Salmos 95
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Oh, venham, cantemos ao SENHOR. Aclamemos em alta voz à rocha da nossa salvação!
1Ходите, запевајмо Господу, покликнимо Богу, граду спасења свог!
2Acheguemo-nos à sua presença com ações de graças. Exaltemo-lo com cânticos!
2Изађимо пред лице Његово с хвалом, у песмама покликнимо Му!
3Pois o SENHOR é um grande Deus, um grande Rei acima de todos os deuses.
3Јер је Господ велик Бог и велик Цар над свим боговима.
4Em sua mão estão as profundezas da terra. As alturas dos montes também são suas.
4У Његовој су руци дубине земаљске, и висине горске Његове су.
5O mar é dele, e ele o fez. Suas mãos formaram a terra seca.
5Његово је море и Он га је створио, и сухоту руке су Његове начиниле.
6Oh, venham, adoremos e prostremo-nos. Ajoelhemo-nos diante do SENHOR, o nosso Criador,
6Ходите, поклонимо се, припаднимо, клекнимо пред Господом, Творцем својим.
7pois ele é o nosso Deus. Nós somos o povo do seu pasto, e as ovelhas sob o seu cuidado. Hoje, oh, se vocês ouvissem a sua voz!
7Јер је Он Бог наш, и ми народ паше Његове и овце руке Његове. Сад кад бисте послушали глас Његов:
8Não endureçam o seu coração, como em Meribá, como no dia de Massá no deserto,
8„Немојте да вам одрвени срце ваше као у Мериви, као у дан кушања у пустињи,
9quando os seus pais me tentaram, me provaram, e viram a minha obra.
9Где ме кушаше оци ваши, испиташе и видеше дело моје.
10Durante quarenta longos anos fiquei desgostoso com aquela geração, e disse: “Eles são um povo que erra em seu coração. Eles não conheceram os meus caminhos.”
10Четрдесет година срдих се на род онај, и рекох: Ови људи тумарају срцем, и не знају путеве моје;
11Por isso jurei na minha ira: “Eles não entrarão no meu descanso.”
11И зато се заклех у гневу свом да неће ући у мир мој.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.