مزامیر 78
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
1(아삽의 마스길) 내 백성이여, 내 교훈을 들으며 내 입의 말에 귀를 기울일지어다
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
2내가 입을 열고 비유를 베풀어서 옛 비밀한 말을 발표하리니
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
3이는 우리가 들은 바요 아는 바요 우리 열조가 우리에게 전한 바라
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
4우리가 이를 그 자손에게 숨기지 아니하고 여호와의 영예와 그 능력과 기이한 사적을 후대에 전하리로다
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
5여호와께서 증거를 야곱에게 세우시며 법도를 이스라엘에게 정하시고 우리 열조에게 명하사 저희 자손에게 알게 하라 하셨으니
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
6이는 저희로 후대 곧 후생 자손에게 이를 알게 하고 그들은 일어나 그 자손에게 일러서
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
7저희로 그 소망을 하나님께 두며 하나님의 행사를 잊지 아니하고 오직 그 계명을 지켜서
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
8그 열조 곧 완고하고 패역하여 그 마음이 정직하지 못하며 그 심령은 하나님께 충성치 아니한 세대와 같지 않게 하려 하심이로다
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
9에브라임 자손은 병기를 갖추며 활을 가졌으나 전쟁의 날에 물러갔도다
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
10저희가 하나님의 언약을 지키지 아니하고 그 율법 준행하기를 거절하며
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
11여호와의 행하신 것과 저희에게 보이신 기사를 잊었도다
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
12옛적에 하나님이 애굽 땅 소안 들에서 기이한 일을 저희 열조의 목전에서 행하셨으되
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
13저가 바다를 갈라 물을 무더기 같이 서게 하시고 저희로 지나게 하셨으며
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
14낮에는 구름으로 온 밤에는 화광으로 인도하셨으며
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
15광야에서 반석을 쪼개시고 깊은 수원에서 나는 것 같이 저희에게 물을 흡족히 마시우셨으며
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
16또 반석에서 시내를 내사 물이 강 같이 흐르게 하셨으나
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
17저희는 계속하여 하나님께 범죄하여 황야에서 지존자를 배반하였도다
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
18저희가 저희 탐욕대로 식물을 구하여 그 심중에 하나님을 시험하였으며
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
19그 뿐 아니라 하나님을 대적하여 말하기를 하나님이 광야에서 능히 식탁을 준비하시랴
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
20저가 반석을 쳐서 물을 내시매 시내가 넘쳤거니와 또 능히 떡을 주시며 그 백성을 위하여 고기를 예비하시랴 하였도다
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
21그러므로 여호와께서 듣고 노하심이여 야곱을 향하여 노가 맹렬하며 이스라엘을 향하여 노가 올랐으니
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
22이는 하나님을 믿지 아니하며 그 구원을 의지하지 아니한 연고로다
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
23그러나 저가 오히려 위의 궁창을 명하시며 하늘 문을 여시고
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
24저희에게 만나를 비같이 내려 먹이시며 하늘 양식으로 주셨나니
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
25사람이 권세 있는 자의 떡을 먹음이여 하나님이 식물을 충족히 주셨도다
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
26저가 동풍으로 하늘에서 일게 하시며 그 권능으로 남풍을 인도하시고
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
27저희에게 고기를 티끌같이 내리시니 곧 바다 모래 같은 나는 새라
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
28그 진중에 떨어지게 하사 그 거처에 둘리셨도다
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
29저희가 먹고 배불렀나니 하나님이 저희 소욕대로 주셨도다
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
30저희가 그 욕심에서 떠나지 아니하고 저희 식물이 아직 그 입에 있을 때에
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
31하나님이 저희를 대하여 노를 발하사 저희 중 살진 자를 죽이시며 이스라엘의 청년을 쳐 엎드러뜨리셨도다
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
32그럴지라도 저희가 오히려 범죄하여 그의 기사를 믿지 아니하였으므로
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
33하나님이 저희 날을 헛되이 보내게 하시며 저희 해를 두렵게 지내게 하셨도다
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
34하나님이 저희를 죽이실 때에 저희가 그에게 구하며 돌이켜 하나님을 간절히 찾았고
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
35하나님이 저희의 반석이시요 지존하신 하나님이 저희 구속자이심을 기억하였도다
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
