Salmos 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Por que ficas de longe, SENHOR? Por que te escondes em tempos de angústia?
1Зашто, Господе, стојиш далеко, кријеш се кад је невоља?
2Com arrogância, os ímpios perseguem os fracos. Eles são apanhados nas tramas que inventam.
2С охолости безбожникове мучи се убоги; хватају се убоги преваром коју измишљају безбожници.
3Pois o ímpio se gaba dos desejos do seu coração. Ele abençoa o ganancioso e condena o SENHOR.
3Јер се безбожник дичи жељом душе своје, грабљивца похваљује.
4O ímpio, no orgulho do seu rosto, não tem espaço em seus pensamentos para Deus.
4Безбожник у обести својој не мари за Господа: „Он не види”. Нема Бога у мислима његовим.
5Seus caminhos são prósperos em todo o tempo. Ele é arrogante, e as tuas leis estão longe da sua vista. Quanto a todos os seus adversários, ele zomba deles.
5Свагда су путеви његови криви; за судове Твоје не зна; на непријатеље своје неће ни да гледа.
6Ele diz em seu coração: “Não serei abalado. Por gerações não terei aflições.”
6У срцу свом каже: Нећу посрнути; зло неће доћи никад.
7Sua boca está cheia de maldição, engano e opressão. Debaixo da sua língua há maldade e iniquidade.
7Уста су му пуна неваљалих речи, преваре и увреде, под језиком је његовим мука и погибао.
8Ele fica de tocaia perto das aldeias. De suas emboscadas, ele assassina o inocente. Seus olhos observam secretamente os indefesos.
8Седи у заседи иза куће; у потаји убија правога; очи његове вребају убогога.
9Ele espreita em segredo como um leão em sua emboscada. Ele fica de tocaia para apanhar o indefeso. Ele apanha o indefeso quando o atrai para a sua rede.
9Седи у потаји као лав у пећини; седи у заседи да ухвати убогога; хвата убогога увукавши га у мрежу своју.
10Os indefesos são esmagados. Eles desmoronam. Eles caem sob a sua força.
10Притаји се, прилегне, и убоги падају у јаке нокте његове.
11Ele diz em seu coração: “Deus se esqueceu. Ele esconde o seu rosto. Ele nunca verá isso.”
11Каже у срцу свом: „Бог је заборавио, окренуо је лице своје, неће видети никад.”
12Levanta-te, SENHOR! Ó Deus, ergue a tua mão! Não te esqueças dos indefesos.
12Устани Господе! Дигни руку своју, не заборави невољних.
13Por que o ímpio condena a Deus, e diz em seu coração: “Deus não me pedirá contas”?
13Зашто безбожник да не мари за Бога говорећи у срцу свом да Ти нећеш видети?
14Mas tu vês o sofrimento e a dor. Tu atentas para eles, para tomá-los em tuas mãos. Tu ajudas a vítima e o órfão.
14Ти видиш; јер гледаш увреде и муке и пишеш их на руци. Теби предаје себе убоги; сироти Ти си помоћник.
15Quebra o braço do ímpio. Quanto ao homem mau, busca a sua maldade até que não encontres mais nenhuma.
15Сатри мишицу безбожном и злом, да се тражи и не нађе безбожност његова.
16O SENHOR é Rei para todo o sempre! As nações perecerão da sua terra.
16Господ је цар свагда, довека, нестаће незнабожаца са земље његове.
17SENHOR, tu ouviste o desejo dos humildes. Tu prepararás o coração deles. Tu farás com que os teus ouvidos ouçam,
17Господе! Ти чујеш жеље ништих; утврди срце њихово; отвори ухо своје,
18para julgar o órfão e o oprimido, para que o homem, que é da terra, não cause mais terror.
18Да даш суд сироти и невољнику, да престану гонити човека са земље.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.