Psalmen 18
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Voor muziekbegeleiding. Van den Dienaar van Jahweh; van David, die tot Jahweh de woorden van dit lied heeft gericht, toen Jahweh hem had verlost uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul. En hij sprak: Ik heb U lief, o Jahweh, mijn kracht;
1Љубићу Те, Господе, крепости моја,
2Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen, Mijn schild, de hoorn van mijn heil, en mijn schutse.
2Господе, Граде мој, Заклоне мој, који се оборити не може, Избавитељу мој, Боже мој, Камена горо, на којој се не бојим зла, Штите мој, Роже спасења мог, Уточиште моје!
3Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
3Призивам Господа, коме се клањати ваља, и опраштам се непријатеља својих.
4De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven der onderwereld sloegen over mij heen;
4Обузеше ме смртне болести, и потоци неваљалих људи уплашише ме.
5De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
5Опколише ме болести паклене, стегоше ме замке смртне
6Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En schreide om hulp tot mijn God. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
6У својој тескоби призвах Господа, и к Богу свом повиках; Он чу из двора свог глас мој, и вика моја дође Му до ушију.
7Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten der bergen; Want Hij was in woede ontstoken,
7Затресе се и поколеба се земља, задрмаше се и померише из темеља горе, јер се Он разљути.
8Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
8Подиже се дим од гнева Његовог, из уста Његових огањ, који прождире и живо угљевље одскакаше од Њега.
9Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten;
9Сави небеса и сиђе. Мрак беше под ногама Његовим.
10Hij besteeg den Cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
10Седе на херувима и подиже се, и полете на крилима ветреним.
11Hij sloeg de duisternis als een dek om Zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent;
11Од мрака начини себи кров, сеницу око себе, од мрачних вода, облака ваздушних.
12En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken hagel en vurige kolen.
12Од севања пред Њим кроз облаке Његове удари град и живо угљевље.
13En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
13Загрме на небесима Господ, и Вишњи пусти глас свој, град и живо угљевље.
14Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde zijn bliksems, en joeg ze uiteen.
14Пусти стреле своје, и разметну их; силу муња, и расу их.
15Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot: Door uw dreigen, o Jahweh, Door het snuivend gebries van uw neus.
15И показаше се извори водени, и открише се темељи васиљени од претње Твоје, Господе, од дихања духа гнева Твог.
16Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
16Тада пружи с висине руку, ухвати ме, извуче ме из воде велике.
17Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
17Избави ме од непријатеља мог силног и од мојих ненавидника, кад беху јачи од мене.
18Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
18Усташе на ме у дан невоље моје, али ми Господ би потпора.
19Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
19Изведе ме на пространо место, и избави ме, јер сам Му мио.
20Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
20Даде ми Господ по правди мојој, и за чистоту руку мојих дарива ме.
21Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
21Јер се држах путева Господњих, и не одметнух се Бога свог,
22Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
22Него су сви закони Његови преда мном, и заповести Његове не уклањам од себе.
23Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard;
23Бих Му веран, и чувах се од безакоња свог.
24Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid van handen in zijn ogen.
24Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти руку мојих пред очима Његовим.
25Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen;
25Са светима поступаш свето, с човеком верним верно,
26Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig.
26С чистим чисто, а с неваљалим насупрот њему.
27Ja, Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken;
27Јер Ти помажеш људима невољним, а очи поносите понижаваш.
28Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
28Ти распаљујеш видело моје; Господ мој просветљује таму моју.
29Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
29С Тобом разбијам војску, и с Богом својим скачем преко зида.
30God! Volmaakt zijn zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
30Пут је Господњи веран, реч Господња чиста. Он је штит свима који се у Њ уздају.
31Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
31Јер ко је Бог осим Господа, и ко је одбрана осим Бога нашег?
32God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
32Овај Бог опасује ме снагом, и чини ми веран пут.
33Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
33Даје ми ноге као у јелена, и на висине ставља ме.
34Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
34Учи руке моје боју, и мишице моје чини да су лук од бронзе.
35Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw rechterhand heeft mij gestut, uw goedheid maakte mij groot.
35Ти ми дајеш штит спасења свог; десница Твоја држи ме, и милост Твоја чини ме велика.
36Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
36Ти шириш корак мој, те се не спотичу ноге моје.
37Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen;
37Терам непријатеље своје и стижем их, и не враћам се док их не истребим.
38Ik heb ze verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
38Обарам их, и не могу устати, падају под ноге моје.
39Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
39Јер ме Ти опасујеш снагом за бој, и који устану на ме, обараш их преда мном.
40Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien, Mijn haters heb ik verdelgd.
40Непријатеља мојих плећи Ти ми обраћаш, и потирем ненавиднике своје.
41Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
41Они вичу, али немају помагача, ка Господу, али их Он не слуша.
42Ik vermaal ze als stof voor de wind, En vertrap ze als slijk op de straten.
42Расипам их као прах по ветру, као блато по улицама газим их.
43Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren, En mij aan het hoofd van de naties gesteld:
43Ти ме избављаш од буне народне, постављаш ме да сам глава туђим племенима; народ ког не познавах, служи ми.
44Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar, Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
44По самом чувењу слушају ме, туђини покорни су ми.
45Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
45Туђини бледе, дрхћу у градовима својим.
46Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God van mijn heil!
46Жив је Господ, и да је благословен бранич мој! Да се узвиси Бог спасења мог,
47Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
47Бог, који ми даје освету, и покорава ми народе,
48Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd!
48Који ме избавља од непријатеља, подиже ме над оне који устају на ме и од човека жестоког избавља ме!
49Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw Naam verheerlijken onder de volken!
49Тога ради хвалим Те, Господе, пред народима, и певам имену Твом,
50Machtige hulp verleent Hij zijn Koning, En genade aan zijn Gezalfde: Aan David en zijn geslacht voor altijd!
50Који славно избављаш цара свог, и чиниш милост помазанику свом Давиду и наслеђу његовом довека.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.