Psalmen 18
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Voor muziekbegeleiding. Van den Dienaar van Jahweh; van David, die tot Jahweh de woorden van dit lied heeft gericht, toen Jahweh hem had verlost uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul. En hij sprak: Ik heb U lief, o Jahweh, mijn kracht;
1Te dongah, “Kai kah ka thadueng, BOEIPA nang te kan haidam,” a ti.
2Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen, Mijn schild, de hoorn van mijn heil, en mijn schutse.
2BOEIPA tah ka thaelpang, ka rhalvong neh kai aka hlawt, ka Pathen, ka lungpang la om. Amah dongah ka ying tih ka photling, daemnah molsom, neh ka imsang la om.
3Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
3Thang then ham aka koih BOEIPA te ka khue vaengah ka thunkha rhoek kut lamkah ka daem.
4De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven der onderwereld sloegen over mij heen;
4Dueknah rhuihet loh kai n'yen tih aka muen soklong loh kai n'let sak.
5De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
5Saelkhui kah rhuihet loh kai m'ven tih dueknah hlaeh loh kai m'mah.
6Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En schreide om hulp tot mijn God. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
6Ka kho a bing vaengah BOEIPA te ka khue tih ka Pathen taengah ka pang. A bawkim lamloh ka ol a yaak tih ka pang ol loh amah hmai neh a hna khuila a pha.
7Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten der bergen; Want Hij was in woede ontstoken,
7Te vaengah diklai tuen tih hinghuen. Amah taengah a sai dongah tlang yung rhoek khaw tlai uh tih tuen uh.
8Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
8A hnarhong lamkah hmaikhu thoeng tih a ka lamkah hmai loh a laeh vaengah hmai-alh khaw tak.
9Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten;
9Te phoeiah vaan te a koiloep tih a suntlak vaengah yinnah tah a kho hmui la pawk.
10Hij besteeg den Cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
10Cherub dongah ngol bal tih a ding vaengah khohli phae soah ding hang.
11Hij sloeg de duisternis als een dek om Zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent;
11Khohmuep te a kaepvai kah a hlipyingnah la, khomong khomai kah tamyin tui te a dungtlungim la a khueh.
12En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken hagel en vurige kolen.
12Amah hmai kah a aa te a khomai khui lamkah rhael neh hmai alh la coe.
13En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
13Te phoeiah BOEIPA tah vaan lamkah loh ha kawk tih Khohni loh a ol a huel vaengah rhael neh hmai alh la thoeng.
14Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde zijn bliksems, en joeg ze uiteen.
14A thaltang a kah tih amih te a taek a yaak. Rhaek neh a daeh tih amih te a khawkkhek.
15Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot: Door uw dreigen, o Jahweh, Door het snuivend gebries van uw neus.
15Na thintoek kah na hiil yilh neh BOEIPA nang kah tluungnah dongah sokca kah tui phoe tih lunglai khaw a yung hoep.
16Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
16A sang lamloh yueng uh tih tui dueng khui kah kai he n'tuuk tih n'doek.
17Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
17Kai ham tah tlung uh coeng dae ka thunkha hlangtlung taeng lamkah neh ka lunguet taeng lamloh kai n'huul.
18Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
18Ka rhainah khohnin ah amih loh kai m'mah uh cakhaw kai ham tukcawt longkhawn la BOEIPA om.
19Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
19Tedae ka khuiah a naep dongah kai he a hoengpoeknah la n'thak tih kai n'pumcum sak.
20Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
20Ka duengnah bangla BOEIPA loh kai n'thuung tih ka kut kah cimcaihnah vanbangla kai taengah ha mael.
21Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
21BOEIPA kah longpuei ka ngaithuen tih ka Pathen taeng lamkah ka poehlip van pawh.
22Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
22Te dongah a laitloeknah boeih te kamah hmai ah ka khueh tih a khosing te kamah taeng lamkah ka phaelh pawh.
23Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard;
23Amah hmaiah cuemthuek la ka om tih kamah kathaesainah lamloh khaw ka cue uh.
24Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid van handen in zijn ogen.