36그러나 저희가 입으로 그에게 아첨하며 자기 혀로 그에게 거짓을 말하였으니
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
37이는 하나님께 향하는 저희 마음이 정함이 없으며 그의 언약에 성실치 아니하였음이로다
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
38오직 하나님은 자비하심으로 죄악을 사하사 멸하지 아니하시고 그 진노를 여러번 돌이키시며 그 분을 다 발하지 아니하셨으니
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
39저희는 육체 뿐이라 가고 다시 오지 못하는 바람임을 기억하셨음이로다
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
40저희가 광야에서 그를 반항하며 사막에서 그를 슬프시게 함이 몇번인고
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
41저희가 돌이켜 하나님을 재삼 시험하며 이스라엘의 거룩한 자를 격동하였도다
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
42저희가 그의 권능을 기억지 아니하며 대적에게서 구속하신 날도 생각지 아니하였도다
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
43그 때에 하나님이 애굽에서 그 징조를, 소안 들에서 그 기사를 나타내사
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
44저희의 강과 시내를 피로 변하여 저희로 마실수 없게 하시며
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
45파리 떼를 저희 중에 보내어 물게 하시고 개구리를 보내어 해하게 하셨으며
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
46저희의 토산물을 황충에게 주시며 저희의 수고한 것을 메뚜기에게 주셨으며
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
47저희 포도나무를 우박으로, 저희 뽕나무를 서리로 죽이셨으며
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
48저희 가축을 우박에, 저희 양떼를 번갯불에 붙이셨으며
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
49그 맹렬한 노와 분과 분노와 고난 곧 벌하는 사자들을 저희에게 내려 보내셨으며
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
50그 노를 위하여 치도하사 저희 혼의 사망을 면케 아니하시고 저희 생명을 염병에 붙이셨으며
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
51애굽에서 모든 장자 곧 함의 장막에 있는 그 기력의 시작을 치셨으나
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
52자기 백성을 양 같이 인도하여 내시고 광야에서 양떼같이 지도하셨도다
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
53저희를 안전히 인도하시니 저희는 두려움이 없었으나 저희 원수는 바다에 엄몰되었도다
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
54저희를 그 성소의 지경 곧 그의 오른손이 취하신 산으로 인도하시고
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
55또 열방을 저희 앞에서 쫓아 내시며 줄로 저희 기업을 분배하시고 이스라엘 지파로 그 장막에 거하게 하셨도다
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
56그럴지라도 저희가 지존하신 하나님을 시험하며 반항하여 그 증거를 지키지 아니하며
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
57저희 열조같이 배반하고 궤사를 행하여 속이는 활 같이 빗가서
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
58자기 산당으로 그 노를 격동하며 저희 조각한 우상으로 그를 진노케 하였으매
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
59하나님이 들으시고 분내어 이스라엘을 크게 미워하사
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
60실로의 성막 곧 인간에 세우신 장막을 떠나시고
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
61그 능력된 자를 포로에 붙이시며 자기 영광을 대적의 손에 붙이시고
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
62그 백성을 또 칼에 붙이사 그의 기업에게 분내셨으니
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
63저희 청년은 불에 살라지고 저희 처녀에게는 혼인 노래가 없으며
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
64저희 제사장들은 칼에 엎드러지고 저희 과부들은 애곡하지 못하였도다
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
65때에 주께서 자다가 깬 자 같이 포도주로 인하여 외치는 용사 같이 일어나사
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
66그 대적들을 쳐 물리쳐서 길이 욕되게 하시고
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
67또 요셉의 장막을 싫어 버리시며 에브라임 지파를 택하지 아니하시고
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
68오직 유다 지파와 그 사랑하시는 시온산을 택하시고
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
69그 성소를 산의 높음 같이, 영원히 두신 땅 같이 지으셨으며
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
70또 그 종 다윗을 택하시되 양의 우리에서 취하시며
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
71젖 양을 지키는 중에서 저희를 이끄사 그 백성인 야곱 그 기업인 이스라엘을 기르게 하셨더니
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
72이에 저가 그 마음의 성실함으로 기르고 그 손의 공교함으로 지도하였도다
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.