Psalmen 73
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bible Mutal (Kosraean)
1Psalm van Asaf. Waarachtig; God is goed voor den rechtvaardige, Jahweh voor de reinen van hart!
1Pwaye God El kulang nu sin Israel, Aok, nu selos su nasnas insialos.
2Toch waren haast mijn voeten gestruikeld, Mijn schreden bijna uitgegleden!
2Tusruktu apkuran nga in fuhleak, Ac lulalfongi luk apkuran in wanginla.
3Want ik was jaloers op de bozen, Omdat ik de voorspoed der zondaars zag;
3Ke nga liye wo ouiya nu sin mwet koluk, Nga srangesroayak kaclos.
4Voor hen toch bestaat er geen lijden, Gezond en vol kracht is hun lijf.
4Elos tia pula ngal, Manolos ku na ac fokoko.
5Ze hebben geen zorgen als andere mensen, Worden niet als anderen geplaagd;
5Elos tiana keok oana kutu mwet uh, Ac elos tia wi pulakin mwe lokoalok su sun mwet saya.
6Daarom hangen ze hoogmoed om als een keten, Bedekt hen geweld als een mantel.
6Arulana kalem filang lalos oana soko ah in walwal, Ac sulallal lalos oana nuknuk elos nukum.
7De misdaad puilt uit hun vet, Hun hart loopt over van slechte gedachten;
7Insialos sessesla ke nunak koluk, Ac nunkalos kafofo ke sukyen pwapa sulallal.
8Ze honen en lasteren, En dreigen op hoge toon met geweld.
8Elos isrun mwet ngia, ac kaskas ke ma koluk, Elos inse fulat ac elos pwapa in akkeokye mwet saya.
9Ze zetten een mond op tegen de hemel, En hun tong gaat zich tegen de aarde te buiten.
9Elos kaskas koluk ke God inkusrao, Ac sap keke nu sin mwet fin faclu ke inse fulat lalos.
10Daarom lopen de dwazen achter hen aan, En slurpen begerig hun woorden op.
10Oru, finne mwet lun God, elos forang pac nu selos, Ac lulalfongi ma nukewa elos fahk.
11Ze zeggen: “Hoe zou God er iets van weten, De Allerhoogste er kennis van hebben?”
11Elos fahk, “God El tia ku in etu; El su Fulatlana tia ku in konauk!”
12Zie, zo gaat het de zondaars: Ze zijn altijd gelukkig, en hopen zich rijkdommen op!
12Pa inge ouiyen mwet koluk uh. Pus ma lalos, ac pacl nukewa fisrasrna elos in sifilpa konauk kutu.
13Heb ik dan mijn hart vergeefs in reinheid bewaard, En mijn handen in onschuld gewassen:
13Mea pwaye lah wanginna sripa ke nga srike in moul nasnas Ac tia oru kutena ma koluk?
14De ganse dag word ik geplaagd, Iedere morgen opnieuw geslagen!
14O God, kom akkeokyeyu len nufon; Ke lotutang nukewa kom kaiyu.
15Dacht ik: Zo wil ik spreken! Dan brak ik de trouw van het geslacht uwer kinderen;
15Nga fin fahk kain kas inge, Na ma nga oru uh ac oana ngan tia sie sin mwet lom.
16Maar als ik ging peinzen, om het te vatten, Dan bleef het een raadsel in mijn oog.
16Nga srike in nunku ke ouiya se inge Tuh arulana upa nga in kalem kac,
17Totdat ik in Gods raadsbesluiten drong, En op hun einde ging letten:
17Nwe ke nga som nu in lohm mutal sin God. Toko nga fah kalem kac lah mea ac sikyak nu sin mwet koluk uh.
18Ja, Gij hebt ze op een glibberige bodem gezet, Ze gestort in hun eigen verderf!
18Kom ac fah fuhlelosi in acn musresre, Ac oru tuh elos in putatyang nu in ongoiya lulap.
19Hoe zijn ze in een oogwenk vernietigd, Verdwenen, in verschrikkelijke rampen vergaan:
19Elos sa na in kunausyukla, Ac saflaiyalos elos ac misa ke misa na koluk.
20Heer, als een droom, die bij het ontwaken vervliegt, Wiens beeld we bij het opstaan verachten!
20Elos oana sie mweme su wanginla ke lotutang. Ke kom tukakek, O Leum, na elos wanginla.
21Als dus mijn hart nog verbitterd zou zijn, En mijn nieren bleven geprikkeld,
21Ke nunak luk uh upa Ac insiuk keok,
22Dan was ik een dwaas en een zot, Een stuk vee in uw oog.
22Nga lalfonla oana soko kosro, Ac nga tia ku in kalem ke nunak lom.
23Want ik blijf altijd bij U, Gij houdt mij bij de rechterhand;
23Tusruktu, nga apkuran nu yurum pacl e nukewa; Ac kom sruokya pouk.
24Gij leidt mij naar uw raadsbesluit, En herstelt mij in ere!
24Kom kolyu ke oakwuk lom, Ac tok kom fah eisyu nu yurum ke sunak.
25Wat heb ik toch in de hemel; Ook op aarde verlang ik niets buiten U!
25Mea pac nga fah enenu inkusrao sayom? Ac ke kom oasr yuruk, mea pac nga enenu fin faclu?
26Al bezwijken mijn vlees en mijn hart, God is voor eeuwig de Rots van mijn hart en mijn erfdeel.
26Sahp nunak luk, ac monuk, ac munasla, Tusruktu God El ku luk; El mukefanna pa nga enenu.
27Maar die U verlaten, gaan zeker te gronde, Gij vernietigt wie van U afvalt;
27Pwayena lah elos su siskomla elos ac fah tuhlac; Kom fah kunauselosla su tia pwaye nu sum.
28Doch mij is het goed, in Gods nabijheid te blijven, En mijn vertrouwen te stellen op Jahweh, mijn Heer!
28A funu nga, fuka woiya ke nga apkuran nu sin God, In konauk molela yurin LEUM GOD Fulat, Ac in fahkak ma nukewa El oru!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.