24Te dongah ka duengnah neh amah mikhmuh ah ka kut kah cimcaihnah vanbangla kai taengah BOEIPA loh n'thuung coeng.
25Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen;
25Hingcim taengah uepom la na om tih, cuemthuek hlang taengah na cungkuem coeng.
26Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig.
26Aka meet uh taengah na meet uh tih voeldak te tah na hnueih.
27Ja, Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken;
27Namah loh pilnam mangdaeng te na khang tih mikhmuh kah aka pomsang rhoek khaw na kunyun sak.
28Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
28Ka BOEIPA Pathen namah loh ka hmaithoi nan tok tih ka hmaisuep khaw a tue.
29Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
29Namah neh caem ka poeng tih ka Pathen nen tah pangbueng khaw ka poe thai.
30God! Volmaakt zijn zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
30Pathen tah a longpuei khangmai tih BOEIPA tah olthui a cimcaih dongah anih khuiah aka ying boeih ham tah photling la a om pah.
31Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
31BOEIPA phoeiah Pathen te unim? Mamih kah Pathen phoeiah tah unim lungpang bal?
32God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
32Pathen loh kai he khuehtawn m'vah sak tih, ka longpuei khangmai la a khueh.
33Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
33Ka kho he sayuk bangla han saii tih, ka hmuensang ah kai m'pai sak.
34Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
34Ka kut he caemtloek ham a cang tih, ka ban loh rhohum lii khaw a phuk thai.
35Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw rechterhand heeft mij gestut, uw goedheid maakte mij groot.
35Namah kah khangnah photling te kai taengah nan paek tih, na bantang kut loh kai n'duel. Te dongah na kodonah neh kai nan rhoeng sak.
36Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
36Ka kungdak kah ka kholaeh khaw na aeh dongah ka kho paloe pawh.
37Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen;
37Ka thunkha rhoek te ka hloem tih amih te ka kae phoeiah amih ka khah hlanah ka balkhong moenih.
38Ik heb ze verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
38Amih te ka phop daengah ni thoo uh thai pawt tih ka kho tangah a bakop uh.
39Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
39Caemtloek ham khaw kai he thadueng nan vah sak tih kai aka tlai thil rhoek te kamah hmuila na koisu.
40Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien, Mijn haters heb ik verdelgd.
40Te dongah ka thunkha rhoek kah a rhawn te kai taengah na duen sak tih ka lunguet te ka biit.
41Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
41BOEIPA taengah pang uh coeng dae khang voel pawt tih amih te doo voel pawh.
42Ik vermaal ze als stof voor de wind, En vertrap ze als slijk op de straten.
42Te dongah amih te khohli hman kah laipi bangla ka neet tih long kah tangnong bangla ka hawk.
43Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren, En mij aan het hoofd van de naties gesteld:
43Pilnam kah tuituknah khui lamkah kai nan hlawt. Namtom kah a lu la kai nan khueh ming pawt pilnam loh kai taengah tho a thueng.
44Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar, Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
44Ka ol te a hna dongah olthang la a yaak uh vaengah kholong ca rhoek loh kai taengah mai a tum uh.
45Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
45Kholong ca rhoek loh tahah uh tih amamih vongtung khui lamkah samoe uh.
46Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God van mijn heil!
46BOEIPA he hingnah la a om dongah ka lungpang tah a yoethen pai tih ka daemnah Pathen tah pomsang pai saeh.
47Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
47Pathen loh kai hamla tawnlohnah a paek dongah kai dangah ni pilnam a voek.
48Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd!
48Ka thunkha rhoek taeng lamkah kai nan hlawt, kai aka tlai thil soah kai nan pomsang bal. Hlang kah kuthlahnah lamkah kai nan huul.
49Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw Naam verheerlijken onder de volken!
49Te dongah BOEIPA nang te namtom taengah kan uem vetih na ming te ka tingtoeng ni.
50Machtige hulp verleent Hij zijn Koning, En genade aan zijn Gezalfde: Aan David en zijn geslacht voor altijd!
50A manghai kah khangnah tah len khaw len pai. Te dongah ni sitlohnah he a koelh taengah khaw, David neh a tiingan taengah khaw kumhal duela a saii pah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.