مزامیر 74
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
1Зашто се, Боже, срдиш на нас дуго; дими се гнев Твој на овце паше Твоје?
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
2Опомени се сабора свог, који си стекао од старине, искупио себи у наследну државу, горе Сиона, на којој си се населио.
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
3Подигни стопе своје на старе развалине: све је разрушио непријатељ у светињи.
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
4Ричу непријатељи Твоји на месту сабора Твојих, своје обичаје постављају место наших обичаја.
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
5Видиш, они су као онај који подиже секиру на сплетене гране у дрвета.
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
6Све у њему што је резано разбише секирама и брадвама.
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
7Огњем сажегоше светињу Твоју; на земљу обаливши оскврнише стан имена Твог.
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
8Рекоше у срцу свом: Потримо их сасвим. Попалише сва места сабора Божијих на земљи.
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
9Обичаја својих не видимо, нема више пророка, и нема у нас ко би знао докле ће то трајати.
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
10Докле ће се, Боже, ругати насилник? Хоће ли довека противник пркосити имену Твом?
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
11Зашто устављаш руку своју и десницу своју? Пружи из недара својих, и истреби их.
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
12Боже, царе мој, који од старине твориш спасење посред земље!
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
13Ти си силом својом раскинуо море, и сатро главе воденим наказама.
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
14Ти си размрскао главу крокодилу, дао га онима који живе у пустињи да га једу.
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
15Ти си отворио изворе и потоке, Ти си исушио реке које не пресишу.
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
16Твој је дан и Твоја је ноћ, Ти си поставио звезде и сунце.
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
17Ти си утврдио све крајеве земаљске, лето и зиму Ти си уредио.
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
18Опомени се тога, непријатељ се руга Господу, и народ безумни не мари за име Твоје.
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
19Не дај зверима душу грлице своје, немој заборавити стадо страдалаца својих засвагда.
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
20Погледај на завет; јер су све пећине земаљске пуне станова безакоња.
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
21Невољник нек се не врати срамотан, ништи и убоги нека хвале име Твоје.
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
22Устани, Боже, брани ствар своју, опомени се како Ти се безумник руга сваки дан!
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
23Не заборави обести непријатеља својих, вике, коју једнако дижу противници Твоји!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.