Psalmen 105
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
1BOEIPA te uem uh lah. A ming te khue uh lah. A khoboe te pilnam rhoek taengah tukkil uh lah.
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
2Amah te hlai uh lah. Amah te tingtoeng uh lamtah amah kah khobaerhambae boeih te lolmang taeng uh lah.
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
3A ming cim neh thangthen uh lamtah, BOEIPA aka tlap rhoek kah a lungbuei tah a kohoe saeh.
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
4BOEIPA neh amah kah a sarhi te tlap lah. A maelhmai khaw tlap taitu lah.
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
5A kopoekrhainah a saii neh a ka dongkah laitloeknah bangla anih khobaerhambae khaw,
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
6A sal Abraham tiingan neh a coelh Jakob koca rhoek loh thoelh uh lah.
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
7BOEIPA amah ni mamih kah Pathen coeng. A laitloeknah khaw diklai pum ah om.
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
8A paipi tekumhal duela a thoelh dongah cadilcahma thawngkhat ham olka a uen.
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
9Abraham neh Isaak taengah a saii a olhlo te,
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
10Jakob taengah oltlueh la, Israel taengah kumhal paipi la a sut pah.
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
11Te dongah, “Kanaan kho rhi te na rho la nang taengah kam paek ni,” na ti nah.
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
12A hlang kah hlangmi te a sii la om pueng tih, a khuiah bakuep uh.
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
13Te vaengah namtom taeng lamkah namtom taengla, ram pakhat lamkah pilnam pakhat taengla poengdoe uh.
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
14Amih aka hnaemtaek ham hlang khueh pah pawt tih amih kongah manghai rhoek khaw a tluung pah.
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
15Ka koelh soah ben boel lamtah ka tonghma rhoek te thaehuet thil boeh,” a ti nah.
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
16Khokha a khue vaengah kho khuiah conghol neh caak boeih te a phae pah.
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
17Amih hmai kah a tueih hlang, Joseph te sal bangla a yoih.
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
18A kho te hlong neh a phaep pah uh a hinglu ah thicung loh a toeh.
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
19A olthui a thoeng tue a pha due BOEIPA kah olthui loh ol loh anih te a cil a poe.
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
20Manghai loh a tah dongah pilnam aka taem loh anih a doek tih a hlah.
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
21Amah im kah boei neh a hnopai boeih aka taemrhai hamla,
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
22A hinglu bangla a mangpa rhoek te khoh tih a hamca rhoek te cueih sak ham te a khueh.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
23Te vaengah Israel loh Egypt la kun tih Jakob loh Ham kho ah bakuep.
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
24Tedae a pilnam te muep a pungtai sak tih a rhal rhoek lakah a yet sak.
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
25BOEIPA loh a sal rhoek te rhaithi sak tih, a pilnam aka hmuhuet ham Egypt rhoek kah lungbuei te a maelh pah.
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
26A sal Moses neh anih ham a coelh Aron te a tueih.
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
27Amih rhoi loh Egypt rhoek taengah Boeipa kah miknoek olka a tueng sak rhoi tih, Ham kho ah khaw kopoekrhai hno te a tueng sak rhoi.
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
28Khohmuep a tueih tih a hmuep sak dongah Boeipa kah olthui olka te koek uh thai pawh.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
29A tui te thii la a poeh sak tih a nga khaw a duek sak.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
30A kho kah bukak rhoek te a manghai rhoek kah imkhui la a khae sak.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
31Amah loh a uen tih a khorhi tom ah pil neh pilhlip uihli tlung.
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
32Khonal te rhael la a poeh sak tih a kho ah hmaisai hmai la coeng.
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
33A misur neh a thaibu te khaw a haih pah tih a khorhi kah thing te a khaem pah.
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
34A uen bal tih kaisih neh lungang te tae na pawt la halo.
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
35Te vaengah a kho kah baelhing boeih a caak tih a khohmuen kah a thaihtae khaw a caak pah.
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
36A kho khuikah caming boeih neh a thahuem boeih khuikah a thaihcuek te a ngawn pah.
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
37Te vaengah amih te cak neh, sui neh ham pawk puei dongah amah koca rhoek khuikah tah paloe pawh.
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
38Amih Egypt rhoek te birhihnah loh a vuei tih amih rhoek a nong vaengah a kohoe uh.
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
39Himbaiyan bangla cingmai a yaal pah tih khoyin ah hmai a vang pah.
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
40A bih vaengah tanghuem a khuen pah tih vaan kah buh te amih a kum sak.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
41Lungpang a ong vaengah tui ha phuet tih rhamrhae ah tuiva la a long sak te,
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
42a sal Abraham taengkah a olkhueh cim te a poek dongah ni.
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
43A pilnam khaw omngaihnah tamlung a coelh neh a khuen.
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
44Te vaengah namtu rhoek kah a thakthaenah namtom khohmuen te a paek tih a pang uh te,
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
45a oltlueh ngaithuen sak ham neh a olkhueng te kueinah sak ham ni. BOEIPA te thangthen lah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.