مزامیر 105
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1یهوه را حمد گویید و نام او رابخوانید. اعمال او را در میان قوم هااعلام نمایید.
1Хвалите Господа; гласите име Његово; јављајте по народима дела Његова.
2او را بسرایید برای او تسبیح بخوانید. در تمام کارهای عجیب او تفکر نمایید.
2Певајте Му и славите Га; казујте сва чудеса Његова.
3در نام قدوس او فخر کنید. دل طالبان خداوندشادمان باشد.
3Хвалите се светим именом Његовим; нек се весели срце оних који траже Господа.
4خداوند و قوت او را بطلبید. روی او را پیوسته طالب باشید.
4Тражите Господа и силу Његову, тражите лице Његово без престанка.
5کارهای عجیب را که او کرده است به یاد آورید. آیات او و داوریهای دهان او را.
5Памтите чудеса Његова која је учинио, знаке Његове и судове уста Његових.
6ای ذریت بنده او ابراهیم! ای فرزندان یعقوب، برگزیده او!
6Семе Аврамово слуге су Његове, синови Јаковљеви изабрани Његови.
7یهوه خدای ماست. داوریهای او در تمامی جهان است.
7Он је Господ Бог наш, по свој су земљи судови Његови.
8عهد خود رایاد می‌دارد تا ابدالاباد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است.
8Памти увек завет свој, реч, коју је дао на хиљаду колена.
9آن عهدی را که با ابراهیم بسته و قسمی را که برای اسحاق خورده است.
9Шта је заветовао Авраму, и за шта се клео Исаку.
10و آن را برای یعقوب فریضه‌ای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی.
10То је поставио Јакову за закон, и Израиљу за завет вечни,
11و گفت که زمین کنعان را به تو خواهم داد تا حصه میراث شماشود.
11Говорећи: Теби ћу дати земљу хананску у наследни део.
12هنگامی که عددی معدود بودند، قلیل العدد و غربا در آنجا.
12Тада их још беше мало на број, беше их мало, и беху дошљаци.
13و از امتی تا امتی سرگردان می‌بودند و از یک مملکت تا قوم دیگر.
13Иђаху од народа до народа, из једног царства к другом племену.
14او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند بلکه پادشاهان را به‌خاطر ایشان توبیخ نمود
14Не даде никоме да им науди, и караше за њих цареве:
15که بر مسیحان من دست مگذارید. و انبیای مرا ضررمرسانید.
15„Не дирајте у помазанике моје, и пророцима мојим не чините зла.”
16پس قحطی را بر آن زمین خواند وتمامی قوام نان را شکست،
16И пусти глад на ону земљу; и потре сав хлеб што је за храну.
17و مردی پیش روی ایشان فرستاد، یعنی یوسف را که او را به غلامی فروختند.
17Посла пред њима човека; у робље продан би Јосиф.
18پایهای وی را به زنجیرها خستند وجان او در آهن بسته شد
18Оковима стегоше ноге његове, гвожђе тишташе душу његову,
19تا وقتی که سخن اوواقع شد. و کلام خداوند او را امتحان نمود.
19Док се стече реч његова, и реч Господња прослави га.
20آنگاه پادشاه فرستاده، بندهای او را گشاد وسلطان قوم‌ها او را آزاد ساخت.
20Посла цар и одреши га; господар над народима, и пусти га.
21او را بر خانه خود حاکم قرار داد و مختار بر تمام مایملک خویش.
21Постави га господарем над домом својим, и заповедником над свим што имаше.
22تا به اراده خود سروران او را بند نمایدو مشایخ او را حکمت آموزد.
22Да влада над кнезовима његовим по својој вољи, и старешине његове уразумљује.
23پس اسرائیل به مصر درآمدند و یعقوب درزمین حام غربت پذیرفت.
23Тада дође Израиљ у Мисир, и Јаков се пресели у земљу Хамову.
24و او قوم خود را به غایت بارور گردانید و ایشان را از دشمنان ایشان قوی تر ساخت.
24И намножи Бог народ свој и учини га јачег од непријатеља његових.
25لیکن دل ایشان را برگردانید تابر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند.
25Преврну се срце њихово те омрзнуше на народ Његов, и чинише лукавство слугама Његовим.
26بنده خود موسی را فرستاد و هارون را که برگزیده بود.
26Посла Мојсија, слугу свог, Арона изабраника свог.
27کلمات و آیات او را در میان ایشان اقامه کردند و عجایب او را در زمین حام.
27Показаше међу њима чудотворну силу Његову и знаке Његове у земљи Хамовој.
28ظلمت را فرستاد که تاریک گردید. پس به کلام او مخالفت نورزیدند.
28Пусти мрак и замрачи, и не противише се речи Његовој.
29آبهای ایشان را به خون مبدل ساخت و ماهیان ایشان را میرانید.
29Претвори воду њихову у крв, и помори рибу њихову.
30زمین ایشان غوکها را به ازدحام پیدا نمود، حتی درحرمهای پادشاهان ایشان.
30Провре земља њихова жабама, и клети царева њихових.
31او گفت و انواع مگسها پدید آمد و پشه هادر همه حدود ایشان.
31Рече, и дођоше бубине, уши по свим крајевима њиховим.
32تگرگ را به عوض باران بارانید و آتش مشتعل را در زمین ایشان.
32Место дажда посла на њих град, живи огањ на земљу њихову.
33موهاو انجیرهای ایشان را زد و درختان محال ایشان رابشکست.
33И поби чокоте њихове и смокве њихове, и потре дрвета у крајевима њиховим.
34او گفت و ملخ پدید آمد و کرمها ازحد شماره افزون.
34Рече, и дођоше скакавци и гусенице небројене;
35و هر سهم را در زمین ایشان بخوردند و میوه های زمین ایشان را خوردند.
35И изједоше сву траву по земљи њиховој, и поједоше род у пољу њихову.
36وجمیع نخست زادگان را در زمین ایشان زد، اوائل تمامی قوت ایشان را.
36И поби све првенце у земљи њиховој, првине сваког труда њиховог.
37و ایشان را با طلا و نقره بیرون آورد که در اسباط ایشان یکی ضعیف نبود.
37Изведе Израиљце са сребром и златом, и не беше сустала у племенима њиховим.
38مصریان از بیرون رفتن ایشان شاد بودند زیرا که خوف ایشان بر آنها مستولی گردیده بود.
38Обрадова се Мисир изласку њиховом, јер страх њихов беше на њ пао.
39ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنایی دهد.
39Разастре им облак за покривач, и огањ да светли ноћу.
40سوال کردند پس سلوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیرگردانید.
40Молише, и посла им препелице, и хлебом их небеским храни.
41صخره را بشکافت و آب جاری شد؛ در جایهای خشک مثل نهر روان گردید.
41Отвори камен и протече вода, реке протекоше по сувој пустињи.
42زیراکلام مقدس خود را به یاد آورد و بنده خویش ابراهیم را.
42Јер се опомињаше свете речи своје к Авраму, слузи свом.
43و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنم.
43И изведе народ свој у радости, избране своје у весељу.
44وزمینهای امتها را بدیشان داد و زحمت قوم‌ها راوارث شدند.
44И даде им земљу народа и труд туђинаца у наследство.
45تا آنکه فرایض او را نگاه دارند وشریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!
45Да би чували заповести Његове, и законе Његове пазили. Алилуја.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.