a thangthen uh te ka hmuh vaengah ka thatlai coeng.
4Voor hen toch bestaat er geen lijden, Gezond en vol kracht is hun lijf.
4Amih tah dueknah dongah thuengthuelnah om pawt tih, a pumtak khaw len.
5Ze hebben geen zorgen als andere mensen, Worden niet als anderen geplaagd;
5hlanghing kah thakthaenah loh amih te nan pawt tih hlanghing taengkah lucik khaw ya uh pawh.
6Daarom hangen ze hoogmoed om als een keten, Bedekt hen geweld als een mantel.
6Te dongah hoemnah te amih kah oihnun la om tih, a kuthlahnah hnisui a khuk uh.
7De misdaad puilt uit hun vet, Hun hart loopt over van slechte gedachten;
7A mik tha te coe tih, a thinko ngaihlihnah loh vikvuek uh.
8Ze honen en lasteren, En dreigen op hoge toon met geweld.
8Boethae neh palawm uh tih cal uh. Hnaemtaeknah neh a sang la cal uh.
9Ze zetten een mond op tegen de hemel, En hun tong gaat zich tegen de aarde te buiten.
9A ka te vaan ah a tael dae a lai loh diklai ah cet.
10Daarom lopen de dwazen achter hen aan, En slurpen begerig hun woorden op.
10Te dongah a pilnam loh hela ha mael ha mael tih khuengrhueng tui a yawn uh.
11Ze zeggen: “Hoe zou God er iets van weten, De Allerhoogste er kennis van hebben?”
11Te vaengah, “Pathen loh metlam a ming tih, Khohni taengah lungming khaw om van nim,” a ti uh.
12Zie, zo gaat het de zondaars: Ze zijn altijd gelukkig, en hopen zich rijkdommen op!
12Amih halang rhoek pataeng kumhal ah a khuehtawn loh thayoeituipan la a rhoeng pah daeta ke.
13Heb ik dan mijn hart vergeefs in reinheid bewaard, En mijn handen in onschuld gewassen:
13A poeyoek la ka thinko ka saelh tih, cimnah neh ka kut ka silh dae.
14De ganse dag word ik geplaagd, Iedere morgen opnieuw geslagen!
14Tedae hnin takuem lucik neh ka om tih mincang takuem ah kai taengah toelthamnah ha om.
15Dacht ik: Zo wil ik spreken! Dan brak ik de trouw van het geslacht uwer kinderen;
15Te tlam te ka tae koinih na ca rhoek kah thawnpuei te kan hnukpoh tak ve ka ti.
16Maar als ik ging peinzen, om het te vatten, Dan bleef het een raadsel in mijn oog.
16Hekah he ming ham ka moeh dae ka mik ah thakthaenah la om.
17Totdat ik in Gods raadsbesluiten drong, En op hun einde ging letten:
17Pathen kah rhokso khuila ka kun daengah amih kah hmailong te ka yakming.
18Ja, Gij hebt ze op een glibberige bodem gezet, Ze gestort in hun eigen verderf!
18Amih te long hnal ah na khueh tih pocinah la na cungku sak taktak.
19Hoe zijn ze in een oogwenk vernietigd, Verdwenen, in verschrikkelijke rampen vergaan:
19Mikhaptok ah mueirhih loh imsuep neh a thup uh tih a cing te metlam a om uh.
20Heer, als een droom, die bij het ontwaken vervliegt, Wiens beeld we bij het opstaan verachten!
20Haenghang hnukah mueimang bangla ka Boeipa loh amih kah mueihlip a haenghang vaengah hnael pah.
21Als dus mijn hart nog verbitterd zou zijn, En mijn nieren bleven geprikkeld,
21Ka thinko loh khikhi hal tih ka hmuet a phawt vaengah.
22Dan was ik een dwaas en een zot, Een stuk vee in uw oog.
22Kai loh ka kotalh tih na hmaiah rhamsa bangla ka om khaw ka ming pawh.
23Want ik blijf altijd bij U, Gij houdt mij bij de rechterhand;
23Tedae kai tah nang taengah ka om taitu tih ka bantang kut nan tuuk.
24Gij leidt mij naar uw raadsbesluit, En herstelt mij in ere!
24Na cilsuep neh kai nan mawt tih thangpomnah hnukah kai nan khoem ni.
25Wat heb ik toch in de hemel; Ook op aarde verlang ik niets buiten U!
25Vaan dongah kai ham unim aka om. Tedae namah taengah ka om atah diklai ah ba khaw ka ngaih pawh.
26Al bezwijken mijn vlees en mijn hart, God is voor eeuwig de Rots van mijn hart en mijn erfdeel.
26Ka pumsa neh ka thinko loh yawk mai suidae kumhal ah ka thinko kah lungpang neh ka hamsum la Pathen om.
27Maar die U verlaten, gaan zeker te gronde, Gij vernietigt wie van U afvalt;
27Namah lamkah a hlahloei loh a milh uh vaengah, nang taengah aka cukhalh boeih te na biit taktak coeng he.
28Doch mij is het goed, in Gods nabijheid te blijven, En mijn vertrouwen te stellen op Jahweh, mijn Heer!
28Tedae kai loh kamah ham Pathen vang te ka kai. Na bitat cungkuem thui hamla ka hlipyingnah ka Boeipa Yahovah taengah a then ka khueh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.