Salmos 69
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Salve-me, ó Deus, pois as águas subiram até o meu pescoço!
1Помози ми, Боже, јер дође вода до душе.
2Afundo em lama profunda, onde não há onde firmar os pés. Entrei em águas profundas, onde as correntezas me encobrem.
2Пропадам у дубоком глибу, где нема дна; тонем води у дубине, и вали ме затрпавају.
3Estou exausto de tanto clamar. Minha garganta está seca. Meus olhos fraquejam de tanto procurar pelo meu Deus.
3Изнемогох вичући, промуче ми грло, побелеше ми очи погледајући Бога.
4Aqueles que me odeiam sem motivo são mais numerosos que os cabelos da minha cabeça. Aqueles que querem me destruir, sendo meus inimigos injustamente, são poderosos. Tenho que restituir o que não roubei.
4Оних који мрзе на ме низашта има више него косе на глави мојој; осилише који хоће да ме погубе, лажљиви непријатељи моји. Шта нисам отимао, ваља да вратим.
5Ó Deus, o Senhor conhece a minha insensatez. Meus pecados não estão escondidos do Senhor.
5Боже! Ти знаш је ли у мени безумље, и кривице моје нису сакривене од Тебе.
6Não deixe que aqueles que esperam no Senhor sejam envergonhados por minha causa, Senhor DEUS dos Exércitos. Não deixe que aqueles que buscam o Senhor sejam desonrados por minha causa, ó Deus de Israel.
6Немој да се постиде у мени који се уздају у Тебе, Господе, Господе над војскама! Немој да се посраме у мени који траже Тебе, Боже Израиљев!
7Pois, por sua causa, tenho suportado afrontas. A vergonha cobriu o meu rosto.
7Јер Тебе ради подносим руг, и срамота попаде лице моје.
8Tornei-me um estranho para os meus irmãos, um estrangeiro para os filhos da minha mãe.
8Туђин постадох браћи својој, и незнан синовима матере своје.
9Pois o zelo pela sua casa me consome. As afrontas daqueles que o afrontam caíram sobre mim.
9Јер ревност за кућу Твоју једе ме и ружења оних који Тебе руже падају на ме.
10Quando chorei e jejuei, isso se tornou em afronta para mim.
10Плачем, постим се душом својом, и то ми се прима за зло;
11Quando fiz de pano de saco a minha roupa, tornei-me motivo de zombaria para eles.
11Место хаљине облачим врећу, и бивам им прича.
12Aqueles que se sentam à porta da cidade falam de mim. Eu sou a canção dos bêbados.
12О мени се разговарају седећи на вратима, пијући вино певају ме.
13Mas, quanto a mim, a minha oração é ao SENHOR, num tempo aceitável. Ó Deus, na abundância do seu amor leal, responda-me com a verdade da sua salvação.
13А ја се молим Теби, Господе; време је да се смилујеш, Боже; по великој милости својој услиши ме, јер је истинито спасење Твоје.
14Livre-me da lama, e não me deixe afundar. Que eu seja liberto daqueles que me odeiam, e das águas profundas.
14Извади ме из глиба, да не пропаднем; да се избавим од ненавидника и из дубоке воде;
15Não deixe que as correntezas das águas me encubram, nem deixe que as profundezas me engulam. Não deixe que a cova feche a sua boca sobre mim.
15Да ме не узме вода на матицу, да ме не прождре пучина, и да не склопи јама нада мном ждрела свог.
16Responda-me, SENHOR, pois o seu amor leal é bom. Segundo a multidão das suas ternas misericórdias, volte-se para mim.
16Услиши ме, Господе, јер је благост Твоја милосрдна, по великој доброти својој погледај ме.
17Não esconda o seu rosto do seu servo, pois estou em angústia. Responda-me depressa!
17Немој одвратити лице своје од слуге свог; јер ме је туга; похитај, услиши ме.
18Aproxime-se da minha alma e resgate-a. Livre-me por causa dos meus inimigos.
18Приближи се души мојој, избави је; насупрот непријатељима мојим избави ме.
19O Senhor conhece a minha afronta, a minha vergonha e a minha desonra. Todos os meus adversários estão diante do Senhor.
19Ти знаш под каквим сам ругом, стидом и срамотом; пред Тобом су сви непријатељи моји.
20A afronta partiu o meu coração, e estou cheio de tristeza. Procurei por alguém que tivesse pena, mas não houve ninguém; por consoladores, mas não encontrei nenhum.
20Срамота сатре срце моје, изнемогох; чекам хоће ли се коме сажалити, али нема никога; хоће ли ме ко потешити, али не налазим.
21Também me deram veneno por comida. Na minha sede, deram-me vinagre para beber.
21Дају ми жуч да једем, и у жеђи мојој поје ме оцтом.
22Que a mesa diante deles se torne um laço. Que se torne uma retribuição e uma armadilha.
22Трпеза њихова нека им буде мрежа и замка, то нека им буде плата.
23Que os seus olhos escureçam, para que não possam ver. Que as suas costas fiquem continuamente curvadas.
23Нека им потамне очи њихове, да не виде, и њихове бедре раслаби засвагда.
24Derrame sobre eles a sua indignação. Que o furor da sua ira os alcance.
24Излиј на њих јарост своју, и пламен гнева Твог нека их обузме!
25Que a habitação deles fique desolada. Que ninguém habite em suas tendas.
25Стан њихов нека опусти, и у њиховим шаторима нека не буде никога да живи.
26Pois eles perseguem aquele a quem o Senhor feriu. Eles falam da dor daqueles a quem o Senhor afligiu.
26Јер кога си Ти поразио, они гоне, и умножавају јаде онима које си Ти ранио.
27Acrescente crime sobre crime a eles. Não deixe que eles entrem na sua justiça.
27Мећи на њих кривицу за кривицом, да не дођу до правде Твоје.
28Que eles sejam apagados do livro da vida, e não sejam inscritos com os justos.
28Нека се избришу из књиге живих, и с праведницима нек не буду записани.
29Mas eu estou em dor e angústia. Que a sua salvação, ó Deus, me proteja.
29А ја сам ништ и болан; помоћ Твоја, Боже, нек ме заклони.
30Louvarei o nome de Deus com uma canção, e o engrandecerei com ações de graças.
30Славићу име Божије у песми, величаћу Га у хвали.
31Isso agradará mais ao SENHOR do que um boi, ou um touro com chifres e cascos.
31То је Богу милије од вола, од телета с роговима и с папцима.
32Os humildes viram isso e se alegram. Vocês que buscam a Deus, que o seu coração viva.
32Видеће ништи и радоваће се. Који тражите Бога, оживеће срце ваше.
33Pois o SENHOR ouve os necessitados, e não despreza o seu povo cativo.
33Јер Бог чује убоге, и сужања својих не оглуша се.
34Que os céus e a terra o louvem; os mares, e tudo o que neles se move!
34Нека Га хвале небеса и земља, мора и све што се у њима миче!
35Pois Deus salvará Sião, e construirá as cidades de Judá. Eles se estabelecerão lá, e a possuirão.
35Јер ће Бог спасти Сион, сазидаће градове Јудине; и људи ће се онде населити и наследиће га.
36Os filhos também dos seus servos a herdarão. Aqueles que amam o seu nome habitarão nela.
36И наслеђе ће се слуга Његових утврдити у њему и који љубе име Његово наставаће на њему.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.