مزامیر 57

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1ای خدا بر من رحم فرما، بر من رحم فرما! زیرا جانم در تو پناه می‌برد، و درسایه بالهای تو پناه می‌برم تا این بلایا بگذرد.

1Смилуј се на ме, Боже, смилуј се на ме; јер се у Тебе узда душа моја, и под сен крила Твојих склањам се док не прођу невоље.

2نزدخدای تعالی آواز خواهم داد، نزد خدایی که همه‌چیز را برایم تمام می‌کند.

2Призивам Бога Вишњег, Бога, који ми добро чини;

3از آسمان فرستاده، مرا خواهد رهانید. زیرا تعاقب کننده سخت من ملامت می‌کند، سلاه. خدا رحمت و راستی خودرا خواهد فرستاد.

3Да пошаље с неба и сачува ме, да посрами оног који тражи да ме прождре; да пошаље Бог милост своју и истину своју.

4جان من در میان شیران است. در میان آتش افروزان می‌خوابم یعنی آدمیانی که دندانهایشان نیزه‌ها و تیرهاست. و زبان ایشان شمشیر برنده است.

4Душа је моја међу лавовима, лежим међу онима који дишу пламеном. Зуби су синова људских копља и стреле, и њихов језик мач оштар.

5‌ای خدا بر آسمانها متعال شو و جلال تو بر تمامی جهان.

5Узвиси се више небеса, Боже, по свој земљи нека буде слава Твоја!

6دامی برای پایهایم مهیا ساختند و جانم خم گردید. چاهی پیش رویم کندند، و خود در میانش افتادند، سلاه.

6Метнуше замку ногама мојим, и стегоше душу моју, ископаше преда мном јаму, и сами падоше у њу.

7دل من مستحکم است خدایا دل من مستحکم است. سرود خواهم خواند و ترنم خواهم نمود.

7Утврдило се срце моје, Боже, утврдило се срце моје; певаћу Те и славићу.

8‌ای جلال من بیدار شو! ای بربط وعود بیدار شو! صبحگاهان من بیدار خواهم شد.

8Пробуди се, славо моја, пробуди се, псалтире и гусле; устаћу рано.

9‌ای خداوند تو را در میان امت‌ها حمد خواهم گفت. تو را در میان قوم‌ها تسبیح خواهم خواند.

9Хвалићу Господа по народима, певаћу Ти по племенима.

10زیرا رحمت تو تا آسمانها عظیم است وراستی تو تا افلاک.

10Јер је велика до небеса милост Твоја, и истина Твоја до облака.

11خدایا بر آسمانها متعال شو. و جلال تو بر تمامی جهان.

11Узвиси се више небеса, Боже, по свој земљи нека буде слава Твоја!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.